รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย

สอบเสร็จแว้วววว

มอข๊อ มอขอ โง่ขนาดนี้ ยังลง"หมอ"

ถ้าได้ มดจ้าง"ลิงกินผัก" มาเล่นฟรีคอนเสิร์ตที่หน้ารว.เล้ยพี่น้องงง

สอบเจ็ดวิชา ทำได้แค่ไทยกะสังคม

รู้อนาคต ถ้าพรุ่งนี้สอบเอนท์ กรุจะมีสภาพออกมาเช่นไร

สถานะตอนนี้ เหลือการสอบตรงแค่สองที่

นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ --> อันนี้อยากได้มาก ตั้งใจ จิงจัง และ จิงใจ

พยาบาล มหิดล --> อันนี้ "สอบเพื่อความสบายใจของแม่"

ไงก็ "สู้ๆต่อไปละกัน เพื่อนๆมอหกทั้งหลาย"

ตัดผมมาใหม่ หน้าม้าสมใจอยาก ฮ่าๆ

มันเรียกว่าหน้าม้ามั้ย ก็ไม่ทราบได้

เจ้เจ้าของร้าน บอกมดว่า"ไม่ชอบหน้าม้าสั้นๆ มันเด๋อๆ"

ผมนู๋นะคะป้า ผมนู๋ แต่สุดท้ายก็ออกมาในสภาพนี้แล

เด๋วว่างๆ ไปตัดใหม่ สั้นๆกว่านี้ดีฟ่า

เอาใกล้ๆ วันเขียวแสด  ไปตัดผมกันเน้อพี่น้องงงงง

BEFORE

AFTER

ลั๊นลา โล๊งโล่ง "แต่ยังไม่สุขใจ"

มีที่เรียนแล้วค้าบพี่น้องงงงงง

นางสาวณัฐวดี สอบผ่านสัมภาษณ์

"คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี(ภาคภาษาไทย)"

โล่งมั้ย โล่งดิ

แล้วจะเอามั้ย เอ่ออ "แม่ว่า...เอาไว้ก่อนเผื่อพลาด"

ถามว่าเรียนได้ป่าว เรียนได้นะ...

แต่ มันไม่ใช่ เฮ้ออ ดีใจก็ดีใจ แต่ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก

แต่ยังไงก็...รู้สึกสบายใจไปเปลาะหนึ่ง "มันไม่เครียด"

เพื่อนๆ ที่พลาด ก็ "อย่าท้อ สู้ๆนะจ๊ะ รักพวกแก จะเป็นกำลังใจให้"

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เอ่อ รู้แล้วแหละ "หลงรักจุฬาฯ" เข้าเต็มเปา

แหม่...นับวันณัฐวดีก็อยากใช้คำว่า "นิสิต"

ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ถึงชอบที่นี่

มันคนละแบบกะธรรมศาสตร์นะ

ธรรมศาสตร์ มันเป็นภาพติดตาที่คนที่ชอบการเมืองแบบเรา

"รู้สึกประทับใจ"

แต่จุฬาฯ มันค่อยซึมมาทีละเล็กทีละน้อย

จากก้าวแรกที่ค่ายสิงห์น้อย เราก็ได้ไปจุฬาฯ อีกไม่รู้กี่ครั้ง

หลายๆอย่าง ค่อ่ยๆทำให้เราเริ่มรักมหาวิทยาลัยนี้ขึ้นมา

ทั้งมิตรภาพดีดีจากพี่ๆในค่าย ที่ยังคงมีจนถึงทุกวันนี้ สามปีแล้วนะ เร็วจิงๆ

และคุณพี่ชายคนนึง ที่ดันไปเป็นนิสิตจุฬาฯ และอีกหลายอย่าง

สิ่งพวกนี้ ทำให้เรา "รักจุฬาฯ" ขึ้นทุกวัน

ชอบประโยคของเปา "มหาวิทยาลัยเลือกเรา ไม่ใช่เราเลือกมหาวิทยาลัย"

ขอให้ "จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" เลือกนางสาวณัฐวดี สัตันนท์ ด้วยเถอะนะคะ

*ซี ยู อิน ซี ยู*

เปา หยก ไปเรียนจุฬากานเต๊อะ

นักเรียนบังคับบัญชา

++ เพิ่งประจักษ์รักแท้ก็ครั้งนี้  ทลายเกียรติศักดิ์ศรีที่เคยหยิ่ง ++

++ กำแพงแห่งทระนงทุบลงทิ้ง  เนาอยู่ในความนิ่งชั่วกัลปา ++

คือมดก็ไม่อาจทราบได้เหมือนกัน ว่าทำไมต้องอดทนเช่นนี้

และทำไมถึงรอได้นานขนาดนี้

เหนื่อยมั้ย เหนื่อยสิ เหนื่อยมากด้วย

การรอคอยแบบไร้ความหวัง มันเหนื่อยเกินบรรยาย

ไม่รู้นะ ถ้าเป็นทุกครั้งที่ผ่านมา

เราจะต้องเลิกหวัง และหันไปชอบคนอื่น ให้มันหายฟุ้งซ่าน

แต่ครั้งนี้ เราไม่คิดที่จะชอบใครอีกเลย

เพื่อนชอบถามว่า "ถ้ามันมีแฟนป็นตัวเป็นตนหล่ะมด แกจะทำไง"

เราอึ้ง แต่เราตอบไม่ได้จิงๆ ว่า ณ ตอนนั้น

เราจะอยู่ในสภาพยังไง

ผู้ชายคนนี้ มีอิทธิพลกับการดำเนินชีวิตเรามากไปมั้ย??

ถึงจะพยายามไม่คิด แต่เราก็คิดจนได้

เฮ้อ...จะทำยังไงต่อไปดี ณัฐวดี เอ้ยย

เลิกชอบไม่ลงว่ะ "รักไปทั้งใจแล้ว"

คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมว่ะคับ....ตำรวจตาตี๋

คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย

"สอบตรง โควตามหาวิทยาลัยขอนแก่น"

ผ่านพ้นไปเรียบร้อยโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย

สภาพเพื่อนฝูงแต่ละคน จำทางกลับบ้านไม่ถูกกันทั้งนั้น

สู้ นะจ๊ะเพื่อนๆ

ถือว่าครั้งนี้ เป็นยากระตุ้นเรา ให้ฮึดสู้ละกันนะ

กลอนจากข้อสอบภาษาไทย มอขอ

"ใครห้ามปรามความฝันแค่หันฟัง  แล้วเดนตามเสียงดังใจเราเอง"

ท้ายนี้....

"รักพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"

พีกะเอส

-รักพ่อกะแม่นะคะ

-hi5 : http://i-nutt97.hi5.com เม้นให้นำเด้อ

-สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^

-เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง

-น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า

-รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่าๆ

-มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ

-ถ้าตรงนั้นมีใครใจดี ได้ยินเสียงนี้ดัง บอกเจ้าของเครื่องนี้ให้รับมัน สักครั้งได้มั้ย

-อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊