Nuttawadee's profilesNs-o3-l2W97PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
November 05 โล๊ง โล่ง และ คิดถึงรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
สอบเสร็จแว้วววว มอข๊อ มอขอ โง่ขนาดนี้ ยังลง"หมอ" ถ้าได้ มดจ้าง"ลิงกินผัก" มาเล่นฟรีคอนเสิร์ตที่หน้ารว.เล้ยพี่น้องงง สอบเจ็ดวิชา ทำได้แค่ไทยกะสังคม รู้อนาคต ถ้าพรุ่งนี้สอบเอนท์ กรุจะมีสภาพออกมาเช่นไร สถานะตอนนี้ เหลือการสอบตรงแค่สองที่ นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ --> อันนี้อยากได้มาก ตั้งใจ จิงจัง และ จิงใจ พยาบาล มหิดล --> อันนี้ "สอบเพื่อความสบายใจของแม่"
ไงก็ "สู้ๆต่อไปละกัน เพื่อนๆมอหกทั้งหลาย"
ตัดผมมาใหม่ หน้าม้าสมใจอยาก ฮ่าๆ มันเรียกว่าหน้าม้ามั้ย ก็ไม่ทราบได้ เจ้เจ้าของร้าน บอกมดว่า"ไม่ชอบหน้าม้าสั้นๆ มันเด๋อๆ" ผมนู๋นะคะป้า ผมนู๋ แต่สุดท้ายก็ออกมาในสภาพนี้แล เด๋วว่างๆ ไปตัดใหม่ สั้นๆกว่านี้ดีฟ่า เอาใกล้ๆ วันเขียวแสด ไปตัดผมกันเน้อพี่น้องงงงง
BEFORE
AFTER
ลั๊นลา โล๊งโล่ง "แต่ยังไม่สุขใจ" มีที่เรียนแล้วค้าบพี่น้องงงงงง นางสาวณัฐวดี สอบผ่านสัมภาษณ์ "คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี(ภาคภาษาไทย)" โล่งมั้ย โล่งดิ แล้วจะเอามั้ย เอ่ออ "แม่ว่า...เอาไว้ก่อนเผื่อพลาด" ถามว่าเรียนได้ป่าว เรียนได้นะ... แต่ มันไม่ใช่ เฮ้ออ ดีใจก็ดีใจ แต่ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก แต่ยังไงก็...รู้สึกสบายใจไปเปลาะหนึ่ง "มันไม่เครียด" เพื่อนๆ ที่พลาด ก็ "อย่าท้อ สู้ๆนะจ๊ะ รักพวกแก จะเป็นกำลังใจให้"
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอ่อ รู้แล้วแหละ "หลงรักจุฬาฯ" เข้าเต็มเปา แหม่...นับวันณัฐวดีก็อยากใช้คำว่า "นิสิต" ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ถึงชอบที่นี่ มันคนละแบบกะธรรมศาสตร์นะ ธรรมศาสตร์ มันเป็นภาพติดตาที่คนที่ชอบการเมืองแบบเรา "รู้สึกประทับใจ" แต่จุฬาฯ มันค่อยซึมมาทีละเล็กทีละน้อย จากก้าวแรกที่ค่ายสิงห์น้อย เราก็ได้ไปจุฬาฯ อีกไม่รู้กี่ครั้ง หลายๆอย่าง ค่อ่ยๆทำให้เราเริ่มรักมหาวิทยาลัยนี้ขึ้นมา ทั้งมิตรภาพดีดีจากพี่ๆในค่าย ที่ยังคงมีจนถึงทุกวันนี้ สามปีแล้วนะ เร็วจิงๆ และคุณพี่ชายคนนึง ที่ดันไปเป็นนิสิตจุฬาฯ และอีกหลายอย่าง สิ่งพวกนี้ ทำให้เรา "รักจุฬาฯ" ขึ้นทุกวัน ชอบประโยคของเปา "มหาวิทยาลัยเลือกเรา ไม่ใช่เราเลือกมหาวิทยาลัย" ขอให้ "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" เลือกนางสาวณัฐวดี สัตันนท์ ด้วยเถอะนะคะ *ซี ยู อิน ซี ยู* เปา หยก ไปเรียนจุฬากานเต๊อะ
นักเรียนบังคับบัญชา
++ เพิ่งประจักษ์รักแท้ก็ครั้งนี้ ทลายเกียรติศักดิ์ศรีที่เคยหยิ่ง ++
++ กำแพงแห่งทระนงทุบลงทิ้ง เนาอยู่ในความนิ่งชั่วกัลปา ++ คือมดก็ไม่อาจทราบได้เหมือนกัน ว่าทำไมต้องอดทนเช่นนี้ และทำไมถึงรอได้นานขนาดนี้ เหนื่อยมั้ย เหนื่อยสิ เหนื่อยมากด้วย การรอคอยแบบไร้ความหวัง มันเหนื่อยเกินบรรยาย ไม่รู้นะ ถ้าเป็นทุกครั้งที่ผ่านมา เราจะต้องเลิกหวัง และหันไปชอบคนอื่น ให้มันหายฟุ้งซ่าน แต่ครั้งนี้ เราไม่คิดที่จะชอบใครอีกเลย เพื่อนชอบถามว่า "ถ้ามันมีแฟนป็นตัวเป็นตนหล่ะมด แกจะทำไง" เราอึ้ง แต่เราตอบไม่ได้จิงๆ ว่า ณ ตอนนั้น เราจะอยู่ในสภาพยังไง ผู้ชายคนนี้ มีอิทธิพลกับการดำเนินชีวิตเรามากไปมั้ย?? ถึงจะพยายามไม่คิด แต่เราก็คิดจนได้ เฮ้อ...จะทำยังไงต่อไปดี ณัฐวดี เอ้ยย เลิกชอบไม่ลงว่ะ "รักไปทั้งใจแล้ว" คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมว่ะคับ....ตำรวจตาตี๋
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย "สอบตรง โควตามหาวิทยาลัยขอนแก่น" ผ่านพ้นไปเรียบร้อยโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย สภาพเพื่อนฝูงแต่ละคน จำทางกลับบ้านไม่ถูกกันทั้งนั้น สู้ นะจ๊ะเพื่อนๆ ถือว่าครั้งนี้ เป็นยากระตุ้นเรา ให้ฮึดสู้ละกันนะ กลอนจากข้อสอบภาษาไทย มอขอ "ใครห้ามปรามความฝันแค่หันฟัง แล้วเดนตามเสียงดังใจเราเอง" ท้ายนี้.... "รักพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -hi5 : http://i-nutt97.hi5.com เม้นให้นำเด้อ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า -รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่าๆ -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -ถ้าตรงนั้นมีใครใจดี ได้ยินเสียงนี้ดัง บอกเจ้าของเครื่องนี้ให้รับมัน สักครั้งได้มั้ย -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊ October 19 บางมด-สวนสยาม-To sit-จุฬา-สัปดาห์หนังสือรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
ตอนนี้ ขณะที่กำลังเขียนสเปซอยู่ สิงสถิตย์ ณ จรัญสนิทวงศ์ 43 มาได้เกือบหนึ่งอาทิตย์แล้วพี่น้อง การสอบทั้งหลายทั้งปวงก็เสร็จสิ้นเสียที โล๊ง โล่งงงง *วันนี้อัพยาว ย้อนหลังหนึ่งอาทิตย์ อ่านให้จบ* -อัพทับอันเก่า โดยมิได้ตั้งใจ เอิ้กกกกก-
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด) วันแรก ไปกับเพื่อนชายทั้งเจ็ดชีวิต ไปดูห้องสัมภาษณ์ คุณชายกอก้อและซาลาเปาเมารถคับพี่น้อง หน้ากอก้อที่ขาวอยู่แล้ว(--) ซีด ซีดซะไม่มีสีเลือด ถึงขั้นต้องอาศัยยาดมกันเลยทีเดียว
หลังจากนั้นผองเราก็ไปลั๊นลากัน ณ เดอะมอลล์ บางแค ได้แค่เดินดู ไม่มีเงินซื้อ ฮ่าๆๆ วันสอบจริง เตรียมตัวกันแต่เช้า ศาสดาทำหน้าที่หัวหน้าที่ดี ตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อน ตีสาม!! งัวเงียงัวเงีย ชาบหนุ่มห้องสาม ตื่นมารีดชุดนักเรียนอีกรอบ สุดเนี๊ยบ เหอๆ หลังจากนั้นก็เดินทางสู่สังเวียน และเพื่อนกรุก็เมารถอีกรอบ
เพื่อนสอบเสร็จเช้า แต่ณัฐวดีเสร็จบ่าย ชายหนุ่มทั้งหลายเลยต้องนั่งตูดบานรอสุภาพสตรีอย่างกรุคนเดียว เหอะๆ ข้อสอบไอทีบางมด ง่ายอยู่นะเว้ ง่ายกว่ามิดเทอมรอวอ ล่ะกัน สัมภาษณ์ก์หนุกหนานเกินจะบรรยาย ระหว่างรอสัมภาษณ์ ก็เหล่หนุ่มสารสาสน์ไปพลางๆ น่ารักมากมาย มีแอบสบตา ฮ่าๆ ^^ แต่ทำไมสัมภาษณ์มดน๊านนานนนนน คนอื่นไม่ถึงสอบนาที กรุปาไปเกือบครึ่งชั่วโมง แอบฮากับการสัมภาษณ์ของเพื่อนชายทั้งหลาย เปา : "มีผลงานด้านคอมมั้ย" = "ไม่มีคับ เคยแต่โกงปังย่า" บอมส์ : "ทำไมไม่เล่นเกมส์ออนไลน์" = "ผมว่ามันปัญญาอ่อนคับ" ปอนด์ : "บอกชื่อเคมีโฟมสิ" = "เอ่อ.....บลา บลาฯลฯ" ก้อ : "เล่าเรื่องการทำแสตนด์ให้ฟังหน่อย" และอีกมากมาย บันระยายไม่หมด เหอๆๆ ขอบคุณเพื่อนชายที่ไปด้วยกันในวันไหน โชคดีกันนะ พ่อหนุ่มบางมด ^^
สวนสยาม ทะเลกรุงเต๊บ ได้ยินข่าวกันไหม ข่าวอุบัติเหตุ ณ อินเดียน่าล๊อค ในวันนั้น ณัฐวดีก็ไปลั๊นลาที่นั่นเช่นกัน เล่นน้ำเสร็จ กะจะไปเล่นอินเดียน่าล๊อคนั่นแหละ เป้าหมายแรก พุ่งตรงไป เอิ้กกก ปิดปรับปรุง ณัฐวดีไม่คิดอะไรมากมาย ปรับปรุงก็ปรับปรุง เมื่อรอคุณอาจนเบื่อเหลือประมาณ ก็เลยพุ่งไปเล่น ณ รถไฟเหาะ เล่นคนเดียว ย้ำคนเดียว โคตรปลดปล่อยเลยค้าบบบ และก็มีคนส่งข่าว เกิดอุบัติเหตุที่ที่เมิงสถิตย์อยู่ แหม่มมมม ถ้ากรุพุ่งไปเล่นไอ้ที่เกิดอุบัติเหตุก่อนนะ คนในข่าว อาจจะเป็นกรุแทน เหอๆๆ แต่แม้จะรู้ทั้งรู้ บ้านของณัฐวดี ก็ยังลั๊นลากับเครื่องเล่น จนกระทั่งสวนสยามปิดกันเลยทีเดียว
To sit-ทูซิท-โตสิต วันเกิดคุณอา คืนก่อนสอบจุฬาฯ นางสาวณัฐวดีไปแหล่นแล๊นอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนถึงตีหนึ่งตีสอง ก็ไม่ยอมกลับบ้าน ขอบอก ร้านแอบหรูและบรรยายกาศโคตรดี โรแมนติคเกิ๊นนนนน ถ้าได้มากับชายหนุ่มคนนั้น คงมีฟามสุข ฮ่าฮ่า (กรุเลี้ยงเอง เอิ้กๆ) ไปนั่งดูมือกลอง โหยยยย หล่อว่ะคับพี่น้อง หล่อ ดนตรีก็เพราะ อาหารก็อร่อย ราคาก็พอดี สรุป ร้านนี้เวิร์คค้าบบบเวิร์ค เวิร์คมอร์ๆๆ ว่างๆ แวะกันนะ จรัญสนิทวงศ์ ซอยเก้าสิบสอง สุดซอยยยย
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คงเพราะลงกลอน เลยเข้ายาก เหอๆๆ สอบเสร็จแล้วววว อักษรศาสตร์ จุฬาฯ ช่วงที่เป็นวิชาภาษาไทย ข้อเขียนล้วนนนๆๆ สิริรวมทั้งสิ้น สามสิบสองหน้า แม้จะเขียนทั้งหมด มดก็ลั๊นลา ทำได้พอควร มีความหวังเล็กๆขึ้นมาทันใด แต่พออังกฤษเปิดตัว ปรนัย ขนาดกานะกา เอ้ย ฝนนะฝน แหม่ กรุเครียดเลย ความฝันท่าจะหลุดลอยแล้ว ทำไม่ได้ ทิ้งดิ่งไปสามชุด เศร้า กรุจะเรียนเอกไทยนะ ไม่ใช่อังกฤษษษษษษ ขอให้เสด็จพ่อร.ห้า ช่วยนางสาวณัฐวดี สัตนันท์ ให้การสอบผ่านไปด้วยดี ขอให้ได้ไปสัมภาษณ์ ได้เป็นนิสิตสมปรารถนา นะเจ้าคะ แล้วลูกจะเอาวิสกี้กับดอกกุหลาบชมพูไปถวาย สาธุ!
สัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ได้หนังสือมาห้าเล่ม โอ้พระเจ้าจอร์ช เล่มละยี่สิบบาท อย่างดีอ่า หนังสือดีมาก มากจิงๆๆ เดินดูละลานตา อยากได้ทุกเล่ม สะดุดที่บูธป้าวิลัย มาลัย อะไรสักอย่าง เป็นบูธหนังสือเก่า แบบเหลืองๆ กรอบๆ อ่ะ เราอยากได้มากมาย หยิบเล่มบางๆมาดูเล่มนึง โอ้ ราคาสองร้อยบาท มีไม่ถึงห้าสิบหน้า แต่มันก็คุ้มอ่ะ ของมันเก่าจิงๆ ยิ่งเก่ายิ่งเก๋า สรุปได้หนังสือ กับบัตรภาพของบ้านพิพิธภัณฑ์มา น่ารักดี เดี๋ยวหัวหน้าห้องเอาไปฝากนะจ๊ะ หกทับสาม
นักเรียนบังคับบัญชา
++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ มลายลับละโลมดิน ++
++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน ตนะก่อนิรันดร์กาล++ เฝ้าแต่รอรอรอรอรอ รอได้คะ มดรอได้ เง้อ ไร้การตอบรับ ติดต่ออะไรไป ไม่เคยรับ ทำไมไม่รับสักที ทำไมไม่รักซ้ากกกกที๊ (เกี่ยวกันมั้ย) คิดถึงเว้ย อยากเจอหน้า ในฐานะ... ฐานะเพื่อนก็ได้วะ ให้เป๋นแค่เพื่อน กรุก็ยอม แต่ตอนนี้ คำว่าเพื่อน ก็อาจจะไม่เหลือให้แล้ว -เค้าผิดเหรอวะ ที่ไปชอบแก- ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นะเว้ มันเปลี่ยนยากด้วย ถ้ามันลำบากใจมากนัก ก็ไม่ต้องบอก เหอๆๆ(เขียนเพื่อ...) ไม่อยากรับรู้ กลัวผิดหวัง กลัวฟุ้งซ่านมากกว่าเดิม คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมว่ะคับ....ตำรวจตาตี๋
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ใกล้ถึงสังเวียนสนามสอบ ที่สำคัญที่สุดของเพื่อนๆหลายคน "สอบตรง โควตามหาวิทยาลัยขอนแก่น" สู้ๆ นะคะพี่น้องหกทับสาม สัปดาห์แรกของการเปิดเทอม หกทับสาม "โดดยกห้อง" สามัคคีเภทคำฉันท์ สามัคคีดีเยี่ยม รักกันแบบนี้นานๆ เราจะได้เจริญรุ่งเรือง ฮ่าๆ สุดท้ายแล้ว... "คิดฮอดพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -hi5 : http://i-nutt97.hi5.com เม้นให้นำเด้อ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า -รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่าๆ -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -ถ้าตรงนั้นมีใครใจดี ได้ยินเสียงนี้ดัง บอกเจ้าของเครื่องนี้ให้รับมัน สักครั้งได้มั้ย -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊ October 15 วิชาเฉพาะ...เง้ออรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
เมื่อวานไปสอบ "วัดแววความเป็นครู" ออกจากห้องสอบ คิดว่ามันน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ดับแววความเป็นครู" ซะมากกว่า มันง่าย แต่ทำไม่ทัน
อืม บางมด ก็ประกาศแล้ว ผ่านสัมภาษณ์ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ (ภาษาไทย) รร.เรา มีเรากะบอมส์ผ่าน ส่วนวิศวะ เพื่อนๆในห้องก็ผ่านสัมภาษณ์กันเยอะ ถึงจะดีใจนิดๆ แต่แอบเซง ไม่อยากไปกรุงเทพฯ เร็วอ่ะ เรายังไม่แม่นหลักภาษาเท่าไหร่ ถ้าไปกรุงเทพฯ จะได้อ่านป่ะเนี่ย ไงก็ "สู้ๆ" ทุกคนนะคะ
นักเรียนบังคับบัญชา
++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ มลายลับละโลมดิน ++ ++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน ตนะก่อนิรันดร์กาล++ ปีหน้าก็คงขึ้นเหล่า ชีวิตเราคงเฉากว่าเดิม ฮ่าฮ่า แค่ตอนนี้ กรุก็ไร้ความหวังอยู่แล้ว ขึ้นเหล่าไป ความหวังกรุคงริบหรี่สุดประมาณ ตอนนี้ตัดขาด ตัดขาดได้จิงๆนะเว้ย โคตรภูมิใจตัวเอง ไว้ณัฐวดีหาที่เรียนต่อได้เมื่อไหร่ ค่อยพบกันใหม่ ขออย่างเดียว ช่วงนั้น อย่าพึ่งมีแฟนนะ --" เค้ารอแกได้ แกก็รอเค้าบ้างเหอะ(ทำไมต้องรอกรุวะเนี่ย??) คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมคะ....ตำรวจตาตี๋
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ประกาศผลการคัดเลือกเป็นที่เรียบร้อย "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี" ผู้เข้ารอบสองได้แก่ ตึ่ง ตึง ตึ๊ง ซาลาเปา พี่ดาง คิงคอง องค์ด๊ำดำ และ องค์ดำ สมชอบ พระศาสดา หมูโน้ต นิกสวย กระหมังหนุงหนิง เจ้อีฟ และข้าน้อยเอง ลั๊นลา ดีใจนำ สำหรับผู้ที่สมหวังในรอบนี้ ตั้งใจทำแฟ้มกับคำพูดดีดี ไว้สัมภาษณ์กันนะจ๊ะ โชคดีหมู่ฮัก มีสมหวัง ก็ต้องมีผิดหวัง มีหลายคนทีพลาด ในครั้งนี้ สู้ๆ ต่อไปนะเว้ย คำสั้งจากรองหัวหน้าห้อง พวกแกห้ามท้อเด็ดขาด อนาคตยังอีกยาวไกล ที่อื่นยังรอพวกแกอยู่ สู้ๆๆ ทุกคน คณะห้องสามที่รัก "คิดฮอดพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า -รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่า -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -แต่งกลอน โชคดีนะมดนะ -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊ October 11 เหนื่อยวะคับพี่น้องรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
เหนื่อย... สถานะตอนนี้ คือ แบบอยากตะโกนให้โลกรู้ "กรุเหนื่อย" ปราการด่านแรกของการสอบหาที่เรียนในอนาคต "อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" ไม่เคยอ่านหนังสือมาราธอนขนาดนี้มาก่อน ณัฐวดีไม่ชอบหลักภาษา แต่ก็ต้องมานั่งอ่านหลักภาษาไทย ท่องไม่ได้ จำไม่ได้ ต้อง "เข้าใจ" เท่านั้น คือข้อสอบเป็นอัตนัย มันต้องเขียนมาจากความเข้าใจ เง้อ ทำร้ายจิตใจกรุจิงๆ นอกจากหลักภาษา เวลาที่เหลือทั้งหมด ก็ต้องมานั่งอ่านวรรณกรรมและวรรณคดีไทย ที่ใครๆ ต่างเก็งๆกันไว้ให้ ว่ามันอาจจะถาม ลิลิตตะเลงพ่าย /สามก๊ก / กาพย์เห่เรือ / อิเหนา / ขุนช้างขุนแผน ฯลฯ สถานะตอนนี้ คือ นอน กิน อยู่ท่ามกลางตัวหนังสือ แล้วหนังสือแต่ละเล่ม แฮร์รี่ พอตเตอร์ก็ยอมแพ้ แบบหนาโคตร คืออ่านแล้วงง เอาไปปาหัวหมานี่ มีสิทธิ์ตายเลย หมาอ่ะ ที่สำคัญ มันเป็นกลอนน่ะสิคะพี่น้อง กลอนทั้งน้านนน นู๋ชอบกลอน แต่... อันนี้มันมากมายเกินไป เหอๆๆ แต่ถึงบ่นยังไง อีกอาทิตย์ครึ่ง ณัฐวดี ต้องอ่านให้จบ แล้วเวลาที่เหลืออีกสองสามวัน จะได้เอาไปทำรีดดิ้ง อิงค์ บ้าง คืออ มันเอกภาษาและวรรณคดีไทย แต่ถ้าอังกฤษไม่ผ่านเกณฑ์ ก็ไม่ผ่านทั้งหมด อุปสรรคกรุช่างมากมายมหาศาลจิงว่ะคับ แต่อย่างไรก็ตาม "จะสู้ให้ถึงที่สุด...สัญญา"
ต้นเหตุความติ๊งต๊องส์ และ ฟุ้งซ่าน ตอนนี้ ตัดขาด(จิงๆ) คือ สามารถจับจุดอ่อนของตัวเองได้แล้ว ว่าเพราะคุณท่านผู้นี้นี่เอง ทำให้เราขยัน ได้พอๆกับ ทำให้เราฟุ้งซ่านจนขี้เกียจทำอะไรๆ เพราะฉะนั้น เพื่ออนาคตอันงดงามของเรา ขอตัดขาดเรื่องนี้ แต่.... ไม่ตลอดไปหรอก มีที่เรียนเมื่อไหร่ "เจอกันใหม่นะคะ คุณนักเรียนบังคัญบัญชา"
++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ มลายลับละโลมดิน ++ ++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน ตนะก่อนิรันดร์กาล++
เพชรพระอุมา ว่าจะอ่านเพลินๆ เอาไว้ไปสอบเฉยๆ ไปๆมาๆ ณัฐวดีติดงอมแงม แต่ดีที่สติอยู่กับเนื้อกับตัว ไม่เตลิดเปิดเปิงตามรพินทร์ ไพรวัลย์เข้าป่า เลยสำเหนียกได้ว่า "แกต้องอ่านหนังสืออีกหลายเล่มไปสอบอักษรนะเว้ ไม่ใช่แค่เล่มนี้" ก็เลยตั้งปณิธาน "กำหนดเวลาให้ตัวเอง สามวันนี้อ่านให้จบแค่ภาคแรกก่อน" แล้วค่อยมาอ่านใหม่ เมื่อไร้พันธะ ฮ่าๆ คาดว่าจะบรรลุเป้า เพราะอ่านมาได้เกินครึ่งละ
*!พระเอกเป็น(อดีต)ตำรวจ เง้อ ตำรวจอีกแล้ว!*
คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ขณะนี้...ผองเพื่อนส่วนนึง เตรียมตัวสอบวิชาเฉพาะ อีกส่วนนึง ก็เตรียมสอบหมอ มข. ไงก็สู้ๆเน้อ ยิ่งเวลาผ่านไป เรายิ่งเรียนรู้ว่า "ความผิดหวังก็ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น" แม้ว่า ขณะที่เพื่อนๆหลายคนพบกับความผิดหวัง เราจะไม่ได้ยืนข้างๆกัน แต่เราก็รับรู้เสมอว่า ภายในคำพูดที่ดูไร้สาระ มันแฝงไปด้วยความห่วงใยเสมอ แหม่ พร่ำมาซะซึ้ง สรุป "กรุคิดถึงพวกมึงจังว่ะคับเพื่อนๆ"
พีกะเอส -รักพ่อกะแม่นะคะ -สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^ -เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง -เฉยเมยจิงๆว่ะ คนอะไร แต่"ทนได้เว้ย" -มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ -ดู "ผีชีวะ" แล้วค้างๆ สรุป "มันจบยังวะ" -อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊
September 30 ลั๊นลา มีความสุข มากมายรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
อีกสองวัน จะเสร็จสิ้นภาระหน้าที่การติวอันลำบากลำบน
(ลำบากตรงไหน...ไม่เคยเห็นเมิงเข้าครบซักวิชา เว้นไทย-->เพื่อนเมิง)
แล้วหลังจากนั้น นางสาวณัฐวดี จะ "เก็บตัว"
เก็บตัว อ่านหนังสือหนังหา
"อดเปรี้ยวไว้กินหวาน" ท่องไว้ๆๆๆ
ถ้าสอบติด สิ่งดีดีจะตามมาเอง
"อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
คือปราการด่านแรกในสนามสอบครั้งที่(ยิ่ง)ใหญ่ ที่สุดในชีวิตเรา
"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ"
จุดประสงค์ที่แท้จริง....
อันที่จริง ที่มาเขียนสเปซในวันนี้
เพราะ...ณัฐวดีมีความสุขคะพี่น้อง มีความสุขมากมาย
เหตุผล???
ไม่อาจบอกได้ในที่นี้ มันเป็นเรื่องติ๊งต๊องส์เล็กๆ
แต่ก็มีความสุขไง
ไม่ต้องเดากันไป...เรื่องของคนคนนั้น นั่นแล
"คนคนเดียว ที่สามารถทำให้คนที่เป็นราชสีห์มาตลอดชีวิต กลายเป็นลูกหมาตัวเล็กๆได้ในพริบตา"
รักว่ะ กล้าพูดคำว่ารักได้อบ่างเต็มปาก
(แต่ต่อหน้า..ก็ใบ้กิน)
แล้วเธอรักฉันบ้างไหมล่ะ
ไม่อยากรับรู้หรอกนะ เพราะกลัวคำตอบ
รู้แค่ว่า "ฉันรักเธอ" ก็พอแล้ว
เธอทำให้ฉันคิดถึงได้แต่เธอ ให้กล้าเผยอเผลอใจคิดใฝ่ฝัน
เมื่อคนบนฟ้ากำหนดให้เราพบกัน
คนอย่างฉัน ก็ทำได้แค่ "รัก"
ปล.ที่หนึ่ง-คิดถึงนะคะ นักเรียนบังคัญชา
ปล.ที่สอง-ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร "ขอบคุณนะ"
ปล.ที่สาม-เจ้าตัว ไม่รู้อะไรทั้งสิ้น ว่าทำให้ใคร "มีความสุขมากมาย"
ปล.ที่สี่-รักเกิ๊นนน รัก ค้าบ รัก ไปหมดทั้งใจแล้ว
ปล.ที่ห้า-เจอกันครั้งหน้า เค้าจะพยายาม "เข้าไปทักนะ"
ปล.ที่หก-สรุป "รู้สึกเหมือนเดิม"
ABOUT ME!!
ณัฐวดี เป็นคนง่ายๆ คุยได้กับทุกคน (จิงเหรอ)
ถ้าเราสนิท เราฮาจิง คุยได้เรื่อยเปื่อย
แต่ถ้าไม่สนิท ในสายตาคนภายนอก
"น้องมดเป็นคนเรียบร้อย" เอิ้กกก อันนี้ใช่เลย ฮ่าๆ
คือ...
ที่เขียนเพราะ ช่วงนี้โดนเพื่อนๆไซโคกันเยอะ
เรื่องของเรากับนายคนนั้น
เพื่อนมันแอบบ่น
"ตอนนี้ล่ะพูดถึงจิง พอเขามา ก็ใบ้แดก แหม่ๆทำเป็นเมิน ไม่มอง"
สารภาพ...
ถ้าคนที่เราไม่ชอบ เราจะสามารถไปม่อได้อย่างหน้าด้านๆ
แต่คนที่เราชอบ เราจะเกิดอาการ "ฟอร์มจัด" ทันที
(แต่เพื่อนชายบอกว่า..อาการแบบแก เรียก "เขิน" ไม่ใช่ "ฟอร์ม" --)
รู้นะ ว่าเราเป็นฝ่ายไปชอบก่อน
แต่ "หยิ่ง" อ่ะ (แกมีสิทธิ์หยิ่งด้วยเหรอเนี่ย--)
มีเหตุการณ์ที่จำได้ฝังใจ สองเหตุการณ์ คนละช่วงเวลา สถานะ แต่ไงล่ะ...ชอบว่ะ ประทับใจ
วันเขียวแสด'48 ณ สวนป่า
นางสาวณัฐวดี ในขณะนั้นได้รับรางวัลนร.ดีเด่น (ได้มา..ยังไงก็ม่ะรู้)
รับรางวัลเสร็จ ก็ไปเก็บของจากศาลาไทยมาสวนป่า
หอบอะไรมากมาย เหมือนบ้าหอบฟาง
สายตาเหลียวหาเพื่อนฝูงห้องสาม (เพื่อนกรุหายไปหนายยย)
แล้วณัฐวดีก็เหลือบเห็นเพื่อนๆ รุมล้อมถ่ายรูปคู่ชายหนุ่มคนหนึ่ง (แหม่ กรุได้นร.ดีเด่น บ่สนใจ แล้วนั่นไผวะ)
ด้วยความหมั่นไส้ นางสาวณัฐวดีก็ทิ้งข้าวของ วิ่งไปแทรกเพื่อนๆทันที
หนุงหนิง : มด ช้านถ่ายก่อนนน
มด : เหอะๆ เค้าถ่ายก่อน (หันไปหาคนที่นั่งข้างๆ เฮ้ยๆๆ ถ่ายรูปหน่อย ชายหนุ่มคนนั้น ก็นั่ง ยิ้ม)
หนุงหนิง : เออๆๆ ก็ได้ (แล้วก็เอากล้องขึ้นมาถ่าย หนึ่งสองสาม แชะ!!)
มด : เออหนิง แล้วใครวะ ที่เค้าถ่ายรูปด้วย
หนุงหนิง : เอ่อ --"
ชายหนุ่มคนนั้น ที่นั่งถ่ายรูปกะนางสาวณัฐวดี : --"
วันพ่อ'49 ณ สวนป่าอีกครั้ง
ขณะที่ผองเพื่อนห้าทับสาม(ในขณะนั้น) โดดเรียน(ด้วยเหตุผล) = บริจาคโลหิต
สนองตัณหาหัวหน้าห้อง ที่จะมาแอบดูนักเรียนเตรียมทหารที่มาแนะแนว
(ไม่ต้องบอกก็รู้ ใครคือหัวหน้าห้อง)
ขณะนั่งเมาส์กันเพลินๆ ที่สวนป่าของเรา
สายตาของใครคนหนึ่ง ก็เหลือบไปเห็นนักเรียนเตรียมทหารผู้หนึ่ง เดินเข้ามา...
03A : เฮ้ยๆ เหมือนสืบเลยว่ะ
03B : ไหนๆ เออสืบมาๆๆนี่
03C : มดดดดดด สืบวงศ์มา
สืบวงศ์เดินมาถึงโต๊ะ ณัฐวดีหน้าเริ่มซีด ด้วยความติ๊งต๊องส์ เลยลุกขึ้นยกมือไหว้ หวัดดี(ทำเพื่อ..)
คณะห้องสาม : วู้ๆ วุ้ นี่ไงสืบ/สืบนี่เหรอที่มดชอบ/เอ่า นี่เหรอสืบ/ถ่ายรูปคู่หน่อย ฯลฯ
และแล้ว เราก็ถุกลากไปแชะรูปคู่มาหนึ่งรูป....(เหมือนดารา กล้องนับร้อย ฮ่าๆๆ)
เวลาผ่านไป เหตุการณ์เริ่มสงบ ณัฐวดี นั่งหันหลัง สืบวงศ์นั่งข้างๆ(อีกโต๊ะ)
03A : มดดดด หันมานี่ หันมาหน่อยยยย
มดเริ่มขยับหนีเพือนๆ (ในใจคิด เอาแล้วมั้ยล่ะ เพื่อนกรุ)
03B : เอ่าหันมานี่หน่อย เป็นไร ทำไมหน้าแดง
03C : นั่นๆ มดดด หันมา/มด เป็นไร แหม่ทำเขินๆ ฯลฯ
มด : --"
เหตุการณ์ผ่านไปอีกหลายวัน
เขมร:มดนี่กรุมีคลิปให้ดู
มด: คลิปไรวะ
เขมร : คลิปเมิงวันนั้นไง อายม้วน หน้าแดง ฮ่าๆ กรุถ่ายไว้
มด : --" เดี๋ยเมิง มีตบ (และก็เอาไปนั่งดูทั้งวัน) จากเหตุการณ์ทั้งสอง "คนเราที่ถ่ายรูปด้วย คือคนคนเดียวกัน"
เง้อ สถานการณ์ ช่างแตกต่างกันจิงๆ..เน้อพี่น้อง
แล้วแกจะเล่าเพื่อ
เล่าเพราะ...
คิดถึงว่ะ ไม่ใช่คนที่ถ่ายรูปนะ
คิดถึงเพื่อนๆในห้อง
ถึงมันจะเป็นกองเชียร์ที่เว่อร์เกิ๊นนน
ถึงมันจะบ่น ด่า แกล้ง อำ เรื่องนี้ตลอดเวลา
แต่พวกมัน...
ก็คือคนที่กระเสือกกระสน ไปลากนายคนนั้นมาให้เราเจอเสมอ
บางครั้ง ช่างดูบังเอิญ(แต่ช้านรู้ พวกแกจงใจ)
บางครั้ง ช้านเองก้อทำให้พวกแกแอบเซง
ที่ไม่ยอมไปคุยด้วย หรือ ทักทายให้สมใจ เหมือนที่พร่ำบ่นกะพวกแกทุกวัน
แต่...ขอบคุณนะ สำหรับทุกๆอย่าง
ช้านคงหาเพื่อนที่น่ารักแบบนี้ไม่ได้อีกล่ะ
ไม่ว่าเรื่องของช้ากะนายยคนนั้น จะลงเอยแบบไหน
แต่ขอบใจพวกแกจิงๆ ที่อยู่ข้างๆกันตออดเวลา
"รักพวกแกว่ะ ไอ้เพื่อนยาก"
พีกะเอส
-สู้เพื่อคนที่ "รักมด" ค้าบบ
-รักหกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด มากมายมหาศาล
-น้ำ แป้ง แจ๋ว เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเด้อ
-ระยะหลัง จะเก็บตัวนะจ๊ะ
-เอ็ม ถ้าออน แสดงว่า...มาตามหาหัวใจ ฮ่าๆ
-คิดถึง คิดถึง อย่ามาห้ามไม่ให้คิดนะ
-อ่านภาษาไทยจะจบแว้วว ดีใจกับนู๋หน่อย
-เม้นค้าบเม้น ขอบคุณงับ
September 27 แอบเครียด...กับเกรดรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย แล้วเกี่ยวอะไรกันวะ
เกรดออกล่ะ....ไม่อยากจะบรรยาย
โคตรช๊อค มากถึงมากที่สุด
อันที่จริง ไม่ใช่ค่อยที่จะยึดเรื่องเกรดเท่าไหร่
แต่...ก็ไม่เคย "เกรดต่ำกว่าสามจุดห้า"
เทอมที่แล้ว "เกรดตกครั้งแรก"
ยังพอรับมันได้ เพราะ "ตกจากสี่จุดศูนย์ศูนย์"
แต่เทอมนี้ เหลือ "สามจุดสี่สาม"
ช๊อคว่ะ ช๊อคอย่างรุนแรง
ยิ่งรายวิชา เฮ้ย เลขทำกรุน่าเกลียดไปมั้ย
งานส่ง สอบครบ คะแนนเก็บห้าสิบขึ้น
กรุจะสอบได้ไม่ถึงห้าคะแนนเร้อ เต็มสามสิบเนี่ย
ถึงจะโง่ แต่กรุมั่นใจอยู่นะเว้ย ว่ากรุทำข้อสอบได้
เปิดเทอม ณัฐวดี จะไปตามล่าหาคะแนนที่หายไป ยอมไม่ได้อย่างแรงคะ
ว่าด้วยเกรดวิชาอื่น
ช๊อคเหมือนกัน ฮ่ะ ช๊อคสองกรณั
ช๊อคแบบอึ้ง เคมี กะ ฟิสิกส์ ได้ "สี่"
เง้อ...วิชาพวกนี้ กรุไม่หวังสี่นะนั่น
แต่ "อิงค์" กะ สังคม ทำณัฐวดีถึงกับซึม
เกรดสี่มาทุกเทอม ทำไมเทอมนี้เหลือสามจุดห้า
นู๋ต้องใช้นะคะ อังกฤษ สังคม ขอเกรดงามๆ บ่ได้หรือ
แต่ในที่สุด เกรดเฉลี่ยห้าเทอม ก็ไม่หลุด "สามจุดเจ็ด"
ขอบคุณเจ้าพ่อเขียวแสดที่ยังเมตตาณัฐวดี
(สงสัยเกรดตกเพราะไม่ไปแก้บน เรื่องอาแมนสอบเข้ารว.แน่ๆ เหอะๆ)
สอบตรง
เหลืออีกไม่ถึงเดือน
กับการสอบตรงครั้งแรก นี่ไม่ใช่สอบวัดผลนะเฟ้ย
มันวัดอนาคต...
ตอนนี้อ่านไทยก่อน กฏหมายพักไว้ เพราะสอบทีหลัง
ว่าไป ต้องขอบคุณเกรดที่ตก
มันทำให้มีความกระตือรือร้นมากมาย
อ่านทุกวัน แต่หนักใจ
"เรียงความ" ขึ้นทุกวัน
รู้สึกว่า เราตอบได้ แต่ไม่สามารถเขียนอธิบายได้
จะทำยังไงดีพี่น้องแม้ว..เง้อ
25-26 ตุลาคม 2550
เจอกันที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นะคะ
นักเรียนบังคับบัญชา...
ขึ้นไว้เพื่อสนองความฟุ้งซ่าน
คิดถึง จนจำหน้าไม่ได้หล่ะ เหอะ
เซงเว้ย เซง (ยืมจุ้ยมาใช้)
รู้ไหมมม ทำใครเค้าฟุ้งซ่านไปขนาดไหนนนน
นิสัยไม่ดี จิงจิงเลย
ปล.ที่หนึ่ง-ชิชิ สอบตรงติดเมื่อไหร่ จะไป "เที่ยวนครนายก" ฮ่าๆ
ปล.ที่สอง-ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว ห้ามได้ มาห้ามดูดิ๊
ปล.ที่สาม-มันโดนใจบ้างไหม แล้วรักฉันบ้างไหมมมมม
ปล.ที่สี่-แต่สรุป "รักคือเก่า"
คิดถึง และรู้สึกเหมือนเดิมค้าบบบ
หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย
รักพวกแกนะเว้ย
เพราะ "เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน แต่เราเป็นตั้งเพื่อน"
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่รัก
สุขสันต์วันเกิด"แป้ง"
นางสาวขวานผ่าซาก ที่มีแฟนสักที
รักแป้งเง้อ...มีความสุขมากๆๆน้า
เพื่อนรักคนอื่นๆ
ติดหมอ เภสัชฯ ให้กรุพึ่งหน่อยนะจ๊ะ
เด๋วมดจะเป็นทนายส่วนตัวให้ --
พีกะเอส
-สู้เพื่อ...พ่อ แม่ และครอบครัว คะ
-"คนเราควรจะให้ แต่ไม่ควรขออะไรจากคนอื่น" พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์
-รักอาจารย์ปิ่น...ภาษาไทยเก้าสิบสองคะแนน
-คณะที่เรียนได้ แต่ไม่ใช่คณะในฝัน
-สอบตรง อักษร@นิติ สู้ๆเง้อ ณัฐวดี
-เอาจริงๆ มดอยากเรียน รัฐศาสตร์ ปกครอง เฮ้อ
-รักเพื่อนๆ ทุกชีวิต
-อยากกินไอติม อยากตัดผมใหม่
-เม้นด้วยน้า
September 22 สงบสติ...ซะที*edit* 23/09/50
สงบสติอารมณ์ หลังฟุ้งซ่านไปพักใหญ่
เบื่อว่ะ...โอกาสเวียนมาหลายครั้ง
แต่ทำไม่ได้...
หยิ่ง ช่าย ยอมรับว่าหยิ่ง
แม้จะไม่มีสิทธิ์หยิ่งก็เหอะนะ
ทักกันก่อน ได้มั้ยเนี่ย
เกลียดจริง รู้ป่าวว
คนอาราย ใจดำ เฉยชา เซงมากมาย
เจอหน้ากันแต่ละครั้ง มองหน้าได้ไม่ถึงสิบวิ
เป็นเอามากกกมั้ยล่ะ คิดดู
ขนาดว่าเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดีเด่นนะเนี่ย
"ไปทักมันสิ" เพื่อนๆที่รักพูดกันแบบนั้น
หึหึ ไม่มีทางเว้ย
พวกแกไม่มาเป็นช้าน ไม่มีทางรู้หรอก
ทำไม ณัฐวดี ต้องไปทักก่อนคะ
คนเรา รู้จักกัน ทักกัน ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่
เดินผ่าน มองเมิน เชอะ ช้านก้อเมินได้คือกัน
เรามันทิฐิแรงกล้า พวกแกก็น่าจะรู้
ไม่ได้เขิน แต่ไม่ได้เห็นความจำเป็น
แค่ไปชอบก่อน เราก็รู้สึกว่าเราเสียศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงไปเยอะแล้วนะเนี่ย
(และเพราะ..ศักดิ์ศรี แกถึงไม่มีแฟน เหอๆ)
อันที่จริง ไม่ได้มีใจพิศวาสคนในเครื่องแบบ สักนิด สักนิดก้อไม่มี
โดยเฉพาะ...ตำรวจ
แล้วเวรกรรมก็มาถึง
ชีวิตถึงต้องไปเกี่ยวข้องกับนายคนนั้น
(ว่าที่)ตำรวจ สายตรง เหอๆ
แต่สรุป ชอบเหมือนเดิมแหละ
ตัดใจไม่ไหวแล้ว รักไปมากมาย
เหนื่อยก็เหนื่อย เง้อ แต่ ทนได้ค่า ศรีทนได้
-น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ได้แข็งเท่าก้อนหินนี่-
นับจากวันนี้ จะแวบๆมาบ้าง
แต่คงไม่บ่อย จัดตารางอ่านหนังสือลงตัวแล้ว
เพื่อ "อนาคต"
ต้อง"สอบตรง"ให้ติด
หนึ่งในสามร้อย สู้เว้ยยย
แล้วข้าน้อยจะไปลั๊นลาที่ทะเล ซักอาทิตย์ ฮ่าๆๆ
ปล.ที่หนึ่ง-ที่บ่นๆ ไม่ได้เลิกชอบนะ แต่ เบื่อ เฉยๆๆ
ปล.ที่สอง-คู่แข่งเยอะ เอิ้กๆๆ เยอะก็เยอะไป ในสักวัน ที่เธอไม่เหลือใคร เราจะฉวยโอกาส"ไปยืนข้างๆเธอ"ปล.ที่สาม-ขอบคุณสำหรับ"พวงกุญแจ" ของฝาก(ที่มันอาจจะเหลือ)
ปล.ที่สี่-ไม่ได้ชอบทุกคนที่เป็นนักเรียนเตรียมทหารนะคะ ไม่ได้บ้าเครื่องแบบ และก็ไม่ชอบคนในเครื่องแบบ
แต่ตอนนี้ จำเป็นต้องชอบ เพราะคนที่คุณก็รุ้ว่าใคร เหอๆๆ
ปล.ที่ห้า-เธอไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับฉัน แต่ฉันก็รักเธอ (อันที่จริง ชอบผู้ชายใส่แว่น ดัดฟัน เรียนเก่ง มันจะมีมั้ย--")
ปล.ที่หก-ใจอ่อนสักทีเถอะ จะสองปีแล้ว คนรอมันเหนื่อย
พีกะเอส
-รักครอบครัวสัตนันท์คับบบบ
-รักน้ำ เข้าใจแล้วกับคำว่า "เพื่อนสนิท"
-รักแป้ง กะ แจ๋ว ขอบคุณที่คอยรับฟัง
-รักเพื่อนๆ ทุกชีวิต
-รักหกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัยที่สุดในโลก
-ตั้งใจเรียนแล้ว
-สอบตรง ต้องติด...ไม่ใช่แค่พยายาม ต้องทำให้ได้ด้วย
-เม้นนำเด้อ
-เกรด...โชคดีนะมดนะ
-ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้
September 17 ฟุ้งซ่าน ไร้สาระ --"ติวเสร็จเรียบร้อย...
วิชาภาษาไทยสุดโปรด ลั๊นลามากมาย
แม้ตอนนี้ จะงงๆ ง่วงๆ กะสังคม
แต่ไทยก็ทำให้กระชุ่มกระชวย ตั้งใจอ่านหนังสือมากขึ้น เจงๆๆ
อาจารย์ที่มาติวไทย จบตรี-โท-เอก อักษร จุฬาฯ
แถมเอกไทย อีกตังหากกกก
อยากจะกรี๊ดดดดด.....
ได้คำแนะนำดีๆ+หนังสือฟรีอีกเล่ม
เออ วันนี้ไปดูสายลับจับบ้านเล็กมา (มันชาติไหนแล้วววว)
กรี๊ดค่ากรี๊ด หล่อ พระเอกหล่อ
แหม่ ถ้าคนข้างๆไม่ใช่นังแจ๋วเพื่อนฮัก กรุคงเคลิ้มกว่านี้
เอิ้กๆๆ ดูแล้วเคลิ้ม อบ่างที่เขาร่ำลือจิงๆ
ตั้งปณิธาน...จะไปดู "ผีเลี้ยงลูกคน" ให้ได้
ว่าด้วยการสอบ....
ตอนนี้ ละทิ้งโควตา มข. จะทำตามความสามารถ (ที่ไม่ค่อยมี)
มุ่งมั่น ฝันใฝ่ กะ "สอบตรง"
ขอให้ติดที่ใดสักที่
จะ "อักษรศาสตร์" รึ "นิติศาสตร์"
หนูเรียนได้หมดค่า ขอให้ติดเหอะ!!
แต่ถ้าไม่ติด...
โฮะๆๆ รอแอดมิสชัน ไม่สนสิ่งใดอีกเลย
จะมุ่งมั่นไปที่ "รัฐศาสตร์ กะ โบราณคดี"
เอิ้กๆๆ คณะในฝันกรุแต่ละที่ --"
แม่ง กรุเรียนสายวิทย์มาเพื่อ.....
อ่านคะอ่าน ตอนนี้อ่านหนังสือหัวฟู
กฏหมาย @ ภาษาไทย
อ่านเข้าไปกรุ เล่มเท่าบ้าน แต่กรุอ่านอย่างมีความสุขนะเฟ้ย
ไปติวก็สาย แรงบันดาลใจก็ไม่มี
ย้ากกกก ถ้าได้ดูหนังด้วยกันสักเรื่อง คงมีแรงอ่านไปอีกหลายเดือน ++
สู้ๆ นะเพื่อนๆ เพื่อความฝัน ของตัวเอง นะจ๊ะ
"หนทางข้างหน้ายังยาวไกล จงตั้งใจบินไปในความฝัน จงต่อสู้อุปสรรคอีกนับพัน เพื่อความฝันของตัวเจ้า ใครเล่าเอย"
ว่าด้วย...แรงบันดาลใจ
เหอะๆๆ สถานภาพตอนนี้ : ทั้งรักทั้งเกลียด
รู้สึก...มันจะเป็นคนดีของทุกคนนะ แต่ไม่ใช่กับช้านน
อันนี้ยืนยัน รู้สึกเช่นนั้นจิงๆ
ปิดเทอมสองอาทิตย์...ไม่มีประโยชน์อันใด เหอะ
ตัวเราบังเอิญออนเอ็ม คุยไม่ทันไร...คุณท่านออก!!!
อย่าคิดว่ากรุตามเมิงมานะ ไม่จิงเว้ยยยยย ไม่ได้ตามมมมม
ไปสถิตย์ที่รร. ทักกันสักคำก็ไม่มี
"แกก็ทักมันก่อนดิ อย่ามาเขิน"....เพื่อนๆผู้หวังดี เสนอแนะ
แล้วทำไมเค้าต้องทักก่อนอ่ะ ทีคนอื่นแกยังทักก่อนเลย
ทักช้านก่อน ช้านก็ไม่คิดว่าแกชอบช้านหรอก ชิชิ
แต่ยังไงสรุป ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม เหอะ
"สายลมโชยเอื่อย...รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ"
เหนื่อยนะจ๊ะพ่อหนุ่ม การรักใครสักคนแบบไร้ความหวังเนี่ย
เพื่อนๆท่านที่เข้ามาอ่าน ว่างๆ บอกคุณท่านมาอ่านบ้างนะ
จะได้รู้ว่าตัวเองมีอิทธิพลกะการดำเนินชีวิตของณัฐวดีขนาดไหน
พอแล้ววว เลิกฟุ้งซ่าน (ทุกครั้งที่อัพ ก็พิมพ์แบบนี้ แต่ทำไม่ได้)
คิดถึงเว้ คิดถึงงงง อยากจ้องหน้านานนนนนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่ใช่มานั่งใกล้ๆ แต่ทำอะไรไม่ได้เลยยย
แบบนั้น ไม่อาวววววว ฮืออ
"สิ่งที่เธอให้ฉันมานาน นั่นคือการไม่รักกันเลย ไม่เคยสักครั้งที่เธอ จะหวั่นไหว"
เพื่อนๆๆ ที่รัก
"รักพวกแกทุกคนนะเว้ยยย"
โชคดีกับการสอบเด้อพี่น้อง
หนังสั้นเฉลิมพระเกียรติ
เป็นคน "เขียนบท" คับพี่น้อง
ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง แต่สารภาพ ช่วงนั้นหมกหมุ่นกะความรัก --
บทก็เลย....แบบว่า
ทุกคนที่รู้จัก พออ่าน ก็รู้เลยว่า "ใครแต่ง"
แหะๆๆ แต่ถ้าเข้ารอบ มีฉลองเว้ยฉลอง
เพราะพล๊อตเรื่อง สร้างมาสนองตัณหาตัวเองทั้งน้านนนน
แต่จริงๆๆ คิดอยู่นะ ไม่ใช่แต่งขึ้นมาเฉยๆ ใช้ความคิดพอสมควร เหอๆๆ
-ขอให้เจ้าพ่อเขียวแสด ดลบันดาลให้คณะหนังสั้น ประสบความสำเร็จด้วยนะคะ-
พีกะเอส
- แต่ถามรักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคงยังมีใจตอบว่า "รัก"
- รักเพื่อนๆ ทุกชีวิตนะค้าบบบบบ
- หนังสั้น...ให้ได้ทีเถอะ สาธุ!!
- สอบตรง...ติดที่ไหน กรุฉลองหมด ฮ่า
- อยากตัดหน้าม้า แบบตอนไปขอนแก่นว่ะ
- คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคน
- โชคดีนะค้าบบบบบบ
- อ่านแล้วเม้น สอบที่ไหน ก็ได้คะแนนดี หุหุ
September 10 ติว ติว และ ก็ ติวณ วันนี้ นับเป็นวันที่สี่ของการติว
แบบมาราธอน.....
เหนื่อยมั้ย เหนื่อยดิ
แล้วทำไงล่ะ ก็ทนต่อไป ทำอะไรไม่ได้
เพราะมันเป็นอนาคต "ตัวเอง" ล้วนๆๆ
ไม่ได้เกี่ยวกะใครที่ไหนเลย
แม้จะพูดบ่อยๆ ว่าเพื่อคนนั้นคนนี้ แต่สุดท้าย เอาความจริง
มันก็เพื่อ "เรา" ทั้งนั้นหล่ะวะ
นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กรี๊ดดดด สอบตรงเปิดแล้วค้าบพี่น้องงงง
เริ่มสมัครวันที่ 14 กันยายน 2550
สอบวันที่ 25 พฤศจิกายน 2550
หลังจากรอคอยมานานแสนนาน ลา ลั๊น ลา
แล้วอ่านหนังสือถึงไหน...
สารภาพความจริง ถึงไหนก้อถึงนั่น --"
ซุ่มเว้ยซุ่ม เค้าเรียกซุ่ม ฮ่าๆๆ
จะพยายามจนถึงที่สุดคะ...เพื่อความฝันของตัวเอง
++ ดอกนกยูงบานสีแดงฉาน บานอยู่เต็มฟากสวรรค์ ++
++ คนเดินผ่าไปมากัน เขาดั้นด้นหาสิ่งใด ++
++ ปัญญามีขายที่นี่หรือ จะแย่งซื้อได้ที่ไหน ++
++ อย่างที่โก้หรูหราราคาเท่าใด จะให้พ่อขายนามาแลกเอา ++
-ฉันจึงมาหาความหมาย,วิทยากร เชียงกูล-
โครงการรับนักเรียนเข้าศึกษาในโครงการภาษาและวรรณคดีไทย
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จนบัดนี้..ก็ยังไม่รู้หัวก้อย
ประกาศรับสมัครลงในเนต แต่ไม่มีลิงค์เข้าไปดูรายละเอียด
สอบวันที่ 25-26 ตุลาคม 2550
แล้วกรุจะไปสมัครที่ไหน ยังไง เมื่อไหร่ เนี่ย!!
แต่ก็...อ่านไปเรื่อยๆ ล่ะวะ
เพื่อ "ตัวเอง" อีกครั้ง!!
นักเรียนบังคัญชา.....
เหอะ ขึ้นหัวไว้เช่นนั้นแลพี่น้อง เอาไว้ให้คิดถึงเล่น
เพื่อ...อะไรก็ไม่ทราบได้
อันข่าวกรองที่ว่าจะมาดูงานที่ร้อยเอ็ดนั้น
มาแค่ "ปีสอง" จะมาเพื่อ...
ปีสามสิ ปีสามมมมมมม
แต่ตอนนี้ ปีสามคนนั้น ก็สิงสถิต ณ บ้านเกิด
วันวันเล่นแต่เนต ก็คุณท่านท่าจะว่างจัด
แล้วไปรู้เรื่องเค้าได้ไง คำถามนี้ไม่มีคำตอบ ++
ถึงปิดเทอม ก็ไม่มีทางได้เจอกัน มีค่าเท่ากับศูนย์
ไอ้ที่ว่า "ต้องเข้าทางเพื่อน" นั้น
ไม่มีทางได้ผลใดๆ ข้าน้อยรับประกัน
เพื่อนสนิทมัน จะกลายเป็นเพื่อนสนิทตรุล่ะ ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น
สรุป "คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิม"
ความในใจ ไม่เคยให้ฉันได้ยิน
เธอยังเป็น ก้อนหินที่ไร้หัวใจ เท น้ำรดลงไป ไม่มีรอย ให้เห็นใดใด มันเหมือนเดิม แต่ถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคงยังมีใจ ตอบว่ารัก แต่ถามว่าท้อไหม ฉันตอบเลยว่ามาก ยากเย็นจนเกินความเข้าใจ นาฬิกา ก็เดินไปทุกนาที ใจดีดี ก็ยังคงทุ่มเทไป คอย หวังว่าเมื่อไร ที่เธอเองได้เห็น ว่าใคร "ยังรักเธอ" หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด
ณ บัดนี้ เหลือสมาชิกแห่งการติว เพียงไม่กี่ชีวิต
แต่ถึงกระนั้น ความอบอุ่นและผูกพันกลับมากขึ้น
เพราะต่างเข้าใจในความเหนื่อยของกันและกัน --"
ยิ่งเหลือเวลาในการใช้ชีวิตร่วมกันน้อยเท่าไร
ความผูกพันยิ่งมากขึ้น แบบที่รู้ตัว...
รักพวกแกนะเว้...ห้องสาม
ร้อยเอ็ดวิทยาลัย...
ปีนี้..เป็นปีที่เก้าสิบเจ็ดแล้ว
รักโรงเรียนนี้มากที่สุดในชีวิต
อันในความเป็นจริง ถ้าม.ต้นรับผู้หญิง
ณัฐวดี คงกระเสือกกระสนเข้าไปจนได้
แต่ไม่เป็นไร แม้จะได้ใช้ชีวิตในฐานะลูกเขียวแสด
แค่สามปี แต่เป็นสามปีที่จะไม่มีวันลืมเลย สัญญาได้
ที่นี่...ทำให้เกิดเรื่องราวดีดีขึ้นกับเรามากมาย
เราได้มิตรภาพจากคนหลายคนในที่แห่งนี้
ได้พี่ชาย พี่สาว ดีดี ได้น้องชายที่เอ็นดู น้องสาวที่น่ารัก
ได้พ่อ แม่ ครู ที่ทำให้เรามีวันนี้
"ร้อยเอ็ดวิทยาลัยไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิตเรา แต่ร้อยเอ็ดวิทยาลัยเป็นชีวิตของเรา"
ว่าด้วย...เพื่อนๆๆๆ
ขอบคุณ..หกทับสาม ที่ทำให้เข้าใจคำว่า "มิตรภาพ"
ขอบคุณ น้ำ ที่ทำให้เข้าใจคำว่า "เพื่อนรัก"
แม้ตอนนี้กรุจะอาจไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเมิง แต่เมิงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของกรุว่ะ
ขอบคุณ แจ๋ว แป้ง เบียร์ นุ่น สำหรับคำว่า "เพื่อนแท้" รักพวกเมิงจิงๆ
ขอบคุณ "เมย์ หนุงหนิง ส้ม วาว เอ้ บิ๋ม แพรว ปิ๋ว อาย" สำหรับทุกความผูกพัน
ขอบคุณ เพื่อนหญิงแถวหน้า ณ ห้องสาม ที่ทำให้รู้ว่า เรื่องดีดียังมีอีกเยอะ
ขอบคุณเพื่อนกลุ่มห้องเรียนสีเขียว สำหรับทุกเรื่องดีดี
ขอบคุณเพื่อนหญิงแถวหลัง ณ ห้องสาม สำหรับทุกความฮาและความสบายใจ
ขอบคุณเพื่อนชายหลังห้อง ณ หกทับสาม สำหรับทุกอย่าง ทุกเรื่องดีดี และทุกความช่วยเหลือ
ขอบคุณ เพื่อนข้างห้อง ณ ไทคูนอพาร์ตเมนท์ สำหรับความช่วยเหลือ และ เรื่องราวดีดี
ขอบคุณ คณะพันธมิตรแห่งหกทับสามทุกชีวิต ดีใจทีได้รู้จักกันนะ
ขอบคุณสามชีวิต สมาชิกห้องสาม ที่จากกันไปก่อนในเส้นทางที่ดีกว่า สำหรับคำว่า "เพื่อน"
ขอบคุณ เพื่อนๆม.หก ร้อยเอ็ดวิทยาลัยทุกคน ที่ทำให้ชีวิตม.หก สมบูรณ์แบบ
รักทุกคนเน้อออ
พีกะเอส
-อัพยาว ระบาย
-ใครเม้น ขอให้สอบติด..สาธุ!!
-รักทุกคนค้าบบบ
September 06 ประกาศอิสรภาพ-หนทางสู่เกียรติศักดิ์ จักประดับด้วยดอกไม้ หอมหวลยวนจิตไซร้ ไป่มี-
ในที่สุด...ก็สอบไฟนอลเสร็จแล้ววว
ได้เวลา
"ประกาศอิสรภาพ"
โล๊ง โล่ง พี่น้อง แต่ยังโล่งไม่ถึงที่สุด
เพราะคะแนนเก็บแต่ละวิชา เข้าขั้นย่ำแย่
หลังจากคิดวิเคราะห์หลังการสอบแล้ว
ทำให้เป้นไปได้ว่า เกรดอาจจะตกฮวบอย่างที่คาดไม่ถึง --"
ทำไม....ออกยากเจงคุณครู ข้อสอบอ่า
และนู๋จำได้น้าคะ ส่วนหนึ่งมันคือข้อสอบเอนท์
อ๊ากกกกก รู้ทั้งรู้ แต่ทำไม่ได้
เศร้าเว้ยเศร้า
ตามติดชีวิตเด็กแอดมิสชั่น!!!
"เจ้ากินเหล้าเมายาไม่ว่าดอก
แต่อย่าออกนอกทางไปให้เสียผล
จงอย่ารับสินบาทคาดสินบน
เรามันชนขั้นปัญญาตุลาการ"
-รพีพัฒนศักดิ์-
ช๊อบ ชอบ กลอนบทนี้ ^^
จำได้ติดตรึงหัวใจ เอิ้กๆๆๆ
และหวังว่า...เราจะได้มีโอกาสเอามันไปใช้
เง้อ นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์
เปิดซะทีสิคร้าบบ สอบตรงอ่าสอบตรง
ช่วงนี้ ณัฐวดีฟิตเต็มที่ ฮ่าๆ
พ่อแม่ก้อไม่หวังหล่ะ หมงๆหมอๆ
"สอบตรงให้ใด้สักที่..ก็ดีแล้วลูก"
อีก......เดือน
กับการ เตรียมตัวสอบตรงคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กฏหมายอ่านไปเรื่อยยๆ
แต่ตอนนี้ กะลังวุ่นวายกะการทำแบบฝึกหัดรีดดิ้ง
"มันตัดกันที่อังกฤษ" ใครๆก้อพูดแบบนี้
เพระฉะนั้น ต้องให้แม่นอังกฤษ
ซึ่งมันเป็นเรื่องยากเหลือเกิน
แม่นไทยได้มั้ยคะ ^^
อีกสองเดือน กับการเตรีบมตัวสอบตรงมหาวิทยาลัยขอนแก่น
เลือกคณะแพทย์ศาสตร์คะพี่น้อง
เย้ยยย อย่าๆ อย่าๆ คิดว่าโลเล
ไม่มีคณะที่จะเลือก ก็เลยตัดสินใจ เอาคณะสูงสุด
ไม่ติดก็ไม่แปลก ใช่ปาววว
แล้วถ้าดันมีปาฏิหาริย์ขั้นรุนแรง เกิดฟลุ๊กติดขึ้นมาล่ะ โฮะๆๆ
"ดังแน่ๆกรุ"
คิดได้แค่นี้ ชีวิต เอิ้กๆๆ
อีกหนึ่งเดือนครึ่ง กับการเตรียมตัวสอบ
"โครงการภาษาและวรรณคดีไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
อ่านไทยอย่างหัวปักหัวปำ
ทั้งๆที่ จน ณ บัดนี้
ยังไม่มีการประกาศคุณสมบัติกับประกาศรับสมัครเลย --
แต่กำหนดวันสอบแล้วนะ...
เง้อ เร็วๆเถอะ วัยรุ่นใจร้อนน เหะๆ
อีกหนึ่งเดือน กับการเตรียมตัวสอบวิชาเฉพาะ "วิชาชีพครู"
คุณพี่โนะเนะ พี่ชายคนดีแนะนำมาว่า...
สอบๆ ไปเหอะ เผื่อมันเกิดอุบัติเหตุชีวิต
จะได้เลือกคณะครุศาสตร์ แล้วมาเรียนจุฬากับพี่
ความคิดพี่กรุช่างดีเหลือเกิน
แต่เอาวะ สอบก็สอบ ชีวิตกรุเกิดมาเพื่อสอบอยุ่แล้วนี่++
และท้ายที่สุด อีก 6 เดือน
กับ โอเนต และ เอเนต
ถ้า...เราสอบตรงไม่ติดซักที่ เหอะๆๆ
ตอนนี้..ต้องพยายามทำให้ดีที่สุด
เพื่อ
"พ่อ-แม่ และ ตัวเราเอง"
สู้ๆ นะ นางสาวณัฐวดี สัตนันท์
ว่าด้วยเรื่องของแรงบันดาลใจ
ปิดเทอมพร้อมกันคะ สอบเสร็จก็พรัอมๆกัน
และได้ข่าวแว่วๆ มาว่า
จะยกโรงเรียนมาดูงานที่จังหวัดร้อยเอ็ด
ข่าวนี้ ทำเอาแทบกรี๊ดดดดด
จิงเหรอออ สาธุ ขอให้จิงเถอะ เพี้ยง!!!
ว่าแต่ร้อยเอ็ดของกรุ มีอะไรให้พวกเค้าดูกันเหรอ --
ในฐานะยุวมัคคุเทศก์รุ่นบุกเบิก มานั่งคิดๆดู
บึงพลาญชัย เจดีย์ชัยมงคล พิพิธภัณฑ์ สถานแสดงพันธ์สัตว์น้ำ ฯลฯ
เง้อ มันก้อไม่ใช่ที่ๆพิเศษนี่หว่า
แต่ข่าวนี้ กรองสองชั้น
แต่..ทำใจไว้ก่อน
คุณครูสิริว่า "หวังน้อยได้มาก หวังมากได้น้อย"
แต่ถึงจะมา กรุก้อไม่ได้มีส่วนได้เสียอะไรกับเขาเลย
คงไม่ได้เจอกันหรอก คิดถึงว่ะ
โทรหาจุ้ยด้วยอ่า....
กรี๊ดด สืบโทรหาผู้ชาย(เสียงจากเพื่อนพ้อง :มันเป็นเพื่อนกัน--)
มันจะคิดถึงกรุแบบที่กรุคิดถึงมันไหมเนี่ย เหอๆๆ
(หมกหมุ่นๆกะเรื่องแบบนี้อีกล่ะ นิสัยไม่ดีเลยนะ ณัฐวดี)
แต่..คิดถึงจิงๆนะเว้
ถ้าเข้ามาอ่าน คงรู้ตัวอยู่หรอกมั้งว่าใคร ++
-ไม่ต้องแกล้งโง่ เพราะแกมันฉลาดเกินชาวบ้าน-
เหนื่อยนะเนี่ย ความรักที่ไร้ความหวังแบบนี้
แต่ทำไงได้ มันรักไปแล้วนี่หว่า
ไม่เคยมีสักครั้ง ที่เราบอกว่า เรารักใคร อย่างมากก็แค่ชอบ
แต่นี่..รักจริงๆนะเว้ย
ยืนยัน ณ ตรงนี้ ว่ารู้สึก "รัก" จริงๆ
ย้ากกกกก เป็นเอามากเลยกรุ
-+- แต่ถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคง..ตอบว่ารัก -+-
-+- แต่ถามว่าท้อไหม ฉันตอบเลยว่ามาก ยากเย็นจนเกินความเข้าใจ -+-
-+- นาฬิกาก็ยังคงเดินไปทุกที ใจดีดีก็ยังคงทุ่มเทไป -+-
-#- คอยหวังว่าเมื่อไหร่ ที่เธอเองได้เห็นว่าใคร "ยังรักเธอ" -#-
หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด
จะเรียนจบกันแล้วนะคะ จะโตขึ้นกันแล้ว
จากพี่ใหญ่ เราก็จะกลายเป็นน้องเล็กในรั้วมหาวิทยาลัย
ปีหน้า เลือดในตัวเพื่อนๆ จะไม่ได้มีแค่ สีแดง กับ สีเขียวแสด อีกแล้ว
มันจะมีทั้ง สีชมพู สีแดงอิฐ สีแดงเหลือ สีเขียว สีม่วง ฯลฯ
แต่ขออย่างหนึ่งได้ไหม
ไม่ว่าในอนาคต เราจะแยกย้ายกันไปอยู่ทีไหน
เราจะไม่มีวันลืมกัน สัญญากันเน้อ
*บรรยากาศการสอบวันนี้ ยังคงเป็นบรรยากาศเดิมๆ แอบฮา สนุก และ มีความสุข ถึงข้อสอบจะยาก แต่ก้อทำกันได้ ใช่ป่าวว*
พีกะเอส
- เพียงหวังจะเฟื้องฟุ้ง หรือเพียงมุ่งมาศึกษา เพียงเพื่อปริญญา เอาตัวรอดเท่านั้นฤา
- แท้จริงเจ้าจงคิด จงตั้งจิตและยึดถือ รับใช้ชาติไทยคือ ปลายทางหวังที่ตั้งคอย
- รักพ่อ-แม่ และทุกคนในครอบครัวนะคะ - ต้องพยายาม เพื่อ "ตัวเอง"
- คิดถึง..เหมือนเดิม
- จะไปเติมเงินโทรศัพท์ ลั๊นลา ฮ่า
- เริ่มวิถีชีวิตเด็กติว...แล้วคับพี่น้อง
- โควตา มช. ม.อุบล มหิดล....กำลังทยอยมาให้เราเสียเงินกันอีกแล้วววว
- สมัครเข้าปายยยย กรุจะได้ซักทีมั้ยยยย
- รักทุกคนเด้อพี่น้อง
- โขคดีกับทุกอย่างในชีวิตนะคะ
August 31 สอบ สอบ และ สอบ อาทิตย์หน้า ไฟนอลแล้วคับป๋ม
รู้สึกว่า...ประตูแห่งอิสรภาพ เปิดรอรับอยู่ ฮ่าๆ
แต่...
ณ บัดนี้ ยังไม่แตะหนังสือ --
วันนี้ ไปสอบคณิตที่ขาดสอบ
อยากจะกรี๊ด..
เฮ้ย ทำไมคะแนนเก็บย่ำแย่จัง
ถึงจะโง่ แต่ไม่น่าได้น้อยขนาดนี้นะ
วันจันทร์ จะเอาชีทไปเช็คใหม่
เพื่อเกรดเลขอันงดงาม เหอๆ
ช่วงนี้ ไม่ค่อยได้เรียน
ชีวิตลั๊นลา แนะแนวมันเข้าไปทุกอาทิตย์
ขึ้นไปแค่พิธีเปิด และก้อ "โดด"
จิตใจล่องลอยไปแถวๆรังสิตกะนครปฐมล่ะ (แต่ตอนนี้อยู่นครนายก ฮ่าๆ)
อยากสอบตรงเร็วๆ
สอบตรงที่ไม่ใช่โควตาม.ขอนแก่น
ไม่อยากจะพูดเลยว่า...คณะที่เลือกของมข.
มันอยู่สูงมากมาย และไม่ใช่คณะที่ชอบสักนิด
แต่เลือกเพื่อ "แม่" เหตุผลเดียว
ก็เลยทำใจ ว่าสื่อชมรมปีนี้
คงไม่มีชื่อเราที่ติดโควตามข.
ณ เวลานี้ จิตใจมุ่งมั่นไปที่...
"นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์"
"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ.."
สู้ๆ เว้ยยยยณัฐวดี
เพื่อตัวแกเอง....
รับตรงอักษร จุฬาฯ เปิดล่ะ
รู้สึกเหมือนไม่ได้ใช้คะแนน Cu-tep รึป่าว
แล้วมดไปสอบมาสองครั้งเพื่อ...
กะลังลุ้นๆ ว่าต้องใช้เกรดไทยเท่าไหร่
เราได้ สามจุดเก้าห้า
เง้อ...เพราะเจ้วิไลลักษณ์คนเดียว
ครั้งแรกและ(คง)ครั้งเดียว
ที่เราพลาดเกรดสี่ไทย
ได้สองจุดห้าฟิสิกส์ ยังไม่ช้ำเท่านี้นะเนี่ย --"
ว่าด้วย..หกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย
พยายามมองข้ามเรื่องที่ผ่านๆมา
และพยายามเข้าใจว่า "ช่วงนั้น พวกแกกำลังยุ่ง"
รู้สึกว่า เราจะรักกันเหมือนเดิม
และก็อาจจะมากกว่าเดิมด้วย
ตอนนี้..ทุกคนกำลังไล่ตามความฝันของตัวเอง
แต่รู้สึกดี ที่ทุกคนไม่ลืมเพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ
เห็นภาพเพื่อนวุ่นวายกับการสมัครสอบของนู๋ดิศ
อบอุ่นดีว่ะ ^^
อยากให้ภาพนี้อยู่กับเราไปนาน นาน
รักพวกแกเง้อ
ว่าด้วยเรื่อง...คนคนนั้น
"ไม่มีการติดต่อใดๆ เลิกหมกหมุ่นชั่วคราว"
เพื่ออนาคต..ของตัวเอง
แต่ ยังรู้สึกเหมือนเดิมนะ
ถ้าสักวันมันคือตลอดไป แล้วมีอะไรให้ยังหวัง คงไม่รอ ให้มีสักวัน วันที่เธอรักฉัน "เพราะมันไม่มี"
พีกะเอส
-นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ "ขอให้นู๋โชคดีด้วยนะคะ"
-สอบตรงอักษร จุฬา (ถ้าได้..ไม่ต้องถามต่อนะ)
-ไม่ได้ลังเล แค่ชอบทั้งสองอย่าง ฮ่าๆ
-คิดถึง...นักเรียนบังคับบัญชา
-อยากจะกรี๊ด มาออนแวบๆ เพื่อ...(รู้มั้ยว่ากรุคิดถึง)
-เพื่อนๆ โชคดีกับการสอบมหาวิทยาลัยขอนแก่นนะจ๊ะ
-คิงคอง ขอให้โชคดีกับศิลปากร
-ประกาศ นู๋ดิศ ลง"สถาปัตย์"
-ไฟนอลเสร็จม่ะไหร่ จะเลิกคิดเรื่องนั้นชั่วคราว(แค่ชั่วคราวนะ ฮ่าๆ) แล้วเอาเวลาไปอ่านหนังสือ
-รักหกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ทุกชีวิตเน้อ
-จะต้องรอเธอไปถึงวันไหน สักวันที่ว่าคือวันไหน วันที่เธอจะให้ทั้งใจ มันคงไกลเกินฝัน
-คงไม่รอให้มีสักวัน วันที่เธอรักฉัน เพราะมันไม่มี!!
-โชคดีทุกคนค้าบบบบบ August 27 ให้...เธอเธอรู้ไหมว่า... ดวงดาวที่เราเห็นอยู่บนท้องฟ้านั้น จะเปลี่ยนตำแหน่งไปทุกคืน แต่มีดาวอยู่หนึ่งดวงที่ไม่เคยเปลี่ยนตำแหน่งเลย ดาวดวงนี้มีความหมายถึง "ศรัทธาคงมั่น"เป็นดวงดาวที่คอยนำทางให้ผู้ที่มีความฝัน เดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายด้วยแสงแห่งศรัทธา
“ดาวเพียงดวงเดียวบนท้องฟ้าที่ไม่เคยเปลี่ยนตำแหน่ง”คุณเคยมองเห็นดาวดวงนี้แล้วหรือยัง?
ฉันก็แค่จะบอกกับเธอว่า........ มันเหมือนกับฉัน ที่ยืนอยู่ตรงนี้เสมอมา ที่ที่ฉันสามารถมองเห็นเธอได้ ไม่ว่าเธอจะมองเห็นฉันหรือไม่ก็ตาม เพราะฉันจะเป็น “กำลังใจ” “รัก” และ “หวังดี” กับเธอยังไงล่ะ ทุกวัน เวลา ฉันจะอยู่ข้าง ๆ เธอในทุกที่... ไม่ว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม ทำมันให้เต็มที่นะ เพราะเธอไม่ได้กำลังทำมันอยู่คนเดียว เธอมีฉัน......... “กำลังใจ” จาก “คนที่รักเธอ”
กำลังใจจากคนที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กับเธอ
และคอยเอาใจช่วยในทุกๆ เรื่อง โดยฉัน หวังเพียงแค่เห็นเธอมีความสุขเท่านั้น
เธอเคยรับรู้ถึงกำลังใจ ความรัก และความปรารถนาดี ที่ฉันส่งมาให้บ้างไหม? ฉันหวังว่าเธอคงรับรู้ได้... - แม้ในหัวใจเธอไม่มีฉัน - พีกะเอส
-รักทุกคนนะคะ เหอๆๆ
-คว้าดาวให้ได้สมใจนะ...คุณนักเรียนบังคับบัญชา
-โชคดีกับการสอบน้าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน
-หกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย "ตราบใดที่ยังหายใจ ก็สู้ต่อไปนะ.."
-อาทิตย์หน้าไฟนอล ณ ปัจจุบัน: เล่นเนต --"
-สมัครสอบมหาวิทยาลัยขอนแก่น กรอกเพศผิด-> โง่ ไม่มีคำบรรยาย
-เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ โชคดีทุกคนนะเว้ยยย
-คิดถึง...จิงๆ เว้ (ท่องไว้ๆๆ อดทนๆ สอบตรงให้ได้)
-เราต่างกันเพียงแค่...ฉันเลือกที่จะจำ ส่วนคุณเลือกที่จะลืม
-วันเกิดเธอ คือ 9 มีนา ใช่ไหม?? ส่วนวันเกิดฉันคือ 23 เมษา..ฉันเองก็ยังไม่มีเลยซักวินาที นับแต่ลืมตาดูโลกที่ไม่มีเธออยู่ (ชอบโคตรๆ..ลอกมาเปลี่ยนจาก Crying out love in the center of the world ) August 24 สุดสัปดาห์โดดเรียนมาสองวันติดกันล่ะ
เอ๊ะ!! ไม่ได้โดดนี่นา
"ขออนุญาตออกนอกบริเวณโรงเรียน" จากผช.อย่างถูกต้อง
ก็เหนื่อยนี่หว่า ทำไงได้พี่น้อง
สัปดาห์นรกได้ผ่านพ้นไปแว้ววว
ดีใจเว้ยยยย "นิทรรศการวิทย์ได้ที่หนึ่ง"
แม้...ฝนจะตก จนต้องซ่อมใหม่หมด
แม้...เงินจะไม่พอ จนต้องยืม--
แม้...เพื่อนจะไม่ช่วยกันทำทุกคน
แม้...จะจัดซุ้มเรียบร้อยตอนสิบโมง แต่งานเปิดตอนสามโมงเช้า --"
แต่ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดี
ได้คำชมเชย "ทั้งห้อง" อีกครั้ง
รู้สึกอะไรกันบ้างไหมคะ...
ระเบียบการมหาวิทยาลัยขอนแก่น มาแว้วว
ไม่กระตือรือร้นสักนิด
เพราะ..ไม่คิดสักนิดว่าจะได้
ไม่อยากบอกเลย ว่าสมัครคณะอะไร
อายว่ะ เอิ้กๆๆ --
ก็จุดหมายไม่ได้อยุ่ที่นี่นี่นา
ตอนนี้ ใจล๊อยลอยไปพ้นเขตปริมณฑลอีสานแล้ว ฮ่าๆๆ
ไม่ได้ตามใครไปนะคะ
เป็นความฝันแต่เล็กแต่น้อยของตัวเอง
แต่บังเอิ๊ญบังเอิญ มันไปใกล้ๆกับที่เรียนในอนาคตของคนคนนั้น
ช่วงนี้ โหมหนัก ร่างกายชักไม่ไหว
อ่าหนังสือถึงตีสอง "เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา"
อย่าคิดว่าจะเป็นหนังสือเรียน
พอวันไหนคิดจะอ่านหนังสือเรียน
ใจมันสู้เต็มที่ แต่ร่างกายไม่ไหว แหะๆ
อีกอาทิตย์ สอบไฟนอล
โชคดีทุกคนนะคะ
ว่าด้วย....แรงบันดาลใจ
หยุดการติดต่อได้เกือบอาทิตย์ล่ะ
เพื่อ "ตัวเอง" ทั้งนั้น
รู้ซึ้งถึงคำสอนของคุณครูสิริ ที่ว่า
"ถ้าเราอยากได้มากๆ มันจะได้น้อยๆ แต่ถ้าเราอยากได้น้อยๆ มันจะได้มากๆ"
พอเราจำศีล เลิกฟุ้งซ่านได้
ก้อเจอกันทุกวัน...ในเอ็มเอสเอ็น
และก้อเกิดเรื่องดีๆ ขึ้นมากมาย
"เธอเป็นแรงบันดาลที่สำคัญที่สุด"
ขอบคุณนะคะ คุณนักเรียนบังคับบัญชา
ที่เป็นตัวอย่างดีดี และทำให้เรามีแรงบันดาลใจดีดี
"รู้สึกกับคุณเหมือนเดิม....."
ว่าด้วย หกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย
ขอใหเพื่อนๆ โชคดีกับการสอบในทุกสนาม
ที่กำลังจะเข้ามา
ติดคณะ มหาวิทยาลัยตามที่วาดหวังกันเอาไว้
รักษาความรู้สึกดีดี ที่มันมี
ให้คงอยู่ตลอดไปนะ...
รักพวกแก ฉันเอง
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ทั้งหลาย
ก็ขอใหพวกเมิงโชคดีกันทุกๆคนนะ
ติดหมอ เภสัช มาให้กรุพึ่งพากันหน่อย
เหะๆๆ...กรุจะพยายาม
ในเส้นทางของกรุเหมือนกัน
รักพวกเมิงจิงๆ ว่ะ
(พิม ถ้าเข้ามาอ่าน กลับมาได้แล้วนะ สามสี่ปีแล้ว กรุคิดฮอดเมิง)
พีกะเอส
- รักทุกคนนะคะ
- คิดถึงนะคะ ความรู้สึกยังเหมือนเดิม คับป๋ม
- คงไม่รอให้มีสักวัน วันที่เธอรักฉัน...เพราะมันไม่มี
- โชคดีเน้อ หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด
- เม้นสิค้าบบบ อ่านแล้วเม้น
August 19 สามัญสำนึก กับ ความรับผิดชอบคนเราทุกคน ต้องมีหน้าที่ให้รับผิดชอบ
เราเป็น "นักเรียน"
จุดหมายของเราคือ "มหาวิทยาลัย"
แต่มีใครคิดบ้าง ว่า "ความรับผิดชอบ" กับ "สามัญสำนึก" มันคาบเกี่ยวกัน
สละเวลาแค่นิดเดียว ให้กับสามัญสำนึก
แล้วเราอาจจะได้เห็นอะไรดีขึ้น
วันนี้...วันอาทิตย์
เรากำหนด ว่ามันคือ "วันพักผ่อน" ของเรา
แต่...เพราะสามัญสำนึก เราเลยไม่ได้พักผ่อน
เราอาจจะคาดหวังอะไรสูงไป
แต่ภาพวันนี้ ทำให้เราเหนื่อยที่จะทำอะไรต่อ
ขณะที่คนกลุ่มหนึ่งทำเพื่อคนกลุ่มหนึ่ง
แต่คนกลุ่มนั้น กลับมัวแต่ทำเพื่อตัวเอง
โดยไม่สนใจอะไรเลย
เหนื่อยนะ....มันไม่ใช่เรื่องดีหรอก
เราอยากเห็นแก่ตัวบ้าง
แต่ สามัญสำนึก ก็ทำให้เราทำแบบนั้นไม่ได้
วันนี้ เราพูดเรื่องสามัญสำนึก กับ ความรับผิดชอบ
คนทุกคน มีสามัญสำนึก และ ความรับผิดชอบ
ในเรื่องที่เป็นประโยชน์ของตัวเองเสมอ
แต่ในเรื่องที่ "ตัวเองไม่ได้ประโยชน์"
กลับเหมือนมีอะไรมาบัง "สามัญสำนึกดีๆ" ไว้
เราไม่ได้โกรธหรอกนะ เพราะชิน!!
แต่เพื่อนบางคน อาจจะเหนื่อยและท้อ
เพราะคนที่ทำตลอด ก็ทำตลอด
คนที่ไม่ทำ ก็ไม่ทำเหมือนกัน
"ม.หก แล้วนะ ทำไมต้องหาอะไรให้เพื่อนทำมากมาย" บางคนบอก
ใครหาล่ะ เรารึใคร
ถ้าไม่ทำ ใครที่จะโดนว่า
ไม่ใช่ "พวกเรา" หรอกเหรอ
คิดกันดีๆ นะ..หวังว่าเราจะเจอกัน พรุ่งนี้
ถึง นักเรียนบังคับบัญชา....คนนั้น
แม้เธอจะไม่ได้รู้สึกอะไรเกินเพื่อน
แม้คำว่า "ไม่รำคาญ" อาจจะเป็นแค่ "การรักษาน้ำใจ" เท่านั้น
แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ
ตอนนี้ เรากำลังพยายาม ไม่ใช่เพื่อเธอหรอกนะ
เพื่อตัวเราเองต่างหากล่ะ...
เพื่อสักวัน ที่เธอไม่มีใคร
เราจะได้ฉวยโอกาส เข้าไปยืนข้างๆเธอ --"
พอล่ะ...เลิกฟุ้งซ่าน ตั้งใจเรียนดีฟ่า ณัฐวดี
คิดถึง และ รู้สึก เหมือนเดิมนะคะ
ตัดสินใจแล้ว...สำหรับอนาคต
จะสอบตรง "นิติศาสตร์ " ธรรมศาสตร์
รัฐศาสตร์ที่รัก เอาไว้ตอนแอดละกัน
ไม่ใช่โลเล
แต่เลือกแล้ว คิดแล้ว ทบทวนดีแล้ว
ขอบคุณพี่หมิว สำหรับคำถามที่ว่า
"แล้วอยากเป็นอะไร จบมา"
คำถามนี้ ทำให้เราเข้าใจตัวเองมากที่สุด
ขอบคุณพ่อ ที่แนะนำเรา ด้วยเหตุผล
ขอบคุณนักเรียนบังคับบัญชาคนนั้น ที่บอกเราให้เชื่อพ่อ
(คำขอบคุณสุดท้าย ไม่ได้มีผลต่อการตัดสินใจใดๆ--")
เหลือเวลาอีกไม่นาน ก็จะสอบตรงแล้ว
ถ้าโชคดี เราก็คงได้เป็นหนึ่งในสามร้อย
ขอให้ "โชคดี" ด้วยเถอะ
พีกะเอส - วันนี้..ขอไม่รักสักวันเหอะ "หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย" - ขอบคุณเพื่อนๆ15ชีวิต ที่มาช่วยกัน ณ วันนี้ - คิดถึง "เพื่อน" มอสามทับหนึ่ง สตรีศึกษา ปีสองห้าสี่เจ็ด ทุกคนคะ - จะจบแล้ว ความทรงจำดีๆ ที่ร่วมกันสร้างมา อย่าให้มันหายไปเลยนะ - รู้สึกเหมือนเก่านะคะ นักเรียนบังคัญบัญชา - ถ้าโชคดี จะไปเป็นรุ่นน้อง นะพี่หมิว August 17 เหนือยยยช่วงนี้ เบื่อ....จิงๆ
หงุดหงิดไปทุกเรื่อง ให้ตายเหอะ
อาการเก่า ท่าจะกำเริบ
รู้สึกไม่ดี หงุดหงิดกับคำพูดรึการแสดงออกของหลายๆคน
เป็นอะไรไปเนี่ย???
เฮ้อ...เราไม่ชอบการพูดลับหลังเลยว่ะ
คิดถึงเพื่อนสนิทเก่าๆ ตอนม.ต้นจัง
เรามั่นใจนิดๆ ว่าพวกมันไม่เคยพูดถึงเรา
ในเรื่องที่ไม่ดี...หรอก
รู้สึกงั้นจิงๆ --
ไม่ได้ถูกใครนินทามาหรอกนะ แค่ "เซง" ก็แค่นั้น
บางที ก็อยากจะอยู่คนเดียว
ดูท่าจะสบายใจกว่า....
วันนี้...รุ่นพี่มาแนะแนว
ก้อดี แต่มันเบื่อ --"
ช่วงนี้ ชีวิตวุ่นวาย วุ่นวายจริงๆ
งานอะไรมากมาย สุมหัวอยู่นั่น
เบื่อ ที่ต้องทำงกๆอยู่คนเดียว ในบางครั้ง
ทั้งๆที่คนอื่นไปเรียน แล้วเราทำอะไรอยู่??
เสียสละไปไหม แล้วได้อะไรคืนมาบ้างไหม
ไม่เคยถามตัวเองซักครั้ง
จนวันนี้....
เราเบื่อ แต่ถ้าไม่ทำ แล้วใครจะทำ
ไม่มีคนเริ่ม ก็ไม่มีคนตาม
เหนื่อย ที่ต้องจัดให้ทุกๆคนได้ทำอะไรด้วยกัน
เหนื่อย ที่บางที คนใกล้ตัว คือคนที่พูดยากที่สุด
เหนื่อย กับการที่ต้องทำให้เป็นที่พอใจ ของทุกคน
เราไม่ใช่คนอดทนอะไรได้นาน
แต่ไม่รู้ ทำไมเราต้องอดทน
เอาเหอะ ได้อดทนมาแล้ว ก้ออดทนต่อไป
+ณัฐวดี+
ว่าด้วยเรื่องของ "แรงบันดาลใจ"
คิดไปแล้ว...เราไม่น่าโทรไปอีกเลย
เฮ้อ นับวันยิ่งแย่ ยิ่งทำร้ายจิตใจตัวเอง
ทำไมชีวิตต้องคิดมาก เพียงเพราะคนๆเดียวด้วย
แต่ในที่สุด ก็ไม่เคยตอบคำถามนี้ได้สักครั้ง
รำคาญ เบื่อ รึ เกลียดไปเลย
แต่ไม่ใช่ความรู้สึก "รัก" รึ ความรู้สึกดีๆหรอก
ถึงตอนนี้...เรามั่นใจแล้วว่า
เค้าไม่เคยมีความรู้สึกแบบนั้นกับเรา
เราขอแค่ อย่าเกลียดกันเป็นพอ
จะตั้งใจเรียนแล้ว
แต่จะไม่หยุดหรอก..ความรู้สึกนั้น
พอแล้ว กับทุกอย่าง
ทุ่มเทมามากพอ แต่ไม่พอสำหรับเธอ
แต่ยืนยัน ว่ายังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม....นักเรียนบังคับบัญชา
พีกะเอส
-เหนื่อย เบื่อ เซง รำคาญ หงุดหงิด
-คิดถึงน้ำ แป้ง แจ๋ว เบียร์ นุ่น ฮือๆ
-ชักอยากจบม.หก ขึ้นมาแล้ว --"
-รัฐศาสตร์ ปกครอง จะเป็นสิงห์ไหน...ก็ไม่ว่าล่ะ
-คิดมาก..กะแค่คนๆเดียว โรคจิตเอ้ยยย
-ความรู้สึกยังคงเดิม ที่เพิ่มคือ"ความเสียใจ"
-รัก เพื่อน ทุกคน แต่ตอนนี้ อยากอยู่คนเดียว
-นู๋อยากเอนท์ติดแล้วคะ เหนื่อย!!! August 14 ไมเกรน...กำเริบวันนี้ อัพยาวมากกก(ที่จิงก้อยาวทุกวัน--)
ไมเกรนกำเริบคะ..พี่น้อง
ปวดหัวแต่เช้า มาดีขึ้นก้อตอนไปขอพาราจากพี่พนักงานเดอะเบรน เหอๆๆๆ
วันนี้ ไม่ได้เรียนซักกะคาบ
คุณครูสิริให้จัดบอร์ด
ห้องเราก้อโคตรทุ่มเท....
ทำไปทำมา สวยกว่าบอร์ดห้องตัวเองอีกว่ะ
อีกอย่าง...ลูกชายคุณครู ในรูปน่ารักมากมาย ^^
ไม่ได้เรียน แต่นู๋เหนือยมากกกก
ฮือๆๆๆ อยู่ๆมันก้อปวดหัวขึ้นมาซะงั้น
ทั้งที่ไม่ได้คิดอะไรมากมายเลยน้า
จิงๆๆ
แต่จัดบอร์ดแอบมีความสุขนิดๆ เอิ้กๆๆ
เจอฝาแฝดคุณคนนั้น(แบบว่าหน้ามันเหมือน...เหะๆ)
อยากจะกรี๊ด เหมือนเจงๆนะเฟ้ย
อิพวกเพื่อนที่รัก มันว่า "หล่อกว่า....ตั้งเยอะ"
รับไม่ได้คะ หน้าเหมือนกัน ต้องหล่อเท่ากานนนน --"
เรียนพิเศษ ณ เดอะเบรน
เกาะตั๋ม แกมบังคับ ให้มาส่ง เหอๆ
แล้วก้อไปกินข้าวกะเขม จุ้ย โจ้ หิวว่ะ แต่กินไม่ลง
ช่วงนั้น ยังปวดหัวไม่หาย
พอได้ยาพารา + กาแฟปั่น เท่านั้น...
ตาสว่างจนบัดนี้
ณ ตอนนี้ นอนไม่หลับคะ เหอๆ
ชอบประโยคนี้โคตร...
I'm also just a girl, in front of a boy, asking him to love her!!
"ฉันเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนหนึ่ง อ้อนวอนให้เขารักเธอ"
จาก Nothing hill คะ
โคตรโดนอ่า.....^^
ดูเป็นผู้หญิงที่มันบ้าผู้ชายมากไปป่ะเนี่ย เหอๆๆ
แต่ณัฐวดีคงไม่อ้อนวอน เพราะมันไม่มีประโยชน์อันใด เหอะๆ
ขอบคุณที่รับโทรศัพท์น้าเฟ่ย กลัวรำคาญจังอ่า
แต่ก้อนะ....ก้อความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว
คิดถึงยังไง ก็ยังคงคิดถึงอยู่อย่างน้านนน
จากวันนี้เป็นต้นไป....นู๋จะตั้งใจอ่านหนังสือแล้วค้าบบ
อีกหนึ่งเดือน ก็ไฟนอล
อีกสองเดือน ก็โควตา มข.
ตอนนี้ อ่านจบแค่ไทย กะ สังคม --!
เจริญม่ะล่ะชีวิตกรุ
อ่านเพื่อ...
เพื่อพ่อแม่ ตัวเอง
และเพื่อ..เราจะได้วิ่งตามเธออย่างสูสีหน่อย --"
บางครั้ง "แรงบันดาลใจ" ก็เป็นสิ่งที่เข้าใกล้ได้ยากที่สุด
จริงๆ ด้วยนะ
ยากมาก จนคิดว่าคงไม่มีความหวัง
แต่ก็ขอบคุณนะ ที่เป็นแรงบันดาลใจ
แม้เจ้าตัวจะไม่เคยรับรู้อะไรก็ตาม
"ขอบคุณที่(ทำให้)รู้สึกดีด้วย"
คิดถึงจิงเว้...นักเรียนบังคับบัญชา
พีกะเอส
-รักพ่อ แม่ อาแมน และทุกๆคนในบ้าน นะคะ
-รักเพื่อนๆ หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ทุกคนนะ
-ในเวลาและนาทีนี้ ฉันไม่เคยลืมว่าเราเดินร่วมทางงง ไขว่คว้าฝันครั้งนั้น เรากอดคอไปด้วยกันจำได้ไหม โว้ โว
-ที่ผ่านมาทำไมไม่บอก เธอไม่รักทำไมไม่บอกกกกก
-มันโดนใจบ้างไหม แล้วรักฉันบ้างไหม หัวใจของเธอก็เป็นแค่เนื้ออ่อนๆ ทำไมเธอใจแข็ง ทำไมช่างซับซ้อนนน
-ถึงคอมแมนด์คนนั้นอ่า....รู้สึกเหมือนเดิมนะ (อย่าหวังว่าช้านจะเปลี่ยนใจ) เหะๆ
-เจ้าเป็นสิงห์ เจ้าจงหยิ่งในสิงห์ศักดิ์ นู๋อยากเป็นสิงห์ค่า
-สู้ๆๆ นะทุกๆคน
-อัพยาว ขอขอบคุณที่อ่านถึงบรรทัดนี้
August 12 วันแม่...วันนี้..สิบสองสิงหาคม วันแม่นะ
รู้กันมั้ยยย..ไหว้แม่กันยัง
มดเหรอ.. เรียบร้อยแล้ว
กราบงามๆตรงเท้า ตอนแม่เดินเข้าบ้าน
วันแม่ วันหยุด แต่แม่ก็ต้องไปทำงาน
นี่แหละ ชีวิต "พยาบาล"
เราเลยไม่อยากเป็นพยาบาล และ แม่ก็ไม่อยากให้เราเป็น
แม่ว่า "เหนื่อย" เหนื่อยมากๆ
วันแม่ ขอเขียนเรื่องแม่ที....
แม่เราเป็นคนที่โคตรขยัน จิงๆ ซึ่งเราไม่ได้เลือดตรงนี้จากแม่ซักนิด --"
เพราะการเป็น พยาบาล
ทำให้แม่ไม่เคยมีเวลาหยุดเหมือนชาวบ้าน
แต่เราก็ภูมิใจนะ ที่มีแม่เป็น "พยาบาล"
ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างลูกเสมอ....
รักแม่มากกกกที่สุดในโลกเลย
รอ รอ และก้อรอ
ตอนนี้..เราได้แค่ "รอ"
แม้จิงๆ เราจะไม่มีสิทธิ์แม้กระทั้งจะรอด้วยซ้ำ
ทั้งๆที่จะเอนท์แล้วน้า....
ทำไมเธอมามัวหมกมุ่น อะไรแบบนี้เนี่ย
ณัฐวดี????
ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจดีๆหลายอย่าง
ขอบคุณ ที่ทำให้ฉันได้มีช่วงเวลาดีดี
ที่บางที...ฉันอาจจะคิดไปเองฝ่ายเดียว
ขอบคุณ สำหรับบางคำพูด
รู้ไหม ว่ามันคือกำลังใจที่ดีทีสุด
ขอบคุณ จิงๆนะ
นักเรียนบังคับบัญชา คนนั้น
"ฉันจะทำให้ตัว ให้เหมาะสมกับเธอให้ได้"
ณ เวลานี้ นับถอยหลังลงไป
อีกไม่กี่วันแล้วนะ ที่เราจะได้ใช้ชีวิตม.หก
คิดแล้ว อยากยืดเวลาออกไปนานนาน
มันยังไม่หนำใจเลยนะ
กับคำว่า
"นักเรียนชั้นมัธยมปลาย โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย"
โคตรรักโรงเรียนเลยว่ะ
พี และ เอส
- รักแม่มากมาย
- รักนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย ทุกคนนะคะ
- รัฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ -->เพราะข้ามีใจจริงเป็นสิงห์....(สิงห์ไรดีหนอ)
- ขี้เกียจอ่านหนังสือ แง้ๆ ทำไงดีเนี่ยกรุ
- คุณคอมแมนด์...เค้าว่า ความพยายามอยู่ทีไหน คุณก็อยู่ที่นั้น ฮ่าๆๆ ช้านแต่งเองนะอันหลัง รู้สึกกับคุณเหมือนเดิมนะ
- คิดถึงทุกคน ที่คิดถึงเรานะ
- ขอบคุณทุกคอมเมนต์คับ
August 11 ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหวเฮ้ออ สงสัยจะได้สิงทีสเปซจิงๆแน่
ไม่มีตังเติมเงิน ที่ได --"
เงินหายไปไหน????
นั่นดิ ไปแข่งตอบปัญหา ได้มา สองพัน
สมัครสอบพันห้า คืนแป้งเจ็ดร้อยยยย
อยากจะกรี๊ด....ติดลบซะด้วย
เฮ้อ ช่วงนี้เพื่อนๆ กระตือรือร้น
สมัครนู่นสมัครนี่
แต่เรา....โคตรเฉยชา
ไม่รู้จะทำไงกับชีวิต
เราไม่ได้อยากจะเป็นหมอ เภสัช วิศวะ นี่หว่า
ก้อสมัครๆ ไปเรื่อยๆ
รอ รอ แล้ว ก้อรอ
เมือไหร่ "สอบตรง รัฐศาสตร์ มธ." จะมาให้ชั้นสมัครบ้าง
"บริจาคโลหิต"
เมื่อวาน รร.จัดวันแม่
มีมารับบริจาคโลหิตด้วย
ต้องหนักสี่สิบห้า
แต่เรา...โรคจิต
ทำอะไรไม่ดูตัว
หนักสี่สิบสาม เลยโด๊ปนมกะข้าวเช้า
หวังว่ามันจะขึ้นอีกสองโล (ความคิดโง่ๆเหมือนคน)
สรุป พอไปชั่งหนักสี่สิบสี่
เอาน่า แค่โลเดียว
กรอกลงใบว่า "หนัก สี่สิบหก"
ช่วงบริจาค โคตรลั๊นลา
ไม่รู้สึกอารายซักนิด
พอถอดเข็มเท่านั้น
พยาบาลบอกให้หลับตา พักแปบนะคะ
เราก้อพัก มันรู้สึกวูบๆ
พอลืมตาอีกที เพื่อนว่า "เราเป็นลม"
เพื่อนรายล้อมเต็มไปหมด
มันว่า ความดันก้อต่ำ น้ำหนักก้อไม่ถึง
ยังไม่เจียม
แต่รู้สึกดี๊ดี เพื่อนๆเป็นห่วง ฮ่าๆ
รักพวกแกจิง
แม่ว่า ทีหลังทำอะไรอย่าคิดแค่ตัวเอง
ถ้าเราเป็นไรมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่เราจะเดือดร้อน
พยาบาล หมอ ที่รับผิดชอบ
ก้อต้องเดือดร้อนที่ไม่ดูแลเรา
(เลือดพยาบาลแม่พุ่ง...ฮ่าๆๆ)
"ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว"
ห้ามไม่ไหวจิงๆ แหละ
ไม่ได้คุยกันมาเกือบเดือนแล้ว
เหอๆ ไม่กล้าโทรไป
กลัวไม่รับโทรศัพท์ --"
ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง
ฉันทำหน้าที่ของฉัน พยายามวิ่งไปให้ทันเธอ
แต่เธอก็ทำหน้าที่ของเธอ
โดยไม่ได้สนใจว่าใครกำลังวิ่งตามอยู่
เหนือยมั้ย....เหนื่อยสิ
ก็เธอไม่ต้องทำอะไรเลย เธอก็มีทุกอย่างพร้อม
แต่ฉัน ต้องพยายาม พยายาม และพยายาม
เพื่อที่จะมีอย่างเธอ....
แล้วทำไมต้องรักเธอล่ะ มันตอบไม่ได้หรอก
เหตุผลของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
เหมือนกับที่เธอก็ไม่สามารถรักฉันได้นั่นแหละ
ตอนนี้..ฉันกำลังพยายามอยู่
พยายามที่จะทัดเทียมเธอให้ได้
เธอก็เดินไปเรื่อยๆ ไม่ต้องสนใจหรอก
ฉันมั่นใจ...ว่าสักวัน
ฉันจะไปเดินข้างๆเธอ อย่างสง่างาม
หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัยที่รัก
ขอยคุณที่คอยดูแลนะคะ....ขอบคุณมากๆ
ตอนชั้นบริจาคโลหิต มีมาแวะเวียนดูสองสามคน
บอกตรงๆ โคตรน้อยใจ
แต่พอลืมตา....หลังจากวูบ
พวกแกมารายล้อมเต็มไปหมด
หายเลย ไอ้ความน้อยใจอ่ะ
รักพวกแกเว้ย รักจิงๆ
รู้สึกดีที่สุด ที่ได้มาอยู่ห้องสาม
เพื่อนๆ....
รักพวกเมิงเด้อ น้ำ แจ๋ว แป้ง นุ่น เบียร์ ฯลฯ
อีกหลายๆ คนที่กรุไม่ได้พูดถึง
ไม่ค่อยได้คุยกันเลยว่ะ เดี๋ยวนี้
แต่ยังไงก็ รักพวกเมิงคือเก่าล่ะ
สุดท้าย ฝากกลอนนิดๆ แต่งเองค่า ฝากให้น้องๆ
แต่ตอนจบ แอบยืมกลอนพี่พันธ์มา แบบว่า....กรุปลื้มแกมากกก
น้องพี่...
พี่จำจากถิ่นนี้ที่ศึกษา
สามปีที่ตัวพี่ได้เรียนมา
"ร้อยเอ็ดวิทยาลัย" ค่ามากกว่าแค่สถาบัน
ฝากม.ห้า ดูแลน้องน้องด้วย
ภาระช่วยแบ่งเบาครูสู้อย่าหวั่น
ปีหน้าพี่นี้คงต้องไกลกัน
พี่วาดหวัง "ชงโคบาน" งามดังปอง
ฝากม.สี่ ตั้งใจมั่นหมั่นเรียนรูเ
เชื่อฟังครู เคารพพี่ ดูแลน้อง
พี่ที่เดินก้าวไปก่อนจะคอยมอง
ดูเจ้าคอยปกป้อง "เกียรติรว."
ฝากม.สาม เจ้ากำลังจะเติบใหญ่
หนทางใดเจ้าเลือกไว้อย่าได้ท้อ
แม้ฝันเจ้าไม่หยุดไว้ในรว.
พี่ก็ขอเจ้าโชคดีมีแต่ชัย
ฝากม.สองเจ้าผ่านการเป็นน้องเล้ก
แต่เจ้ายังเป็นเด็กรู้บ้างไหม
พี่หวังเจ้าค่อยศึกษาไปตามวัย
อย่าผลีผลามทำอะไรเกินพอดี
ฝากม.หนึ่ง เจ้ายังใหม่วัยน่ารัก
ทุกคนเฝ้าฟูมฟักทั้งครูพี่
พี่หวังเจ้ารัก "เขียวแสด" ยิ่งชีวี
เหมือนกับที่พี่รักดั่งดวงจินต์
น้องพี่...
ภาระหน้าที่ของพี่ยังไม่สิ้น
วันใดเหงื่อไหลหลั่งน้ำตาริน
ยังอยากยินเสียงน้องกู่สู้ต่อไป
July 30 ประเดิมๆๆๆในที่สุด...ณัฐวดีก็ทำสำเร็จ
หลังจากงมโข่งกะการทำสเปซมานับปี.....
สอบกลางภาคเสร็จเรียบร้อยแล้วคับป๋ม
อ่านดวงที่ไอไลค์ มันทำไมทายแม่นโคตร....
"ขนาดอยู่ในช่วงสอบ แต่เธอก็ยังต้องมีภาระให้รับผิดชอบหนักอยู่"
จริงๆด้วยอ่า
พี่น้อง ข้าน้อยเหน็ดเหนื่อยจริงๆ
มีเวลาอ่านหนังสือน้อยลงเรื่อยๆ
ช่วงนี้..หนังสือเรียนบ่ได้แตะสักนิด
ข้างๆ มีหนังสือกฏหมายกะไทยกองอยู่
วางรอให้เปิดอ่าน
สายตามันเหลือบไปเห็น.....รู้สึกพะอืดพะอม
เอิ้กๆ อ่านหนังสือสองประเภทนี้มาเกือบเดือน
เพื่อ"โรงเรียน"
เฮ้ออ....และก็ได้ที่สองมาครองทุกการแข่งขัน
อยากจะกรี๊ดดดดดด
พี่น้อง...นู๋อยากสัมผัสคำว่า "ชนะเลิศ" กะเค้าบ้างค่า
ตอนนี้ ภารกิจใกล้จะเสร็จสิ้น
เหลือตอบปัญหากฏหมายที่ศาลจังหวัดอย่างเดียว
รอณัฐวดีอีดนิดนะ....คณิตศาสตร์
เด๋วจากลับไปอ่านอย่างเดิม
สำหรับวิทย์ ณัฐวดีทิ้งไปแล้วคะพี่น้อง
ไม่ได้ใช้ แม้สักนิดเลยย
ตอนนี้หัวใจลอยไปสายศิลป์หมดล่ะ (แอบมีนัยยะ)
รัฐศาสตร์ โบราณคดี อักษร ไม่ต้องใช้วิทย์
มีความสุขกะแอดมิสชั่นตรงนี้แหละ ฮ่าๆๆๆ
รออีกหน่อยเน้ออ....รัฐศาสตร์ จุฬาฯ
จะเดินเข้าไปอย่างสง่างามให้ได้ คอยดู!!!
ว่าด้วยเรื่องของเค้าคนนั้น
ตอนแรก..กะจะอัพลงได
แต่ไดเต็ม แป่ว --"
คนคนหนึ่ง ที่เป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดของเรา
ทำให้ตอนนี้....ต้องพยายามถีบตัวเอง
ให้เท่ากับคนคนนั้นให้ได้
แล้วหลังจากนั้น
เราก็ต้องตัดใจจากเค้าให้ได้เหมือนกัน
แม่บอกเราว่า
"เค้ามีโอกาสเจอคนดีๆเยอะ ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดก่อน"
จริงของแม่ เราต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด
ฮือๆๆ แต่ตอนนี้คิดถึงจิงๆ
ชิชะ ทำไมจะต้องมีอิทธิพลกับชีวิตช้านขนาดนี้นะ
ตอนนี้ เธอคงกำลังมีความรักแน่ๆ
สัญชาตญาณมันฟ้องอ่า
แต่ช่างเหอะ ก็แค่ "แรงบันดาลใจ" นี่นา
ว่าด้วย หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
โดดเรียน กันยกห้อง สองวันซ้อน
ไม่รู้เปิดเรียนไปจะเจออะไรกันบ้าง
แต่เอาเหอะ....
เรามันพวก "ยึดมั่นอุดมการณ์" "ถึงจะมีอะไรเกิดขึ้น อย่างน้อย ฉันก็อุ่นใจที่มีพวกเธออยู่ข้างๆ กัน"
ประโยคนี้ เข้าจิงๆกับพวกเราตอนนี้
ทำไมนะ?? คนอื่นเค้าถึงอยากจบกันจัง
อันที่จริง เราอยากเรียนจบ
อยากรู้ว่าเราจะติดที่ไหน มีเพื่อนติดด้วยมั้ย ฯลฯ
แต่อีกความรู้สึก เราอยากกลับไปมอสี่ใหม่จัง
ไปใช่ชีวิตกับพวกแกให้คุ้มค่ากว่านี้
เท่านี้ ยังไม่คุ้มอีกเหรอ???
เออ นั่นดิ มันก็คุ้ม
แต่ไม่สะใจ
รักพวกแกจิงวะ
หลายคนต้องจากกันไปก่อน (ไปในทางที่ดีกว่าพวกเราทางนี้)
หลายคน ในอนาคตก็คงต้องแยกกันไปคนละทาง
แต่หลายคนอาจจะต้องก้าวไปต่อด้วยกัน
พวกแก จะคิดถึงชั้นมั้ยวะ
พอแล้วพี่น้อง
ยิ่งอัพ ยิ่งติ๊งต้องส์
รักทุกคนเน้ออออ
|
|
|
