Nuttawadee 的个人资料sNs-o3-l2W97照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
9月30日 ลั๊นลา มีความสุข มากมายรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย
อีกสองวัน จะเสร็จสิ้นภาระหน้าที่การติวอันลำบากลำบน
(ลำบากตรงไหน...ไม่เคยเห็นเมิงเข้าครบซักวิชา เว้นไทย-->เพื่อนเมิง)
แล้วหลังจากนั้น นางสาวณัฐวดี จะ "เก็บตัว"
เก็บตัว อ่านหนังสือหนังหา
"อดเปรี้ยวไว้กินหวาน" ท่องไว้ๆๆๆ
ถ้าสอบติด สิ่งดีดีจะตามมาเอง
"อักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
คือปราการด่านแรกในสนามสอบครั้งที่(ยิ่ง)ใหญ่ ที่สุดในชีวิตเรา
"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ"
จุดประสงค์ที่แท้จริง....
อันที่จริง ที่มาเขียนสเปซในวันนี้
เพราะ...ณัฐวดีมีความสุขคะพี่น้อง มีความสุขมากมาย
เหตุผล???
ไม่อาจบอกได้ในที่นี้ มันเป็นเรื่องติ๊งต๊องส์เล็กๆ
แต่ก็มีความสุขไง
ไม่ต้องเดากันไป...เรื่องของคนคนนั้น นั่นแล
"คนคนเดียว ที่สามารถทำให้คนที่เป็นราชสีห์มาตลอดชีวิต กลายเป็นลูกหมาตัวเล็กๆได้ในพริบตา"
รักว่ะ กล้าพูดคำว่ารักได้อบ่างเต็มปาก
(แต่ต่อหน้า..ก็ใบ้กิน)
แล้วเธอรักฉันบ้างไหมล่ะ
ไม่อยากรับรู้หรอกนะ เพราะกลัวคำตอบ
รู้แค่ว่า "ฉันรักเธอ" ก็พอแล้ว
เธอทำให้ฉันคิดถึงได้แต่เธอ ให้กล้าเผยอเผลอใจคิดใฝ่ฝัน
เมื่อคนบนฟ้ากำหนดให้เราพบกัน
คนอย่างฉัน ก็ทำได้แค่ "รัก"
ปล.ที่หนึ่ง-คิดถึงนะคะ นักเรียนบังคัญชา
ปล.ที่สอง-ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร "ขอบคุณนะ"
ปล.ที่สาม-เจ้าตัว ไม่รู้อะไรทั้งสิ้น ว่าทำให้ใคร "มีความสุขมากมาย"
ปล.ที่สี่-รักเกิ๊นนน รัก ค้าบ รัก ไปหมดทั้งใจแล้ว
ปล.ที่ห้า-เจอกันครั้งหน้า เค้าจะพยายาม "เข้าไปทักนะ"
ปล.ที่หก-สรุป "รู้สึกเหมือนเดิม"
ABOUT ME!!
ณัฐวดี เป็นคนง่ายๆ คุยได้กับทุกคน (จิงเหรอ)
ถ้าเราสนิท เราฮาจิง คุยได้เรื่อยเปื่อย
แต่ถ้าไม่สนิท ในสายตาคนภายนอก
"น้องมดเป็นคนเรียบร้อย" เอิ้กกก อันนี้ใช่เลย ฮ่าๆ
คือ...
ที่เขียนเพราะ ช่วงนี้โดนเพื่อนๆไซโคกันเยอะ
เรื่องของเรากับนายคนนั้น
เพื่อนมันแอบบ่น
"ตอนนี้ล่ะพูดถึงจิง พอเขามา ก็ใบ้แดก แหม่ๆทำเป็นเมิน ไม่มอง"
สารภาพ...
ถ้าคนที่เราไม่ชอบ เราจะสามารถไปม่อได้อย่างหน้าด้านๆ
แต่คนที่เราชอบ เราจะเกิดอาการ "ฟอร์มจัด" ทันที
(แต่เพื่อนชายบอกว่า..อาการแบบแก เรียก "เขิน" ไม่ใช่ "ฟอร์ม" --)
รู้นะ ว่าเราเป็นฝ่ายไปชอบก่อน
แต่ "หยิ่ง" อ่ะ (แกมีสิทธิ์หยิ่งด้วยเหรอเนี่ย--)
มีเหตุการณ์ที่จำได้ฝังใจ สองเหตุการณ์ คนละช่วงเวลา สถานะ แต่ไงล่ะ...ชอบว่ะ ประทับใจ
วันเขียวแสด'48 ณ สวนป่า
นางสาวณัฐวดี ในขณะนั้นได้รับรางวัลนร.ดีเด่น (ได้มา..ยังไงก็ม่ะรู้)
รับรางวัลเสร็จ ก็ไปเก็บของจากศาลาไทยมาสวนป่า
หอบอะไรมากมาย เหมือนบ้าหอบฟาง
สายตาเหลียวหาเพื่อนฝูงห้องสาม (เพื่อนกรุหายไปหนายยย)
แล้วณัฐวดีก็เหลือบเห็นเพื่อนๆ รุมล้อมถ่ายรูปคู่ชายหนุ่มคนหนึ่ง (แหม่ กรุได้นร.ดีเด่น บ่สนใจ แล้วนั่นไผวะ)
ด้วยความหมั่นไส้ นางสาวณัฐวดีก็ทิ้งข้าวของ วิ่งไปแทรกเพื่อนๆทันที
หนุงหนิง : มด ช้านถ่ายก่อนนน
มด : เหอะๆ เค้าถ่ายก่อน (หันไปหาคนที่นั่งข้างๆ เฮ้ยๆๆ ถ่ายรูปหน่อย ชายหนุ่มคนนั้น ก็นั่ง ยิ้ม)
หนุงหนิง : เออๆๆ ก็ได้ (แล้วก็เอากล้องขึ้นมาถ่าย หนึ่งสองสาม แชะ!!)
มด : เออหนิง แล้วใครวะ ที่เค้าถ่ายรูปด้วย
หนุงหนิง : เอ่อ --"
ชายหนุ่มคนนั้น ที่นั่งถ่ายรูปกะนางสาวณัฐวดี : --"
วันพ่อ'49 ณ สวนป่าอีกครั้ง
ขณะที่ผองเพื่อนห้าทับสาม(ในขณะนั้น) โดดเรียน(ด้วยเหตุผล) = บริจาคโลหิต
สนองตัณหาหัวหน้าห้อง ที่จะมาแอบดูนักเรียนเตรียมทหารที่มาแนะแนว
(ไม่ต้องบอกก็รู้ ใครคือหัวหน้าห้อง)
ขณะนั่งเมาส์กันเพลินๆ ที่สวนป่าของเรา
สายตาของใครคนหนึ่ง ก็เหลือบไปเห็นนักเรียนเตรียมทหารผู้หนึ่ง เดินเข้ามา...
03A : เฮ้ยๆ เหมือนสืบเลยว่ะ
03B : ไหนๆ เออสืบมาๆๆนี่
03C : มดดดดดด สืบวงศ์มา
สืบวงศ์เดินมาถึงโต๊ะ ณัฐวดีหน้าเริ่มซีด ด้วยความติ๊งต๊องส์ เลยลุกขึ้นยกมือไหว้ หวัดดี(ทำเพื่อ..)
คณะห้องสาม : วู้ๆ วุ้ นี่ไงสืบ/สืบนี่เหรอที่มดชอบ/เอ่า นี่เหรอสืบ/ถ่ายรูปคู่หน่อย ฯลฯ
และแล้ว เราก็ถุกลากไปแชะรูปคู่มาหนึ่งรูป....(เหมือนดารา กล้องนับร้อย ฮ่าๆๆ)
เวลาผ่านไป เหตุการณ์เริ่มสงบ ณัฐวดี นั่งหันหลัง สืบวงศ์นั่งข้างๆ(อีกโต๊ะ)
03A : มดดดด หันมานี่ หันมาหน่อยยยย
มดเริ่มขยับหนีเพือนๆ (ในใจคิด เอาแล้วมั้ยล่ะ เพื่อนกรุ)
03B : เอ่าหันมานี่หน่อย เป็นไร ทำไมหน้าแดง
03C : นั่นๆ มดดด หันมา/มด เป็นไร แหม่ทำเขินๆ ฯลฯ
มด : --"
เหตุการณ์ผ่านไปอีกหลายวัน
เขมร:มดนี่กรุมีคลิปให้ดู
มด: คลิปไรวะ
เขมร : คลิปเมิงวันนั้นไง อายม้วน หน้าแดง ฮ่าๆ กรุถ่ายไว้
มด : --" เดี๋ยเมิง มีตบ (และก็เอาไปนั่งดูทั้งวัน) จากเหตุการณ์ทั้งสอง "คนเราที่ถ่ายรูปด้วย คือคนคนเดียวกัน"
เง้อ สถานการณ์ ช่างแตกต่างกันจิงๆ..เน้อพี่น้อง
แล้วแกจะเล่าเพื่อ
เล่าเพราะ...
คิดถึงว่ะ ไม่ใช่คนที่ถ่ายรูปนะ
คิดถึงเพื่อนๆในห้อง
ถึงมันจะเป็นกองเชียร์ที่เว่อร์เกิ๊นนน
ถึงมันจะบ่น ด่า แกล้ง อำ เรื่องนี้ตลอดเวลา
แต่พวกมัน...
ก็คือคนที่กระเสือกกระสน ไปลากนายคนนั้นมาให้เราเจอเสมอ
บางครั้ง ช่างดูบังเอิญ(แต่ช้านรู้ พวกแกจงใจ)
บางครั้ง ช้านเองก้อทำให้พวกแกแอบเซง
ที่ไม่ยอมไปคุยด้วย หรือ ทักทายให้สมใจ เหมือนที่พร่ำบ่นกะพวกแกทุกวัน
แต่...ขอบคุณนะ สำหรับทุกๆอย่าง
ช้านคงหาเพื่อนที่น่ารักแบบนี้ไม่ได้อีกล่ะ
ไม่ว่าเรื่องของช้ากะนายยคนนั้น จะลงเอยแบบไหน
แต่ขอบใจพวกแกจิงๆ ที่อยู่ข้างๆกันตออดเวลา
"รักพวกแกว่ะ ไอ้เพื่อนยาก"
พีกะเอส
-สู้เพื่อคนที่ "รักมด" ค้าบบ
-รักหกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด มากมายมหาศาล
-น้ำ แป้ง แจ๋ว เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเด้อ
-ระยะหลัง จะเก็บตัวนะจ๊ะ
-เอ็ม ถ้าออน แสดงว่า...มาตามหาหัวใจ ฮ่าๆ
-คิดถึง คิดถึง อย่ามาห้ามไม่ให้คิดนะ
-อ่านภาษาไทยจะจบแว้วว ดีใจกับนู๋หน่อย
-เม้นค้าบเม้น ขอบคุณงับ
9月27日 แอบเครียด...กับเกรดรถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย แล้วเกี่ยวอะไรกันวะ
เกรดออกล่ะ....ไม่อยากจะบรรยาย
โคตรช๊อค มากถึงมากที่สุด
อันที่จริง ไม่ใช่ค่อยที่จะยึดเรื่องเกรดเท่าไหร่
แต่...ก็ไม่เคย "เกรดต่ำกว่าสามจุดห้า"
เทอมที่แล้ว "เกรดตกครั้งแรก"
ยังพอรับมันได้ เพราะ "ตกจากสี่จุดศูนย์ศูนย์"
แต่เทอมนี้ เหลือ "สามจุดสี่สาม"
ช๊อคว่ะ ช๊อคอย่างรุนแรง
ยิ่งรายวิชา เฮ้ย เลขทำกรุน่าเกลียดไปมั้ย
งานส่ง สอบครบ คะแนนเก็บห้าสิบขึ้น
กรุจะสอบได้ไม่ถึงห้าคะแนนเร้อ เต็มสามสิบเนี่ย
ถึงจะโง่ แต่กรุมั่นใจอยู่นะเว้ย ว่ากรุทำข้อสอบได้
เปิดเทอม ณัฐวดี จะไปตามล่าหาคะแนนที่หายไป ยอมไม่ได้อย่างแรงคะ
ว่าด้วยเกรดวิชาอื่น
ช๊อคเหมือนกัน ฮ่ะ ช๊อคสองกรณั
ช๊อคแบบอึ้ง เคมี กะ ฟิสิกส์ ได้ "สี่"
เง้อ...วิชาพวกนี้ กรุไม่หวังสี่นะนั่น
แต่ "อิงค์" กะ สังคม ทำณัฐวดีถึงกับซึม
เกรดสี่มาทุกเทอม ทำไมเทอมนี้เหลือสามจุดห้า
นู๋ต้องใช้นะคะ อังกฤษ สังคม ขอเกรดงามๆ บ่ได้หรือ
แต่ในที่สุด เกรดเฉลี่ยห้าเทอม ก็ไม่หลุด "สามจุดเจ็ด"
ขอบคุณเจ้าพ่อเขียวแสดที่ยังเมตตาณัฐวดี
(สงสัยเกรดตกเพราะไม่ไปแก้บน เรื่องอาแมนสอบเข้ารว.แน่ๆ เหอะๆ)
สอบตรง
เหลืออีกไม่ถึงเดือน
กับการสอบตรงครั้งแรก นี่ไม่ใช่สอบวัดผลนะเฟ้ย
มันวัดอนาคต...
ตอนนี้อ่านไทยก่อน กฏหมายพักไว้ เพราะสอบทีหลัง
ว่าไป ต้องขอบคุณเกรดที่ตก
มันทำให้มีความกระตือรือร้นมากมาย
อ่านทุกวัน แต่หนักใจ
"เรียงความ" ขึ้นทุกวัน
รู้สึกว่า เราตอบได้ แต่ไม่สามารถเขียนอธิบายได้
จะทำยังไงดีพี่น้องแม้ว..เง้อ
25-26 ตุลาคม 2550
เจอกันที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นะคะ
นักเรียนบังคับบัญชา...
ขึ้นไว้เพื่อสนองความฟุ้งซ่าน
คิดถึง จนจำหน้าไม่ได้หล่ะ เหอะ
เซงเว้ย เซง (ยืมจุ้ยมาใช้)
รู้ไหมมม ทำใครเค้าฟุ้งซ่านไปขนาดไหนนนน
นิสัยไม่ดี จิงจิงเลย
ปล.ที่หนึ่ง-ชิชิ สอบตรงติดเมื่อไหร่ จะไป "เที่ยวนครนายก" ฮ่าๆ
ปล.ที่สอง-ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว ห้ามได้ มาห้ามดูดิ๊
ปล.ที่สาม-มันโดนใจบ้างไหม แล้วรักฉันบ้างไหมมมมม
ปล.ที่สี่-แต่สรุป "รักคือเก่า"
คิดถึง และรู้สึกเหมือนเดิมค้าบบบ
หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย
รักพวกแกนะเว้ย
เพราะ "เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน แต่เราเป็นตั้งเพื่อน"
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ที่รัก
สุขสันต์วันเกิด"แป้ง"
นางสาวขวานผ่าซาก ที่มีแฟนสักที
รักแป้งเง้อ...มีความสุขมากๆๆน้า
เพื่อนรักคนอื่นๆ
ติดหมอ เภสัชฯ ให้กรุพึ่งหน่อยนะจ๊ะ
เด๋วมดจะเป็นทนายส่วนตัวให้ --
พีกะเอส
-สู้เพื่อ...พ่อ แม่ และครอบครัว คะ
-"คนเราควรจะให้ แต่ไม่ควรขออะไรจากคนอื่น" พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์
-รักอาจารย์ปิ่น...ภาษาไทยเก้าสิบสองคะแนน
-คณะที่เรียนได้ แต่ไม่ใช่คณะในฝัน
-สอบตรง อักษร@นิติ สู้ๆเง้อ ณัฐวดี
-เอาจริงๆ มดอยากเรียน รัฐศาสตร์ ปกครอง เฮ้อ
-รักเพื่อนๆ ทุกชีวิต
-อยากกินไอติม อยากตัดผมใหม่
-เม้นด้วยน้า
9月22日 สงบสติ...ซะที*edit* 23/09/50
สงบสติอารมณ์ หลังฟุ้งซ่านไปพักใหญ่
เบื่อว่ะ...โอกาสเวียนมาหลายครั้ง
แต่ทำไม่ได้...
หยิ่ง ช่าย ยอมรับว่าหยิ่ง
แม้จะไม่มีสิทธิ์หยิ่งก็เหอะนะ
ทักกันก่อน ได้มั้ยเนี่ย
เกลียดจริง รู้ป่าวว
คนอาราย ใจดำ เฉยชา เซงมากมาย
เจอหน้ากันแต่ละครั้ง มองหน้าได้ไม่ถึงสิบวิ
เป็นเอามากกกมั้ยล่ะ คิดดู
ขนาดว่าเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดีเด่นนะเนี่ย
"ไปทักมันสิ" เพื่อนๆที่รักพูดกันแบบนั้น
หึหึ ไม่มีทางเว้ย
พวกแกไม่มาเป็นช้าน ไม่มีทางรู้หรอก
ทำไม ณัฐวดี ต้องไปทักก่อนคะ
คนเรา รู้จักกัน ทักกัน ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่
เดินผ่าน มองเมิน เชอะ ช้านก้อเมินได้คือกัน
เรามันทิฐิแรงกล้า พวกแกก็น่าจะรู้
ไม่ได้เขิน แต่ไม่ได้เห็นความจำเป็น
แค่ไปชอบก่อน เราก็รู้สึกว่าเราเสียศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงไปเยอะแล้วนะเนี่ย
(และเพราะ..ศักดิ์ศรี แกถึงไม่มีแฟน เหอๆ)
อันที่จริง ไม่ได้มีใจพิศวาสคนในเครื่องแบบ สักนิด สักนิดก้อไม่มี
โดยเฉพาะ...ตำรวจ
แล้วเวรกรรมก็มาถึง
ชีวิตถึงต้องไปเกี่ยวข้องกับนายคนนั้น
(ว่าที่)ตำรวจ สายตรง เหอๆ
แต่สรุป ชอบเหมือนเดิมแหละ
ตัดใจไม่ไหวแล้ว รักไปมากมาย
เหนื่อยก็เหนื่อย เง้อ แต่ ทนได้ค่า ศรีทนได้
-น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ได้แข็งเท่าก้อนหินนี่-
นับจากวันนี้ จะแวบๆมาบ้าง
แต่คงไม่บ่อย จัดตารางอ่านหนังสือลงตัวแล้ว
เพื่อ "อนาคต"
ต้อง"สอบตรง"ให้ติด
หนึ่งในสามร้อย สู้เว้ยยย
แล้วข้าน้อยจะไปลั๊นลาที่ทะเล ซักอาทิตย์ ฮ่าๆๆ
ปล.ที่หนึ่ง-ที่บ่นๆ ไม่ได้เลิกชอบนะ แต่ เบื่อ เฉยๆๆ
ปล.ที่สอง-คู่แข่งเยอะ เอิ้กๆๆ เยอะก็เยอะไป ในสักวัน ที่เธอไม่เหลือใคร เราจะฉวยโอกาส"ไปยืนข้างๆเธอ"ปล.ที่สาม-ขอบคุณสำหรับ"พวงกุญแจ" ของฝาก(ที่มันอาจจะเหลือ)
ปล.ที่สี่-ไม่ได้ชอบทุกคนที่เป็นนักเรียนเตรียมทหารนะคะ ไม่ได้บ้าเครื่องแบบ และก็ไม่ชอบคนในเครื่องแบบ
แต่ตอนนี้ จำเป็นต้องชอบ เพราะคนที่คุณก็รุ้ว่าใคร เหอๆๆ
ปล.ที่ห้า-เธอไม่ใช่คนที่ใช่สำหรับฉัน แต่ฉันก็รักเธอ (อันที่จริง ชอบผู้ชายใส่แว่น ดัดฟัน เรียนเก่ง มันจะมีมั้ย--")
ปล.ที่หก-ใจอ่อนสักทีเถอะ จะสองปีแล้ว คนรอมันเหนื่อย
พีกะเอส
-รักครอบครัวสัตนันท์คับบบบ
-รักน้ำ เข้าใจแล้วกับคำว่า "เพื่อนสนิท"
-รักแป้ง กะ แจ๋ว ขอบคุณที่คอยรับฟัง
-รักเพื่อนๆ ทุกชีวิต
-รักหกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัยที่สุดในโลก
-ตั้งใจเรียนแล้ว
-สอบตรง ต้องติด...ไม่ใช่แค่พยายาม ต้องทำให้ได้ด้วย
-เม้นนำเด้อ
-เกรด...โชคดีนะมดนะ
-ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตอนนี้
9月17日 ฟุ้งซ่าน ไร้สาระ --"ติวเสร็จเรียบร้อย...
วิชาภาษาไทยสุดโปรด ลั๊นลามากมาย
แม้ตอนนี้ จะงงๆ ง่วงๆ กะสังคม
แต่ไทยก็ทำให้กระชุ่มกระชวย ตั้งใจอ่านหนังสือมากขึ้น เจงๆๆ
อาจารย์ที่มาติวไทย จบตรี-โท-เอก อักษร จุฬาฯ
แถมเอกไทย อีกตังหากกกก
อยากจะกรี๊ดดดดด.....
ได้คำแนะนำดีๆ+หนังสือฟรีอีกเล่ม
เออ วันนี้ไปดูสายลับจับบ้านเล็กมา (มันชาติไหนแล้วววว)
กรี๊ดค่ากรี๊ด หล่อ พระเอกหล่อ
แหม่ ถ้าคนข้างๆไม่ใช่นังแจ๋วเพื่อนฮัก กรุคงเคลิ้มกว่านี้
เอิ้กๆๆ ดูแล้วเคลิ้ม อบ่างที่เขาร่ำลือจิงๆ
ตั้งปณิธาน...จะไปดู "ผีเลี้ยงลูกคน" ให้ได้
ว่าด้วยการสอบ....
ตอนนี้ ละทิ้งโควตา มข. จะทำตามความสามารถ (ที่ไม่ค่อยมี)
มุ่งมั่น ฝันใฝ่ กะ "สอบตรง"
ขอให้ติดที่ใดสักที่
จะ "อักษรศาสตร์" รึ "นิติศาสตร์"
หนูเรียนได้หมดค่า ขอให้ติดเหอะ!!
แต่ถ้าไม่ติด...
โฮะๆๆ รอแอดมิสชัน ไม่สนสิ่งใดอีกเลย
จะมุ่งมั่นไปที่ "รัฐศาสตร์ กะ โบราณคดี"
เอิ้กๆๆ คณะในฝันกรุแต่ละที่ --"
แม่ง กรุเรียนสายวิทย์มาเพื่อ.....
อ่านคะอ่าน ตอนนี้อ่านหนังสือหัวฟู
กฏหมาย @ ภาษาไทย
อ่านเข้าไปกรุ เล่มเท่าบ้าน แต่กรุอ่านอย่างมีความสุขนะเฟ้ย
ไปติวก็สาย แรงบันดาลใจก็ไม่มี
ย้ากกกก ถ้าได้ดูหนังด้วยกันสักเรื่อง คงมีแรงอ่านไปอีกหลายเดือน ++
สู้ๆ นะเพื่อนๆ เพื่อความฝัน ของตัวเอง นะจ๊ะ
"หนทางข้างหน้ายังยาวไกล จงตั้งใจบินไปในความฝัน จงต่อสู้อุปสรรคอีกนับพัน เพื่อความฝันของตัวเจ้า ใครเล่าเอย"
ว่าด้วย...แรงบันดาลใจ
เหอะๆๆ สถานภาพตอนนี้ : ทั้งรักทั้งเกลียด
รู้สึก...มันจะเป็นคนดีของทุกคนนะ แต่ไม่ใช่กับช้านน
อันนี้ยืนยัน รู้สึกเช่นนั้นจิงๆ
ปิดเทอมสองอาทิตย์...ไม่มีประโยชน์อันใด เหอะ
ตัวเราบังเอิญออนเอ็ม คุยไม่ทันไร...คุณท่านออก!!!
อย่าคิดว่ากรุตามเมิงมานะ ไม่จิงเว้ยยยยย ไม่ได้ตามมมมม
ไปสถิตย์ที่รร. ทักกันสักคำก็ไม่มี
"แกก็ทักมันก่อนดิ อย่ามาเขิน"....เพื่อนๆผู้หวังดี เสนอแนะ
แล้วทำไมเค้าต้องทักก่อนอ่ะ ทีคนอื่นแกยังทักก่อนเลย
ทักช้านก่อน ช้านก็ไม่คิดว่าแกชอบช้านหรอก ชิชิ
แต่ยังไงสรุป ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม เหอะ
"สายลมโชยเอื่อย...รักเธอจนเหนื่อยหัวใจ"
เหนื่อยนะจ๊ะพ่อหนุ่ม การรักใครสักคนแบบไร้ความหวังเนี่ย
เพื่อนๆท่านที่เข้ามาอ่าน ว่างๆ บอกคุณท่านมาอ่านบ้างนะ
จะได้รู้ว่าตัวเองมีอิทธิพลกะการดำเนินชีวิตของณัฐวดีขนาดไหน
พอแล้ววว เลิกฟุ้งซ่าน (ทุกครั้งที่อัพ ก็พิมพ์แบบนี้ แต่ทำไม่ได้)
คิดถึงเว้ คิดถึงงงง อยากจ้องหน้านานนนนนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไม่ใช่มานั่งใกล้ๆ แต่ทำอะไรไม่ได้เลยยย
แบบนั้น ไม่อาวววววว ฮืออ
"สิ่งที่เธอให้ฉันมานาน นั่นคือการไม่รักกันเลย ไม่เคยสักครั้งที่เธอ จะหวั่นไหว"
เพื่อนๆๆ ที่รัก
"รักพวกแกทุกคนนะเว้ยยย"
โชคดีกับการสอบเด้อพี่น้อง
หนังสั้นเฉลิมพระเกียรติ
เป็นคน "เขียนบท" คับพี่น้อง
ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไง แต่สารภาพ ช่วงนั้นหมกหมุ่นกะความรัก --
บทก็เลย....แบบว่า
ทุกคนที่รู้จัก พออ่าน ก็รู้เลยว่า "ใครแต่ง"
แหะๆๆ แต่ถ้าเข้ารอบ มีฉลองเว้ยฉลอง
เพราะพล๊อตเรื่อง สร้างมาสนองตัณหาตัวเองทั้งน้านนนน
แต่จริงๆๆ คิดอยู่นะ ไม่ใช่แต่งขึ้นมาเฉยๆ ใช้ความคิดพอสมควร เหอๆๆ
-ขอให้เจ้าพ่อเขียวแสด ดลบันดาลให้คณะหนังสั้น ประสบความสำเร็จด้วยนะคะ-
พีกะเอส
- แต่ถามรักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคงยังมีใจตอบว่า "รัก"
- รักเพื่อนๆ ทุกชีวิตนะค้าบบบบบ
- หนังสั้น...ให้ได้ทีเถอะ สาธุ!!
- สอบตรง...ติดที่ไหน กรุฉลองหมด ฮ่า
- อยากตัดหน้าม้า แบบตอนไปขอนแก่นว่ะ
- คิดถึงเพื่อนๆ ทุกคน
- โชคดีนะค้าบบบบบบ
- อ่านแล้วเม้น สอบที่ไหน ก็ได้คะแนนดี หุหุ
9月10日 ติว ติว และ ก็ ติวณ วันนี้ นับเป็นวันที่สี่ของการติว
แบบมาราธอน.....
เหนื่อยมั้ย เหนื่อยดิ
แล้วทำไงล่ะ ก็ทนต่อไป ทำอะไรไม่ได้
เพราะมันเป็นอนาคต "ตัวเอง" ล้วนๆๆ
ไม่ได้เกี่ยวกะใครที่ไหนเลย
แม้จะพูดบ่อยๆ ว่าเพื่อคนนั้นคนนี้ แต่สุดท้าย เอาความจริง
มันก็เพื่อ "เรา" ทั้งนั้นหล่ะวะ
นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กรี๊ดดดด สอบตรงเปิดแล้วค้าบพี่น้องงงง
เริ่มสมัครวันที่ 14 กันยายน 2550
สอบวันที่ 25 พฤศจิกายน 2550
หลังจากรอคอยมานานแสนนาน ลา ลั๊น ลา
แล้วอ่านหนังสือถึงไหน...
สารภาพความจริง ถึงไหนก้อถึงนั่น --"
ซุ่มเว้ยซุ่ม เค้าเรียกซุ่ม ฮ่าๆๆ
จะพยายามจนถึงที่สุดคะ...เพื่อความฝันของตัวเอง
++ ดอกนกยูงบานสีแดงฉาน บานอยู่เต็มฟากสวรรค์ ++
++ คนเดินผ่าไปมากัน เขาดั้นด้นหาสิ่งใด ++
++ ปัญญามีขายที่นี่หรือ จะแย่งซื้อได้ที่ไหน ++
++ อย่างที่โก้หรูหราราคาเท่าใด จะให้พ่อขายนามาแลกเอา ++
-ฉันจึงมาหาความหมาย,วิทยากร เชียงกูล-
โครงการรับนักเรียนเข้าศึกษาในโครงการภาษาและวรรณคดีไทย
คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
จนบัดนี้..ก็ยังไม่รู้หัวก้อย
ประกาศรับสมัครลงในเนต แต่ไม่มีลิงค์เข้าไปดูรายละเอียด
สอบวันที่ 25-26 ตุลาคม 2550
แล้วกรุจะไปสมัครที่ไหน ยังไง เมื่อไหร่ เนี่ย!!
แต่ก็...อ่านไปเรื่อยๆ ล่ะวะ
เพื่อ "ตัวเอง" อีกครั้ง!!
นักเรียนบังคัญชา.....
เหอะ ขึ้นหัวไว้เช่นนั้นแลพี่น้อง เอาไว้ให้คิดถึงเล่น
เพื่อ...อะไรก็ไม่ทราบได้
อันข่าวกรองที่ว่าจะมาดูงานที่ร้อยเอ็ดนั้น
มาแค่ "ปีสอง" จะมาเพื่อ...
ปีสามสิ ปีสามมมมมมม
แต่ตอนนี้ ปีสามคนนั้น ก็สิงสถิต ณ บ้านเกิด
วันวันเล่นแต่เนต ก็คุณท่านท่าจะว่างจัด
แล้วไปรู้เรื่องเค้าได้ไง คำถามนี้ไม่มีคำตอบ ++
ถึงปิดเทอม ก็ไม่มีทางได้เจอกัน มีค่าเท่ากับศูนย์
ไอ้ที่ว่า "ต้องเข้าทางเพื่อน" นั้น
ไม่มีทางได้ผลใดๆ ข้าน้อยรับประกัน
เพื่อนสนิทมัน จะกลายเป็นเพื่อนสนิทตรุล่ะ ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น
สรุป "คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิม"
ความในใจ ไม่เคยให้ฉันได้ยิน
เธอยังเป็น ก้อนหินที่ไร้หัวใจ เท น้ำรดลงไป ไม่มีรอย ให้เห็นใดใด มันเหมือนเดิม แต่ถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคงยังมีใจ ตอบว่ารัก แต่ถามว่าท้อไหม ฉันตอบเลยว่ามาก ยากเย็นจนเกินความเข้าใจ นาฬิกา ก็เดินไปทุกนาที ใจดีดี ก็ยังคงทุ่มเทไป คอย หวังว่าเมื่อไร ที่เธอเองได้เห็น ว่าใคร "ยังรักเธอ" หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด
ณ บัดนี้ เหลือสมาชิกแห่งการติว เพียงไม่กี่ชีวิต
แต่ถึงกระนั้น ความอบอุ่นและผูกพันกลับมากขึ้น
เพราะต่างเข้าใจในความเหนื่อยของกันและกัน --"
ยิ่งเหลือเวลาในการใช้ชีวิตร่วมกันน้อยเท่าไร
ความผูกพันยิ่งมากขึ้น แบบที่รู้ตัว...
รักพวกแกนะเว้...ห้องสาม
ร้อยเอ็ดวิทยาลัย...
ปีนี้..เป็นปีที่เก้าสิบเจ็ดแล้ว
รักโรงเรียนนี้มากที่สุดในชีวิต
อันในความเป็นจริง ถ้าม.ต้นรับผู้หญิง
ณัฐวดี คงกระเสือกกระสนเข้าไปจนได้
แต่ไม่เป็นไร แม้จะได้ใช้ชีวิตในฐานะลูกเขียวแสด
แค่สามปี แต่เป็นสามปีที่จะไม่มีวันลืมเลย สัญญาได้
ที่นี่...ทำให้เกิดเรื่องราวดีดีขึ้นกับเรามากมาย
เราได้มิตรภาพจากคนหลายคนในที่แห่งนี้
ได้พี่ชาย พี่สาว ดีดี ได้น้องชายที่เอ็นดู น้องสาวที่น่ารัก
ได้พ่อ แม่ ครู ที่ทำให้เรามีวันนี้
"ร้อยเอ็ดวิทยาลัยไม่ใช่ทุกสิ่งในชีวิตเรา แต่ร้อยเอ็ดวิทยาลัยเป็นชีวิตของเรา"
ว่าด้วย...เพื่อนๆๆๆ
ขอบคุณ..หกทับสาม ที่ทำให้เข้าใจคำว่า "มิตรภาพ"
ขอบคุณ น้ำ ที่ทำให้เข้าใจคำว่า "เพื่อนรัก"
แม้ตอนนี้กรุจะอาจไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเมิง แต่เมิงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของกรุว่ะ
ขอบคุณ แจ๋ว แป้ง เบียร์ นุ่น สำหรับคำว่า "เพื่อนแท้" รักพวกเมิงจิงๆ
ขอบคุณ "เมย์ หนุงหนิง ส้ม วาว เอ้ บิ๋ม แพรว ปิ๋ว อาย" สำหรับทุกความผูกพัน
ขอบคุณ เพื่อนหญิงแถวหน้า ณ ห้องสาม ที่ทำให้รู้ว่า เรื่องดีดียังมีอีกเยอะ
ขอบคุณเพื่อนกลุ่มห้องเรียนสีเขียว สำหรับทุกเรื่องดีดี
ขอบคุณเพื่อนหญิงแถวหลัง ณ ห้องสาม สำหรับทุกความฮาและความสบายใจ
ขอบคุณเพื่อนชายหลังห้อง ณ หกทับสาม สำหรับทุกอย่าง ทุกเรื่องดีดี และทุกความช่วยเหลือ
ขอบคุณ เพื่อนข้างห้อง ณ ไทคูนอพาร์ตเมนท์ สำหรับความช่วยเหลือ และ เรื่องราวดีดี
ขอบคุณ คณะพันธมิตรแห่งหกทับสามทุกชีวิต ดีใจทีได้รู้จักกันนะ
ขอบคุณสามชีวิต สมาชิกห้องสาม ที่จากกันไปก่อนในเส้นทางที่ดีกว่า สำหรับคำว่า "เพื่อน"
ขอบคุณ เพื่อนๆม.หก ร้อยเอ็ดวิทยาลัยทุกคน ที่ทำให้ชีวิตม.หก สมบูรณ์แบบ
รักทุกคนเน้อออ
พีกะเอส
-อัพยาว ระบาย
-ใครเม้น ขอให้สอบติด..สาธุ!!
-รักทุกคนค้าบบบ
9月6日 ประกาศอิสรภาพ-หนทางสู่เกียรติศักดิ์ จักประดับด้วยดอกไม้ หอมหวลยวนจิตไซร้ ไป่มี-
ในที่สุด...ก็สอบไฟนอลเสร็จแล้ววว
ได้เวลา
"ประกาศอิสรภาพ"
โล๊ง โล่ง พี่น้อง แต่ยังโล่งไม่ถึงที่สุด
เพราะคะแนนเก็บแต่ละวิชา เข้าขั้นย่ำแย่
หลังจากคิดวิเคราะห์หลังการสอบแล้ว
ทำให้เป้นไปได้ว่า เกรดอาจจะตกฮวบอย่างที่คาดไม่ถึง --"
ทำไม....ออกยากเจงคุณครู ข้อสอบอ่า
และนู๋จำได้น้าคะ ส่วนหนึ่งมันคือข้อสอบเอนท์
อ๊ากกกกก รู้ทั้งรู้ แต่ทำไม่ได้
เศร้าเว้ยเศร้า
ตามติดชีวิตเด็กแอดมิสชั่น!!!
"เจ้ากินเหล้าเมายาไม่ว่าดอก
แต่อย่าออกนอกทางไปให้เสียผล
จงอย่ารับสินบาทคาดสินบน
เรามันชนขั้นปัญญาตุลาการ"
-รพีพัฒนศักดิ์-
ช๊อบ ชอบ กลอนบทนี้ ^^
จำได้ติดตรึงหัวใจ เอิ้กๆๆๆ
และหวังว่า...เราจะได้มีโอกาสเอามันไปใช้
เง้อ นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์
เปิดซะทีสิคร้าบบ สอบตรงอ่าสอบตรง
ช่วงนี้ ณัฐวดีฟิตเต็มที่ ฮ่าๆ
พ่อแม่ก้อไม่หวังหล่ะ หมงๆหมอๆ
"สอบตรงให้ใด้สักที่..ก็ดีแล้วลูก"
อีก......เดือน
กับการ เตรียมตัวสอบตรงคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
กฏหมายอ่านไปเรื่อยยๆ
แต่ตอนนี้ กะลังวุ่นวายกะการทำแบบฝึกหัดรีดดิ้ง
"มันตัดกันที่อังกฤษ" ใครๆก้อพูดแบบนี้
เพระฉะนั้น ต้องให้แม่นอังกฤษ
ซึ่งมันเป็นเรื่องยากเหลือเกิน
แม่นไทยได้มั้ยคะ ^^
อีกสองเดือน กับการเตรีบมตัวสอบตรงมหาวิทยาลัยขอนแก่น
เลือกคณะแพทย์ศาสตร์คะพี่น้อง
เย้ยยย อย่าๆ อย่าๆ คิดว่าโลเล
ไม่มีคณะที่จะเลือก ก็เลยตัดสินใจ เอาคณะสูงสุด
ไม่ติดก็ไม่แปลก ใช่ปาววว
แล้วถ้าดันมีปาฏิหาริย์ขั้นรุนแรง เกิดฟลุ๊กติดขึ้นมาล่ะ โฮะๆๆ
"ดังแน่ๆกรุ"
คิดได้แค่นี้ ชีวิต เอิ้กๆๆ
อีกหนึ่งเดือนครึ่ง กับการเตรียมตัวสอบ
"โครงการภาษาและวรรณคดีไทย คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"
อ่านไทยอย่างหัวปักหัวปำ
ทั้งๆที่ จน ณ บัดนี้
ยังไม่มีการประกาศคุณสมบัติกับประกาศรับสมัครเลย --
แต่กำหนดวันสอบแล้วนะ...
เง้อ เร็วๆเถอะ วัยรุ่นใจร้อนน เหะๆ
อีกหนึ่งเดือน กับการเตรียมตัวสอบวิชาเฉพาะ "วิชาชีพครู"
คุณพี่โนะเนะ พี่ชายคนดีแนะนำมาว่า...
สอบๆ ไปเหอะ เผื่อมันเกิดอุบัติเหตุชีวิต
จะได้เลือกคณะครุศาสตร์ แล้วมาเรียนจุฬากับพี่
ความคิดพี่กรุช่างดีเหลือเกิน
แต่เอาวะ สอบก็สอบ ชีวิตกรุเกิดมาเพื่อสอบอยุ่แล้วนี่++
และท้ายที่สุด อีก 6 เดือน
กับ โอเนต และ เอเนต
ถ้า...เราสอบตรงไม่ติดซักที่ เหอะๆๆ
ตอนนี้..ต้องพยายามทำให้ดีที่สุด
เพื่อ
"พ่อ-แม่ และ ตัวเราเอง"
สู้ๆ นะ นางสาวณัฐวดี สัตนันท์
ว่าด้วยเรื่องของแรงบันดาลใจ
ปิดเทอมพร้อมกันคะ สอบเสร็จก็พรัอมๆกัน
และได้ข่าวแว่วๆ มาว่า
จะยกโรงเรียนมาดูงานที่จังหวัดร้อยเอ็ด
ข่าวนี้ ทำเอาแทบกรี๊ดดดดด
จิงเหรอออ สาธุ ขอให้จิงเถอะ เพี้ยง!!!
ว่าแต่ร้อยเอ็ดของกรุ มีอะไรให้พวกเค้าดูกันเหรอ --
ในฐานะยุวมัคคุเทศก์รุ่นบุกเบิก มานั่งคิดๆดู
บึงพลาญชัย เจดีย์ชัยมงคล พิพิธภัณฑ์ สถานแสดงพันธ์สัตว์น้ำ ฯลฯ
เง้อ มันก้อไม่ใช่ที่ๆพิเศษนี่หว่า
แต่ข่าวนี้ กรองสองชั้น
แต่..ทำใจไว้ก่อน
คุณครูสิริว่า "หวังน้อยได้มาก หวังมากได้น้อย"
แต่ถึงจะมา กรุก้อไม่ได้มีส่วนได้เสียอะไรกับเขาเลย
คงไม่ได้เจอกันหรอก คิดถึงว่ะ
โทรหาจุ้ยด้วยอ่า....
กรี๊ดด สืบโทรหาผู้ชาย(เสียงจากเพื่อนพ้อง :มันเป็นเพื่อนกัน--)
มันจะคิดถึงกรุแบบที่กรุคิดถึงมันไหมเนี่ย เหอๆๆ
(หมกหมุ่นๆกะเรื่องแบบนี้อีกล่ะ นิสัยไม่ดีเลยนะ ณัฐวดี)
แต่..คิดถึงจิงๆนะเว้
ถ้าเข้ามาอ่าน คงรู้ตัวอยู่หรอกมั้งว่าใคร ++
-ไม่ต้องแกล้งโง่ เพราะแกมันฉลาดเกินชาวบ้าน-
เหนื่อยนะเนี่ย ความรักที่ไร้ความหวังแบบนี้
แต่ทำไงได้ มันรักไปแล้วนี่หว่า
ไม่เคยมีสักครั้ง ที่เราบอกว่า เรารักใคร อย่างมากก็แค่ชอบ
แต่นี่..รักจริงๆนะเว้ย
ยืนยัน ณ ตรงนี้ ว่ารู้สึก "รัก" จริงๆ
ย้ากกกกก เป็นเอามากเลยกรุ
-+- แต่ถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคง..ตอบว่ารัก -+-
-+- แต่ถามว่าท้อไหม ฉันตอบเลยว่ามาก ยากเย็นจนเกินความเข้าใจ -+-
-+- นาฬิกาก็ยังคงเดินไปทุกที ใจดีดีก็ยังคงทุ่มเทไป -+-
-#- คอยหวังว่าเมื่อไหร่ ที่เธอเองได้เห็นว่าใคร "ยังรักเธอ" -#-
หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด
จะเรียนจบกันแล้วนะคะ จะโตขึ้นกันแล้ว
จากพี่ใหญ่ เราก็จะกลายเป็นน้องเล็กในรั้วมหาวิทยาลัย
ปีหน้า เลือดในตัวเพื่อนๆ จะไม่ได้มีแค่ สีแดง กับ สีเขียวแสด อีกแล้ว
มันจะมีทั้ง สีชมพู สีแดงอิฐ สีแดงเหลือ สีเขียว สีม่วง ฯลฯ
แต่ขออย่างหนึ่งได้ไหม
ไม่ว่าในอนาคต เราจะแยกย้ายกันไปอยู่ทีไหน
เราจะไม่มีวันลืมกัน สัญญากันเน้อ
*บรรยากาศการสอบวันนี้ ยังคงเป็นบรรยากาศเดิมๆ แอบฮา สนุก และ มีความสุข ถึงข้อสอบจะยาก แต่ก้อทำกันได้ ใช่ป่าวว*
พีกะเอส
- เพียงหวังจะเฟื้องฟุ้ง หรือเพียงมุ่งมาศึกษา เพียงเพื่อปริญญา เอาตัวรอดเท่านั้นฤา
- แท้จริงเจ้าจงคิด จงตั้งจิตและยึดถือ รับใช้ชาติไทยคือ ปลายทางหวังที่ตั้งคอย
- รักพ่อ-แม่ และทุกคนในครอบครัวนะคะ - ต้องพยายาม เพื่อ "ตัวเอง"
- คิดถึง..เหมือนเดิม
- จะไปเติมเงินโทรศัพท์ ลั๊นลา ฮ่า
- เริ่มวิถีชีวิตเด็กติว...แล้วคับพี่น้อง
- โควตา มช. ม.อุบล มหิดล....กำลังทยอยมาให้เราเสียเงินกันอีกแล้วววว
- สมัครเข้าปายยยย กรุจะได้ซักทีมั้ยยยย
- รักทุกคนเด้อพี่น้อง
- โขคดีกับทุกอย่างในชีวิตนะคะ
|
|
|
