Nuttawadee's profilesNs-o3-l2W97PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
sNs-o3-l2W97I'm also just a girl, standing in front of a boy, asking him to love her. |
||||||||
|
November 05 โล๊ง โล่ง และ คิดถึงรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
สอบเสร็จแว้วววว มอข๊อ มอขอ โง่ขนาดนี้ ยังลง"หมอ" ถ้าได้ มดจ้าง"ลิงกินผัก" มาเล่นฟรีคอนเสิร์ตที่หน้ารว.เล้ยพี่น้องงง สอบเจ็ดวิชา ทำได้แค่ไทยกะสังคม รู้อนาคต ถ้าพรุ่งนี้สอบเอนท์ กรุจะมีสภาพออกมาเช่นไร สถานะตอนนี้ เหลือการสอบตรงแค่สองที่ นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ --> อันนี้อยากได้มาก ตั้งใจ จิงจัง และ จิงใจ พยาบาล มหิดล --> อันนี้ "สอบเพื่อความสบายใจของแม่"
ไงก็ "สู้ๆต่อไปละกัน เพื่อนๆมอหกทั้งหลาย"
ตัดผมมาใหม่ หน้าม้าสมใจอยาก ฮ่าๆ มันเรียกว่าหน้าม้ามั้ย ก็ไม่ทราบได้ เจ้เจ้าของร้าน บอกมดว่า"ไม่ชอบหน้าม้าสั้นๆ มันเด๋อๆ" ผมนู๋นะคะป้า ผมนู๋ แต่สุดท้ายก็ออกมาในสภาพนี้แล เด๋วว่างๆ ไปตัดใหม่ สั้นๆกว่านี้ดีฟ่า เอาใกล้ๆ วันเขียวแสด ไปตัดผมกันเน้อพี่น้องงงงง
BEFORE
AFTER
ลั๊นลา โล๊งโล่ง "แต่ยังไม่สุขใจ" มีที่เรียนแล้วค้าบพี่น้องงงงงง นางสาวณัฐวดี สอบผ่านสัมภาษณ์ "คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี(ภาคภาษาไทย)" โล่งมั้ย โล่งดิ แล้วจะเอามั้ย เอ่ออ "แม่ว่า...เอาไว้ก่อนเผื่อพลาด" ถามว่าเรียนได้ป่าว เรียนได้นะ... แต่ มันไม่ใช่ เฮ้ออ ดีใจก็ดีใจ แต่ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก แต่ยังไงก็...รู้สึกสบายใจไปเปลาะหนึ่ง "มันไม่เครียด" เพื่อนๆ ที่พลาด ก็ "อย่าท้อ สู้ๆนะจ๊ะ รักพวกแก จะเป็นกำลังใจให้"
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอ่อ รู้แล้วแหละ "หลงรักจุฬาฯ" เข้าเต็มเปา แหม่...นับวันณัฐวดีก็อยากใช้คำว่า "นิสิต" ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ถึงชอบที่นี่ มันคนละแบบกะธรรมศาสตร์นะ ธรรมศาสตร์ มันเป็นภาพติดตาที่คนที่ชอบการเมืองแบบเรา "รู้สึกประทับใจ" แต่จุฬาฯ มันค่อยซึมมาทีละเล็กทีละน้อย จากก้าวแรกที่ค่ายสิงห์น้อย เราก็ได้ไปจุฬาฯ อีกไม่รู้กี่ครั้ง หลายๆอย่าง ค่อ่ยๆทำให้เราเริ่มรักมหาวิทยาลัยนี้ขึ้นมา ทั้งมิตรภาพดีดีจากพี่ๆในค่าย ที่ยังคงมีจนถึงทุกวันนี้ สามปีแล้วนะ เร็วจิงๆ และคุณพี่ชายคนนึง ที่ดันไปเป็นนิสิตจุฬาฯ และอีกหลายอย่าง สิ่งพวกนี้ ทำให้เรา "รักจุฬาฯ" ขึ้นทุกวัน ชอบประโยคของเปา "มหาวิทยาลัยเลือกเรา ไม่ใช่เราเลือกมหาวิทยาลัย" ขอให้ "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" เลือกนางสาวณัฐวดี สัตันนท์ ด้วยเถอะนะคะ *ซี ยู อิน ซี ยู* เปา หยก ไปเรียนจุฬากานเต๊อะ
นักเรียนบังคับบัญชา
++ เพิ่งประจักษ์รักแท้ก็ครั้งนี้ ทลายเกียรติศักดิ์ศรีที่เคยหยิ่ง ++
++ กำแพงแห่งทระนงทุบลงทิ้ง เนาอยู่ในความนิ่งชั่วกัลปา ++ คือมดก็ไม่อาจทราบได้เหมือนกัน ว่าทำไมต้องอดทนเช่นนี้ และทำไมถึงรอได้นานขนาดนี้ เหนื่อยมั้ย เหนื่อยสิ เหนื่อยมากด้วย การรอคอยแบบไร้ความหวัง มันเหนื่อยเกินบรรยาย ไม่รู้นะ ถ้าเป็นทุกครั้งที่ผ่านมา เราจะต้องเลิกหวัง และหันไปชอบคนอื่น ให้มันหายฟุ้งซ่าน แต่ครั้งนี้ เราไม่คิดที่จะชอบใครอีกเลย เพื่อนชอบถามว่า "ถ้ามันมีแฟนป็นตัวเป็นตนหล่ะมด แกจะทำไง" เราอึ้ง แต่เราตอบไม่ได้จิงๆ ว่า ณ ตอนนั้น เราจะอยู่ในสภาพยังไง ผู้ชายคนนี้ มีอิทธิพลกับการดำเนินชีวิตเรามากไปมั้ย?? ถึงจะพยายามไม่คิด แต่เราก็คิดจนได้ เฮ้อ...จะทำยังไงต่อไปดี ณัฐวดี เอ้ยย เลิกชอบไม่ลงว่ะ "รักไปทั้งใจแล้ว" คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมว่ะคับ....ตำรวจตาตี๋
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย "สอบตรง โควตามหาวิทยาลัยขอนแก่น" ผ่านพ้นไปเรียบร้อยโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย สภาพเพื่อนฝูงแต่ละคน จำทางกลับบ้านไม่ถูกกันทั้งนั้น สู้ นะจ๊ะเพื่อนๆ ถือว่าครั้งนี้ เป็นยากระตุ้นเรา ให้ฮึดสู้ละกันนะ กลอนจากข้อสอบภาษาไทย มอขอ "ใครห้ามปรามความฝันแค่หันฟัง แล้วเดนตามเสียงดังใจเราเอง" ท้ายนี้.... "รักพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -hi5 : http://i-nutt97.hi5.com เม้นให้นำเด้อ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า -รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่าๆ -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -ถ้าตรงนั้นมีใครใจดี ได้ยินเสียงนี้ดัง บอกเจ้าของเครื่องนี้ให้รับมัน สักครั้งได้มั้ย -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊ October 19 บางมด-สวนสยาม-To sit-จุฬา-สัปดาห์หนังสือรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
ตอนนี้ ขณะที่กำลังเขียนสเปซอยู่ สิงสถิตย์ ณ จรัญสนิทวงศ์ 43 มาได้เกือบหนึ่งอาทิตย์แล้วพี่น้อง การสอบทั้งหลายทั้งปวงก็เสร็จสิ้นเสียที โล๊ง โล่งงงง *วันนี้อัพยาว ย้อนหลังหนึ่งอาทิตย์ อ่านให้จบ* -อัพทับอันเก่า โดยมิได้ตั้งใจ เอิ้กกกกก-
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) วันแรก ไปกับเพื่อนชายทั้งเจ็ดชีวิต ไปดูห้องสัมภาษณ์ คุณชายกอก้อและซาลาเปาเมารถคับพี่น้อง หน้ากอก้อที่ขาวอยู่แล้ว(--) ซีด ซีดซะไม่มีสีเลือด ถึงขั้นต้องอาศัยยาดมกันเลยทีเดียว
หลังจากนั้นผองเราก็ไปลั๊นลากัน ณ เดอะมอลล์ บางแค ได้แค่เดินดู ไม่มีเงินซื้อ ฮ่าๆๆ วันสอบจริง เตรียมตัวกันแต่เช้า ศาสดาทำหน้าที่หัวหน้าที่ดี ตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อน ตีสาม!! งัวเงียงัวเงีย ชาบหนุ่มห้องสาม ตื่นมารีดชุดนักเรียนอีกรอบ สุดเนี๊ยบ เหอๆ หลังจากนั้นก็เดินทางสู่สังเวียน และเพื่อนกรุก็เมารถอีกรอบ
เพื่อนสอบเสร็จเช้า แต่ณัฐวดีเสร็จบ่าย ชายหนุ่มทั้งหลายเลยต้องนั่งตูดบานรอสุภาพสตรีอย่างกรุคนเดียว เหอะๆ ข้อสอบไอทีบางมด ง่ายอยู่นะเว้ ง่ายกว่ามิดเทอมรอวอ ล่ะกัน สัมภาษณ์ก์หนุกหนานเกินจะบรรยาย ระหว่างรอสัมภาษณ์ ก็เหล่หนุ่มสารสาสน์ไปพลางๆ น่ารักมากมาย มีแอบสบตา ฮ่าๆ ^^ แต่ทำไมสัมภาษณ์มดน๊านนานนนนน คนอื่นไม่ถึงสอบนาที กรุปาไปเกือบครึ่งชั่วโมง แอบฮากับการสัมภาษณ์ของเพื่อนชายทั้งหลาย เปา : "มีผลงานด้านคอมมั้ย" = "ไม่มีคับ เคยแต่โกงปังย่า" บอมส์ : "ทำไมไม่เล่นเกมส์ออนไลน์" = "ผมว่ามันปัญญาอ่อนคับ" ปอนด์ : "บอกชื่อเคมีโฟมสิ" = "เอ่อ.....บลา บลาฯลฯ" ก้อ : "เล่าเรื่องการทำแสตนด์ให้ฟังหน่อย" และอีกมากมาย บันระยายไม่หมด เหอๆๆ ขอบคุณเพื่อนชายที่ไปด้วยกันในวันไหน โชคดีกันนะ พ่อหนุ่มบางมด ^^
สวนสยาม ทะเลกรุงเต๊บ ได้ยินข่าวกันไหม ข่าวอุบัติเหตุ ณ อินเดียน่าล๊อค ในวันนั้น ณัฐวดีก็ไปลั๊นลาที่นั่นเช่นกัน เล่นน้ำเสร็จ กะจะไปเล่นอินเดียน่าล๊อคนั่นแหละ เป้าหมายแรก พุ่งตรงไป เอิ้กกก ปิดปรับปรุง ณัฐวดีไม่คิดอะไรมากมาย ปรับปรุงก็ปรับปรุง เมื่อรอคุณอาจนเบื่อเหลือประมาณ ก็เลยพุ่งไปเล่น ณ รถไฟเหาะ เล่นคนเดียว ย้ำคนเดียว โคตรปลดปล่อยเลยค้าบบบ และก็มีคนส่งข่าว เกิดอุบัติเหตุที่ที่เมิงสถิตย์อยู่ แหม่มมมม ถ้ากรุพุ่งไปเล่นไอ้ที่เกิดอุบัติเหตุก่อนนะ คนในข่าว อาจจะเป็นกรุแทน เหอๆๆ แต่แม้จะรู้ทั้งรู้ บ้านของณัฐวดี ก็ยังลั๊นลากับเครื่องเล่น จนกระทั่งสวนสยามปิดกันเลยทีเดียว
To sit-ทูซิท-โตสิต วันเกิดคุณอา คืนก่อนสอบจุฬาฯ นางสาวณัฐวดีไปแหล่นแล๊นอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนถึงตีหนึ่งตีสอง ก็ไม่ยอมกลับบ้าน ขอบอก ร้านแอบหรูและบรรยายกาศโคตรดี โรแมนติคเกิ๊นนนนน ถ้าได้มากับชายหนุ่มคนนั้น คงมีฟามสุข ฮ่าฮ่า (กรุเลี้ยงเอง เอิ้กๆ) ไปนั่งดูมือกลอง โหยยยย หล่อว่ะคับพี่น้อง หล่อ ดนตรีก็เพราะ อาหารก็อร่อย ราคาก็พอดี สรุป ร้านนี้เวิร์คค้าบบบเวิร์ค เวิร์คมอร์ๆๆ ว่างๆ แวะกันนะ จรัญสนิทวงศ์ ซอยเก้าสิบสอง สุดซอยยยย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คงเพราะลงกลอน เลยเข้ายาก เหอๆๆ สอบเสร็จแล้วววว อักษรศาสตร์ จุฬาฯ ช่วงที่เป็นวิชาภาษาไทย ข้อเขียนล้วนนนๆๆ สิริรวมทั้งสิ้น สามสิบสองหน้า แม้จะเขียนทั้งหมด มดก็ลั๊นลา ทำได้พอควร มีความหวังเล็กๆขึ้นมาทันใด แต่พออังกฤษเปิดตัว ปรนัย ขนาดกานะกา เอ้ย ฝนนะฝน แหม่ กรุเครียดเลย ความฝันท่าจะหลุดลอยแล้ว ทำไม่ได้ ทิ้งดิ่งไปสามชุด เศร้า กรุจะเรียนเอกไทยนะ ไม่ใช่อังกฤษษษษษษ ขอให้เสด็จพ่อร.ห้า ช่วยนางสาวณัฐวดี สัตนันท์ ให้การสอบผ่านไปด้วยดี ขอให้ได้ไปสัมภาษณ์ ได้เป็นนิสิตสมปรารถนา นะเจ้าคะ แล้วลูกจะเอาวิสกี้กับดอกกุหลาบชมพูไปถวาย สาธุ!
สัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ได้หนังสือมาห้าเล่ม โอ้พระเจ้าจอร์ช เล่มละยี่สิบบาท อย่างดีอ่า หนังสือดีมาก มากจิงๆๆ เดินดูละลานตา อยากได้ทุกเล่ม สะดุดที่บูธป้าวิลัย มาลัย อะไรสักอย่าง เป็นบูธหนังสือเก่า แบบเหลืองๆ กรอบๆ อ่ะ เราอยากได้มากมาย หยิบเล่มบางๆมาดูเล่มนึง โอ้ ราคาสองร้อยบาท มีไม่ถึงห้าสิบหน้า แต่มันก็คุ้มอ่ะ ของมันเก่าจิงๆ ยิ่งเก่ายิ่งเก๋า สรุปได้หนังสือ กับบัตรภาพของบ้านพิพิธภัณฑ์มา น่ารักดี เดี๋ยวหัวหน้าห้องเอาไปฝากนะจ๊ะ หกทับสาม
นักเรียนบังคับบัญชา
++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ มลายลับละโลมดิน ++
++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน ตนะก่อนิรันดร์กาล++ เฝ้าแต่รอรอรอรอรอ รอได้คะ มดรอได้ เง้อ ไร้การตอบรับ ติดต่ออะไรไป ไม่เคยรับ ทำไมไม่รับสักที ทำไมไม่รักซ้ากกกกที๊ (เกี่ยวกันมั้ย) คิดถึงเว้ย อยากเจอหน้า ในฐานะ... ฐานะเพื่อนก็ได้วะ ให้เป๋นแค่เพื่อน กรุก็ยอม แต่ตอนนี้ คำว่าเพื่อน ก็อาจจะไม่เหลือให้แล้ว -เค้าผิดเหรอวะ ที่ไปชอบแก- ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นะเว้ มันเปลี่ยนยากด้วย ถ้ามันลำบากใจมากนัก ก็ไม่ต้องบอก เหอๆๆ(เขียนเพื่อ...) ไม่อยากรับรู้ กลัวผิดหวัง กลัวฟุ้งซ่านมากกว่าเดิม คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมว่ะคับ....ตำรวจตาตี๋
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ใกล้ถึงสังเวียนสนามสอบ ที่สำคัญที่สุดของเพื่อนๆหลายคน "สอบตรง โควตามหาวิทยาลัยขอนแก่น" สู้ๆ นะคะพี่น้องหกทับสาม สัปดาห์แรกของการเปิดเทอม หกทับสาม "โดดยกห้อง" สามัคคีเภทคำฉันท์ สามัคคีดีเยี่ยม รักกันแบบนี้นานๆ เราจะได้เจริญรุ่งเรือง ฮ่าๆ สุดท้ายแล้ว... "คิดฮอดพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -hi5 : http://i-nutt97.hi5.com เม้นให้นำเด้อ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า -รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่าๆ -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -ถ้าตรงนั้นมีใครใจดี ได้ยินเสียงนี้ดัง บอกเจ้าของเครื่องนี้ให้รับมัน สักครั้งได้มั้ย -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊ October 15 วิชาเฉพาะ...เง้ออรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
เมื่อวานไปสอบ "วัดแววความเป็นครู" ออกจากห้องสอบ คิดว่ามันน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ดับแววความเป็นครู" ซะมากกว่า มันง่าย แต่ทำไม่ทัน
อืม บางมด ก็ประกาศแล้ว ผ่านสัมภาษณ์ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ (ภาษาไทย) รร.เรา มีเรากะบอมส์ผ่าน ส่วนวิศวะ เพื่อนๆในห้องก็ผ่านสัมภาษณ์กันเยอะ ถึงจะดีใจนิดๆ แต่แอบเซง ไม่อยากไปกรุงเทพฯ เร็วอ่ะ เรายังไม่แม่นหลักภาษาเท่าไหร่ ถ้าไปกรุงเทพฯ จะได้อ่านป่ะเนี่ย ไงก็ "สู้ๆ" ทุกคนนะคะ
นักเรียนบังคับบัญชา
++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ มลายลับละโลมดิน ++ ++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน ตนะก่อนิรันดร์กาล++ ปีหน้าก็คงขึ้นเหล่า ชีวิตเราคงเฉากว่าเดิม ฮ่าฮ่า แค่ตอนนี้ กรุก็ไร้ความหวังอยู่แล้ว ขึ้นเหล่าไป ความหวังกรุคงริบหรี่สุดประมาณ ตอนนี้ตัดขาด ตัดขาดได้จิงๆนะเว้ย โคตรภูมิใจตัวเอง ไว้ณัฐวดีหาที่เรียนต่อได้เมื่อไหร่ ค่อยพบกันใหม่ ขออย่างเดียว ช่วงนั้น อย่าพึ่งมีแฟนนะ --" เค้ารอแกได้ แกก็รอเค้าบ้างเหอะ(ทำไมต้องรอกรุวะเนี่ย??) คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมคะ....ตำรวจตาตี๋
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ประกาศผลการคัดเลือกเป็นที่เรียบร้อย "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี" ผู้เข้ารอบสองได้แก่ ตึ่ง ตึง ตึ๊ง ซาลาเปา พี่ดาง คิงคอง องค์ด๊ำดำ และ องค์ดำ สมชอบ พระศาสดา หมูโน้ต นิกสวย กระหมังหนุงหนิง เจ้อีฟ และข้าน้อยเอง ลั๊นลา ดีใจนำ สำหรับผู้ที่สมหวังในรอบนี้ ตั้งใจทำแฟ้มกับคำพูดดีดี ไว้สัมภาษณ์กันนะจ๊ะ โชคดีหมู่ฮัก มีสมหวัง ก็ต้องมีผิดหวัง มีหลายคนทีพลาด ในครั้งนี้ สู้ๆ ต่อไปนะเว้ย คำสั้งจากรองหัวหน้าห้อง พวกแกห้ามท้อเด็ดขาด อนาคตยังอีกยาวไกล ที่อื่นยังรอพวกแกอยู่ สู้ๆๆ ทุกคน คณะห้องสามที่รัก "คิดฮอดพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า -รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่า -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -แต่งกลอน โชคดีนะมดนะ -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊ October 11 เหนื่อยวะคับพี่น้องรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
เหนื่อย... สถานะตอนนี้ คือ แบบอยากตะโกนให้โลกรู้ "กรุเหนื่อย" ปราการด่านแรกของการสอบหาที่เรียนในอนาคต "อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" ไม่เคยอ่านหนังสือมาราธอนขนาดนี้มาก่อน ณัฐวดีไม่ชอบหลักภาษา แต่ก็ต้องมานั่งอ่านหลักภาษาไทย ท่องไม่ได้ จำไม่ได้ ต้อง "เข้าใจ" เท่านั้น คือข้อสอบเป็นอัตนัย มันต้องเขียนมาจากความเข้าใจ เง้อ ทำร้ายจิตใจกรุจิงๆ นอกจากหลักภาษา เวลาที่เหลือทั้งหมด ก็ต้องมานั่งอ่านวรรณกรรมและวรรณคดีไทย ที่ใครๆ ต่างเก็งๆกันไว้ให้ ว่ามันอาจจะถาม ลิลิตตะเลงพ่าย /สามก๊ก / กาพย์เห่เรือ / อิเหนา / ขุนช้างขุนแผน ฯลฯ สถานะตอนนี้ คือ นอน กิน อยู่ท่ามกลางตัวหนังสือ แล้วหนังสือแต่ละเล่ม แฮร์รี่ พอตเตอร์ก็ยอมแพ้ แบบหนาโคตร คืออ่านแล้วงง เอาไปปาหัวหมานี่ มีสิทธิ์ตายเลย หมาอ่ะ ที่สำคัญ มันเป็นกลอนน่ะสิคะพี่น้อง กลอนทั้งน้านนน นู๋ชอบกลอน แต่... อันนี้มันมากมายเกินไป เหอๆๆ แต่ถึงบ่นยังไง อีกอาทิตย์ครึ่ง ณัฐวดี ต้องอ่านให้จบ แล้วเวลาที่เหลืออีกสองสามวัน จะได้เอาไปทำรีดดิ้ง อิงค์ บ้าง คืออ มันเอกภาษาและวรรณคดีไทย แต่ถ้าอังกฤษไม่ผ่านเกณฑ์ ก็ไม่ผ่านทั้งหมด อุปสรรคกรุช่างมากมายมหาศาลจิงว่ะคับ แต่อย่างไรก็ตาม "จะสู้ให้ถึงที่สุด...สัญญา"
ต้นเหตุความติ๊งต๊องส์ และ ฟุ้งซ่าน ตอนนี้ ตัดขาด(จิงๆ) คือ สามารถจับจุดอ่อนของตัวเองได้แล้ว ว่าเพราะคุณท่านผู้นี้นี่เอง ทำให้เราขยัน ได้พอๆกับ ทำให้เราฟุ้งซ่านจนขี้เกียจทำอะไรๆ เพราะฉะนั้น เพื่ออนาคตอันงดงามของเรา ขอตัดขาดเรื่องนี้ แต่.... ไม่ตลอดไปหรอก มีที่เรียนเมื่อไหร่ "เจอกันใหม่นะคะ คุณนักเรียนบังคัญบัญชา"
++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ มลายลับละโลมดิน ++ ++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน ตนะก่อนิรันดร์กาล++
เพชรพระอุมา ว่าจะอ่านเพลินๆ เอาไว้ไปสอบเฉยๆ ไปๆมาๆ ณัฐวดีติดงอมแงม แต่ดีที่สติอยู่กับเนื้อกับตัว ไม่เตลิดเปิดเปิงตามรพินทร์ ไพรวัลย์เข้าป่า เลยสำเหนียกได้ว่า "แกต้องอ่านหนังสืออีกหลายเล่มไปสอบอักษรนะเว้ ไม่ใช่แค่เล่มนี้" ก็เลยตั้งปณิธาน "กำหนดเวลาให้ตัวเอง สามวันนี้อ่านให้จบแค่ภาคแรกก่อน" แล้วค่อยมาอ่านใหม่ เมื่อไร้พันธะ ฮ่าๆ คาดว่าจะบรรลุเป้า เพราะอ่านมาได้เกินครึ่งละ
*!พระเอกเป็น(อดีต)ตำรวจ เง้อ ตำรวจอีกแล้ว!*
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ขณะนี้...ผองเพื่อนส่วนนึง เตรียมตัวสอบวิชาเฉพาะ อีกส่วนนึง ก็เตรียมสอบหมอ มข. ไงก็สู้ๆเน้อ ยิ่งเวลาผ่านไป เรายิ่งเรียนรู้ว่า "ความผิดหวังก็ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น" แม้ว่า ขณะที่เพื่อนๆหลายคนพบกับความผิดหวัง เราจะไม่ได้ยืนข้างๆกัน แต่เราก็รับรู้เสมอว่า ภายในคำพูดที่ดูไร้สาระ มันแฝงไปด้วยความห่วงใยเสมอ แหม่ พร่ำมาซะซึ้ง สรุป "กรุคิดถึงพวกมึงจังว่ะคับเพื่อนๆ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -เฉยเมยจิงๆว่ะ คนอะไร แต่"ทนได้เว้ย" -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -ดู "ผีชีวะ" แล้วค้างๆ สรุป "มันจบยังวะ" -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊
September 30 ลั๊นลา มีความสุข มากมายรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
อีกสองวัน จะเสร็จสิ้นภาระหน้าที่การติวอันลำบากลำบน
(ลำบากตรงไหน...ไม่เคยเห็นเมิงเข้าครบซักวิชา เว้นไทย-->เพื่อนเมิง)
แล้วหลังจากนั้น นางสาวณัฐวดี จะ "เก็บตัว"
เก็บตัว อ่านหนังสือหนังหา
"อดเปรี้ยวไว้กินหวาน" ท่องไว้ๆๆๆ
ถ้าสอบติด สิ่งดีดีจะตามมาเอง
"อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
คือปราการด่านแรกในสนามสอบครั้งที่(ยิ่ง)ใหญ่ ที่สุดในชีวิตเรา
"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ"
จุดประสงค์ที่แท้จริง....
อันที่จริง ที่มาเขียนสเปซในวันนี้
เพราะ...ณัฐวดีมีความสุขคะพี่น้อง มีความสุขมากมาย
เหตุผล???
ไม่อาจบอกได้ในที่นี้ มันเป็นเรื่องติ๊งต๊องส์เล็กๆ
แต่ก็มีความสุขไง
ไม่ต้องเดากันไป...เรื่องของคนคนนั้น นั่นแล
"คนคนเดียว ที่สามารถทำให้คนที่เป็นราชสีห์มาตลอดชีวิต กลายเป็นลูกหมาตัวเล็กๆได้ในพริบตา"
รักว่ะ กล้าพูดคำว่ารักได้อบ่างเต็มปาก
(แต่ต่อหน้า..ก็ใบ้กิน)
แล้วเธอรักฉันบ้างไหมล่ะ
ไม่อยากรับรู้หรอกนะ เพราะกลัวคำตอบ
รู้แค่ว่า "ฉันรักเธอ" ก็พอแล้ว
เธอทำให้ฉันคิดถึงได้แต่เธอ ให้กล้าเผยอเผลอใจคิดใฝ่ฝัน
เมื่อคนบนฟ้ากำหนดให้เราพบกัน
คนอย่างฉัน ก็ทำได้แค่ "รัก"
ปล.ที่หนึ่ง-คิดถึงนะคะ นักเรียนบังคัญชา
ปล.ที่สอง-ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร "ขอบคุณนะ"
ปล.ที่สาม-เจ้าตัว ไม่รู้อะไรทั้งสิ้น ว่าทำให้ใคร "มีความสุขมากมาย"
ปล.ที่สี่-รักเกิ๊นนน รัก ค้าบ รัก ไปหมดทั้งใจแล้ว
ปล.ที่ห้า-เจอกันครั้งหน้า เค้าจะพยายาม "เข้าไปทักนะ"
ปล.ที่หก-สรุป "รู้สึกเหมือนเดิม"
ABOUT ME!!
ณัฐวดี เป็นคนง่ายๆ คุยได้กับทุกคน (จิงเหรอ)
ถ้าเราสนิท เราฮาจิง คุยได้เรื่อยเปื่อย
แต่ถ้าไม่สนิท ในสายตาคนภายนอก
"น้องมดเป็นคนเรียบร้อย" เอิ้กกก อันนี้ใช่เลย ฮ่าๆ
คือ...
ที่เขียนเพราะ ช่วงนี้โดนเพื่อนๆไซโคกันเยอะ
เรื่องของเรากับนายคนนั้น
เพื่อนมันแอบบ่น
"ตอนนี้ล่ะพูดถึงจิง พอเขามา ก็ใบ้แดก แหม่ๆทำเป็นเมิน ไม่มอง"
สารภาพ...
ถ้าคนที่เราไม่ชอบ เราจะสามารถไปม่อได้อย่างหน้าด้านๆ
แต่คนที่เราชอบ เราจะเกิดอาการ "ฟอร์มจัด" ทันที
(แต่เพื่อนชายบอกว่า..อาการแบบแก เรียก "เขิน" ไม่ใช่ "ฟอร์ม" --)
รู้นะ ว่าเราเป็นฝ่ายไปชอบก่อน
แต่ "หยิ่ง" อ่ะ (แกมีสิทธิ์หยิ่งด้วยเหรอเนี่ย--)
มีเหตุการณ์ที่จำได้ฝังใจ สองเหตุการณ์ คนละช่วงเวลา สถานะ แต่ไงล่ะ...ชอบว่ะ ประทับใจ
วันเขียวแสด'48 ณ สวนป่า
นางสาวณัฐวดี ในขณะนั้นได้รับรางวัลนร.ดีเด่น (ได้มา..ยังไงก็ม่ะรู้)
รับรางวัลเสร็จ ก็ไปเก็บของจากศาลาไทยมาสวนป่า
หอบอะไรมากมาย เหมือนบ้าหอบฟาง
สายตาเหลียวหาเพื่อนฝูงห้องสาม (เพื่อนกรุหายไปหนายยย)
แล้วณัฐวดีก็เหลือบเห็นเพื่อนๆ รุมล้อมถ่ายรูปคู่ชายหนุ่มคนหนึ่ง (แหม่ กรุได้นร.ดีเด่น บ่สนใจ แล้วนั่นไผวะ)
ด้วยความหมั่นไส้ นางสาวณัฐวดีก็ทิ้งข้าวของ วิ่งไปแทรกเพื่อนๆทันที
หนุงหนิง : มด ช้านถ่ายก่อนนน
มด : เหอะๆ เค้าถ่ายก่อน (หันไปหาคนที่นั่งข้างๆ เฮ้ยๆๆ ถ่ายรูปหน่อย ชายหนุ่มคนนั้น ก็นั่ง ยิ้ม)
หนุงหนิง : เออๆๆ ก็ได้ (แล้วก็เอากล้องขึ้นมาถ่าย หนึ่งสองสาม แชะ!!)
มด : เออหนิง แล้วใครวะ ที่เค้าถ่ายรูปด้วย
หนุงหนิง : เอ่อ --"
ชายหนุ่มคนนั้น ที่นั่งถ่ายรูปกะนางสาวณัฐวดี : --"
วันพ่อ'49 ณ สวนป่าอีกครั้ง
ขณะที่ผองเพื่อนห้าทับสาม(ในขณะนั้น) โดดเรียน(ด้วยเหตุผล) = บริจาคโลหิต
สนองตัณหาหัวหน้าห้อง ที่จะมาแอบดูนักเรียนเตรียมทหารที่มาแนะแนว
(ไม่ต้องบอกก็รู้ ใครคือหัวหน้าห้อง)
ขณะนั่งเมาส์กันเพลินๆ ที่สวนป่าของเรา
สายตาของใครคนหนึ่ง ก็เหลือบไปเห็นนักเรียนเตรียมทหารผู้หนึ่ง เดินเข้ามา...
03A : เฮ้ยๆ เหมือนสืบเลยว่ะ
03B : ไหนๆ เออสืบมาๆๆนี่
03C : มดดดดดด สืบวงศ์มา
สืบวงศ์เดินมาถึงโต๊ะ ณัฐวดีหน้าเริ่มซีด ด้วยความติ๊งต๊องส์ เลยลุกขึ้นยกมือไหว้ หวัดดี(ทำเพื่อ..)
คณะห้องสาม : วู้ๆ วุ้ นี่ไงสืบ/สืบนี่เหรอที่มดชอบ/เอ่า นี่เหรอสืบ/ถ่ายรูปคู่หน่อย ฯลฯ
และแล้ว เราก็ถุกลากไปแชะรูปคู่มาหนึ่งรูป....(เหมือนดารา กล้องนับร้อย ฮ่าๆๆ)
เวลาผ่านไป เหตุการณ์เริ่มสงบ ณัฐวดี นั่งหันหลัง สืบวงศ์นั่งข้างๆ(อีกโต๊ะ)
03A : มดดดด หันมานี่ หันมาหน่อยยยย
มดเริ่มขยับหนีเพือนๆ (ในใจคิด เอาแล้วมั้ยล่ะ เพื่อนกรุ)
03B : เอ่าหันมานี่หน่อย เป็นไร ทำไมหน้าแดง
03C : นั่นๆ มดดด หันมา/มด เป็นไร แหม่ทำเขินๆ ฯลฯ
มด : --"
เหตุการณ์ผ่านไปอีกหลายวัน
เขมร:มดนี่กรุมีคลิปให้ดู
มด: คลิปไรวะ
เขมร : คลิปเมิงวันนั้นไง อายม้วน หน้าแดง ฮ่าๆ กรุถ่ายไว้
มด : --" เดี๋ยเมิง มีตบ (และก็เอาไปนั่งดูทั้งวัน) จากเหตุการณ์ทั้งสอง "คนเราที่ถ่ายรูปด้วย คือคนคนเดียวกัน"
เง้อ สถานการณ์ ช่างแตกต่างกันจิงๆ..เน้อพี่น้อง
แล้วแกจะเล่าเพื่อ
เล่าเพราะ...
คิดถึงว่ะ ไม่ใช่คนที่ถ่ายรูปนะ
คิดถึงเพื่อนๆในห้อง
ถึงมันจะเป็นกองเชียร์ที่เว่อร์เกิ๊นนน
ถึงมันจะบ่น ด่า แกล้ง อำ เรื่องนี้ตลอดเวลา
แต่พวกมัน...
ก็คือคนที่กระเสือกกระสน ไปลากนายคนนั้นมาให้เราเจอเสมอ
บางครั้ง ช่างดูบังเอิญ(แต่ช้านรู้ พวกแกจงใจ)
บางครั้ง ช้านเองก้อทำให้พวกแกแอบเซง
ที่ไม่ยอมไปคุยด้วย หรือ ทักทายให้สมใจ เหมือนที่พร่ำบ่นกะพวกแกทุกวัน
แต่...ขอบคุณนะ สำหรับทุกๆอย่าง
ช้านคงหาเพื่อนที่น่ารักแบบนี้ไม่ได้อีกล่ะ
ไม่ว่าเรื่องของช้ากะนายยคนนั้น จะลงเอยแบบไหน
แต่ขอบใจพวกแกจิงๆ ที่อยู่ข้างๆกันตออดเวลา
"รักพวกแกว่ะ ไอ้เพื่อนยาก"
พีกะเอส
-สู้เพื่อคนที่ "รักมด" ค้าบบ
-รักหกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด มากมายมหาศาล
-น้ำ แป้ง แจ๋ว เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเด้อ
-ระยะหลัง จะเก็บตัวนะจ๊ะ
-เอ็ม ถ้าออน แสดงว่า...มาตามหาหัวใจ ฮ่าๆ
-คิดถึง คิดถึง อย่ามาห้ามไม่ให้คิดนะ
-อ่านภาษาไทยจะจบแว้วว ดีใจกับนู๋หน่อย
-เม้นค้าบเม้น ขอบคุณงับ
|
|||||||
|
|
