Nuttawadee's profilesNs-o3-l2W97PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 30 ลั๊นลา มีความสุข มากมายรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
อีกสองวัน จะเสร็จสิ้นภาระหน้าที่การติวอันลำบากลำบน
(ลำบากตรงไหน...ไม่เคยเห็นเมิงเข้าครบซักวิชา เว้นไทย-->เพื่อนเมิง)
แล้วหลังจากนั้น นางสาวณัฐวดี จะ "เก็บตัว"
เก็บตัว อ่านหนังสือหนังหา
"อดเปรี้ยวไว้กินหวาน" ท่องไว้ๆๆๆ
ถ้าสอบติด สิ่งดีดีจะตามมาเอง
"อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
คือปราการด่านแรกในสนามสอบครั้งที่(ยิ่ง)ใหญ่ ที่สุดในชีวิตเรา
"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ"
จุดประสงค์ที่แท้จริง....
อันที่จริง ที่มาเขียนสเปซในวันนี้
เพราะ...ณัฐวดีมีความสุขคะพี่น้อง มีความสุขมากมาย
เหตุผล???
ไม่อาจบอกได้ในที่นี้ มันเป็นเรื่องติ๊งต๊องส์เล็กๆ
แต่ก็มีความสุขไง
ไม่ต้องเดากันไป...เรื่องของคนคนนั้น นั่นแล
"คนคนเดียว ที่สามารถทำให้คนที่เป็นราชสีห์มาตลอดชีวิต กลายเป็นลูกหมาตัวเล็กๆได้ในพริบตา"
รักว่ะ กล้าพูดคำว่ารักได้อบ่างเต็มปาก
(แต่ต่อหน้า..ก็ใบ้กิน)
แล้วเธอรักฉันบ้างไหมล่ะ
ไม่อยากรับรู้หรอกนะ เพราะกลัวคำตอบ
รู้แค่ว่า "ฉันรักเธอ" ก็พอแล้ว
เธอทำให้ฉันคิดถึงได้แต่เธอ ให้กล้าเผยอเผลอใจคิดใฝ่ฝัน
เมื่อคนบนฟ้ากำหนดให้เราพบกัน
คนอย่างฉัน ก็ทำได้แค่ "รัก"
ปล.ที่หนึ่ง-คิดถึงนะคะ นักเรียนบังคัญชา
ปล.ที่สอง-ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร "ขอบคุณนะ"
ปล.ที่สาม-เจ้าตัว ไม่รู้อะไรทั้งสิ้น ว่าทำให้ใคร "มีความสุขมากมาย"
ปล.ที่สี่-รักเกิ๊นนน รัก ค้าบ รัก ไปหมดทั้งใจแล้ว
ปล.ที่ห้า-เจอกันครั้งหน้า เค้าจะพยายาม "เข้าไปทักนะ"
ปล.ที่หก-สรุป "รู้สึกเหมือนเดิม"
ABOUT ME!!
ณัฐวดี เป็นคนง่ายๆ คุยได้กับทุกคน (จิงเหรอ)
ถ้าเราสนิท เราฮาจิง คุยได้เรื่อยเปื่อย
แต่ถ้าไม่สนิท ในสายตาคนภายนอก
"น้องมดเป็นคนเรียบร้อย" เอิ้กกก อันนี้ใช่เลย ฮ่าๆ
คือ...
ที่เขียนเพราะ ช่วงนี้โดนเพื่อนๆไซโคกันเยอะ
เรื่องของเรากับนายคนนั้น
เพื่อนมันแอบบ่น
"ตอนนี้ล่ะพูดถึงจิง พอเขามา ก็ใบ้แดก แหม่ๆทำเป็นเมิน ไม่มอง"
สารภาพ...
ถ้าคนที่เราไม่ชอบ เราจะสามารถไปม่อได้อย่างหน้าด้านๆ
แต่คนที่เราชอบ เราจะเกิดอาการ "ฟอร์มจัด" ทันที
(แต่เพื่อนชายบอกว่า..อาการแบบแก เรียก "เขิน" ไม่ใช่ "ฟอร์ม" --)
รู้นะ ว่าเราเป็นฝ่ายไปชอบก่อน
แต่ "หยิ่ง" อ่ะ (แกมีสิทธิ์หยิ่งด้วยเหรอเนี่ย--)
มีเหตุการณ์ที่จำได้ฝังใจ สองเหตุการณ์ คนละช่วงเวลา สถานะ แต่ไงล่ะ...ชอบว่ะ ประทับใจ
วันเขียวแสด'48 ณ สวนป่า
นางสาวณัฐวดี ในขณะนั้นได้รับรางวัลนร.ดีเด่น (ได้มา..ยังไงก็ม่ะรู้)
รับรางวัลเสร็จ ก็ไปเก็บของจากศาลาไทยมาสวนป่า
หอบอะไรมากมาย เหมือนบ้าหอบฟาง
สายตาเหลียวหาเพื่อนฝูงห้องสาม (เพื่อนกรุหายไปหนายยย)
แล้วณัฐวดีก็เหลือบเห็นเพื่อนๆ รุมล้อมถ่ายรูปคู่ชายหนุ่มคนหนึ่ง (แหม่ กรุได้นร.ดีเด่น บ่สนใจ แล้วนั่นไผวะ)
ด้วยความหมั่นไส้ นางสาวณัฐวดีก็ทิ้งข้าวของ วิ่งไปแทรกเพื่อนๆทันที
หนุงหนิง : มด ช้านถ่ายก่อนนน
มด : เหอะๆ เค้าถ่ายก่อน (หันไปหาคนที่นั่งข้างๆ เฮ้ยๆๆ ถ่ายรูปหน่อย ชายหนุ่มคนนั้น ก็นั่ง ยิ้ม)
หนุงหนิง : เออๆๆ ก็ได้ (แล้วก็เอากล้องขึ้นมาถ่าย หนึ่งสองสาม แชะ!!)
มด : เออหนิง แล้วใครวะ ที่เค้าถ่ายรูปด้วย
หนุงหนิง : เอ่อ --"
ชายหนุ่มคนนั้น ที่นั่งถ่ายรูปกะนางสาวณัฐวดี : --"
วันพ่อ'49 ณ สวนป่าอีกครั้ง
ขณะที่ผองเพื่อนห้าทับสาม(ในขณะนั้น) โดดเรียน(ด้วยเหตุผล) = บริจาคโลหิต
สนองตัณหาหัวหน้าห้อง ที่จะมาแอบดูนักเรียนเตรียมทหารที่มาแนะแนว
(ไม่ต้องบอกก็รู้ ใครคือหัวหน้าห้อง)
ขณะนั่งเมาส์กันเพลินๆ ที่สวนป่าของเรา
สายตาของใครคนหนึ่ง ก็เหลือบไปเห็นนักเรียนเตรียมทหารผู้หนึ่ง เดินเข้ามา...
03A : เฮ้ยๆ เหมือนสืบเลยว่ะ
03B : ไหนๆ เออสืบมาๆๆนี่
03C : มดดดดดด สืบวงศ์มา
สืบวงศ์เดินมาถึงโต๊ะ ณัฐวดีหน้าเริ่มซีด ด้วยความติ๊งต๊องส์ เลยลุกขึ้นยกมือไหว้ หวัดดี(ทำเพื่อ..)
คณะห้องสาม : วู้ๆ วุ้ นี่ไงสืบ/สืบนี่เหรอที่มดชอบ/เอ่า นี่เหรอสืบ/ถ่ายรูปคู่หน่อย ฯลฯ
และแล้ว เราก็ถุกลากไปแชะรูปคู่มาหนึ่งรูป....(เหมือนดารา กล้องนับร้อย ฮ่าๆๆ)
เวลาผ่านไป เหตุการณ์เริ่มสงบ ณัฐวดี นั่งหันหลัง สืบวงศ์นั่งข้างๆ(อีกโต๊ะ)
03A : มดดดด หันมานี่ หันมาหน่อยยยย
มดเริ่มขยับหนีเพือนๆ (ในใจคิด เอาแล้วมั้ยล่ะ เพื่อนกรุ)
03B : เอ่าหันมานี่หน่อย เป็นไร ทำไมหน้าแดง
03C : นั่นๆ มดดด หันมา/มด เป็นไร แหม่ทำเขินๆ ฯลฯ
มด : --"
เหตุการณ์ผ่านไปอีกหลายวัน
เขมร:มดนี่กรุมีคลิปให้ดู
มด: คลิปไรวะ
เขมร : คลิปเมิงวันนั้นไง อายม้วน หน้าแดง ฮ่าๆ กรุถ่ายไว้
มด : --" เดี๋ยเมิง มีตบ (และก็เอาไปนั่งดูทั้งวัน) จากเหตุการณ์ทั้งสอง "คนเราที่ถ่ายรูปด้วย คือคนคนเดียวกัน"
เง้อ สถานการณ์ ช่างแตกต่างกันจิงๆ..เน้อพี่น้อง
แล้วแกจะเล่าเพื่อ
เล่าเพราะ...
คิดถึงว่ะ ไม่ใช่คนที่ถ่ายรูปนะ
คิดถึงเพื่อนๆในห้อง
ถึงมันจะเป็นกองเชียร์ที่เว่อร์เกิ๊นนน
ถึงมันจะบ่น ด่า แกล้ง อำ เรื่องนี้ตลอดเวลา
แต่พวกมัน...
ก็คือคนที่กระเสือกกระสน ไปลากนายคนนั้นมาให้เราเจอเสมอ
บางครั้ง ช่างดูบังเอิญ(แต่ช้านรู้ พวกแกจงใจ)
บางครั้ง ช้านเองก้อทำให้พวกแกแอบเซง
ที่ไม่ยอมไปคุยด้วย หรือ ทักทายให้สมใจ เหมือนที่พร่ำบ่นกะพวกแกทุกวัน
แต่...ขอบคุณนะ สำหรับทุกๆอย่าง
ช้านคงหาเพื่อนที่น่ารักแบบนี้ไม่ได้อีกล่ะ
ไม่ว่าเรื่องของช้ากะนายยคนนั้น จะลงเอยแบบไหน
แต่ขอบใจพวกแกจิงๆ ที่อยู่ข้างๆกันตออดเวลา
"รักพวกแกว่ะ ไอ้เพื่อนยาก"
พีกะเอส
-สู้เพื่อคนที่ "รักมด" ค้าบบ
-รักหกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด มากมายมหาศาล
-น้ำ แป้ง แจ๋ว เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเด้อ
-ระยะหลัง จะเก็บตัวนะจ๊ะ
-เอ็ม ถ้าออน แสดงว่า...มาตามหาหัวใจ ฮ่าๆ
-คิดถึง คิดถึง อย่ามาห้ามไม่ให้คิดนะ
-อ่านภาษาไทยจะจบแว้วว ดีใจกับนู๋หน่อย
-เม้นค้าบเม้น ขอบคุณงับ
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://sns-03-singhnoy.spaces.live.com/blog/cns!2291EE03FE382725!370.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
