Nuttawadee's profilesNs-o3-l2W97PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 31 สอบ สอบ และ สอบ อาทิตย์หน้า ไฟนอลแล้วคับป๋ม
รู้สึกว่า...ประตูแห่งอิสรภาพ เปิดรอรับอยู่ ฮ่าๆ
แต่...
ณ บัดนี้ ยังไม่แตะหนังสือ --
วันนี้ ไปสอบคณิตที่ขาดสอบ
อยากจะกรี๊ด..
เฮ้ย ทำไมคะแนนเก็บย่ำแย่จัง
ถึงจะโง่ แต่ไม่น่าได้น้อยขนาดนี้นะ
วันจันทร์ จะเอาชีทไปเช็คใหม่
เพื่อเกรดเลขอันงดงาม เหอๆ
ช่วงนี้ ไม่ค่อยได้เรียน
ชีวิตลั๊นลา แนะแนวมันเข้าไปทุกอาทิตย์
ขึ้นไปแค่พิธีเปิด และก้อ "โดด"
จิตใจล่องลอยไปแถวๆรังสิตกะนครปฐมล่ะ (แต่ตอนนี้อยู่นครนายก ฮ่าๆ)
อยากสอบตรงเร็วๆ
สอบตรงที่ไม่ใช่โควตาม.ขอนแก่น
ไม่อยากจะพูดเลยว่า...คณะที่เลือกของมข.
มันอยู่สูงมากมาย และไม่ใช่คณะที่ชอบสักนิด
แต่เลือกเพื่อ "แม่" เหตุผลเดียว
ก็เลยทำใจ ว่าสื่อชมรมปีนี้
คงไม่มีชื่อเราที่ติดโควตามข.
ณ เวลานี้ จิตใจมุ่งมั่นไปที่...
"นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์"
"อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้าไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ.."
สู้ๆ เว้ยยยยณัฐวดี
เพื่อตัวแกเอง....
รับตรงอักษร จุฬาฯ เปิดล่ะ
รู้สึกเหมือนไม่ได้ใช้คะแนน Cu-tep รึป่าว
แล้วมดไปสอบมาสองครั้งเพื่อ...
กะลังลุ้นๆ ว่าต้องใช้เกรดไทยเท่าไหร่
เราได้ สามจุดเก้าห้า
เง้อ...เพราะเจ้วิไลลักษณ์คนเดียว
ครั้งแรกและ(คง)ครั้งเดียว
ที่เราพลาดเกรดสี่ไทย
ได้สองจุดห้าฟิสิกส์ ยังไม่ช้ำเท่านี้นะเนี่ย --"
ว่าด้วย..หกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย
พยายามมองข้ามเรื่องที่ผ่านๆมา
และพยายามเข้าใจว่า "ช่วงนั้น พวกแกกำลังยุ่ง"
รู้สึกว่า เราจะรักกันเหมือนเดิม
และก็อาจจะมากกว่าเดิมด้วย
ตอนนี้..ทุกคนกำลังไล่ตามความฝันของตัวเอง
แต่รู้สึกดี ที่ทุกคนไม่ลืมเพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ
เห็นภาพเพื่อนวุ่นวายกับการสมัครสอบของนู๋ดิศ
อบอุ่นดีว่ะ ^^
อยากให้ภาพนี้อยู่กับเราไปนาน นาน
รักพวกแกเง้อ
ว่าด้วยเรื่อง...คนคนนั้น
"ไม่มีการติดต่อใดๆ เลิกหมกหมุ่นชั่วคราว"
เพื่ออนาคต..ของตัวเอง
แต่ ยังรู้สึกเหมือนเดิมนะ
ถ้าสักวันมันคือตลอดไป แล้วมีอะไรให้ยังหวัง คงไม่รอ ให้มีสักวัน วันที่เธอรักฉัน "เพราะมันไม่มี"
พีกะเอส
-นิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ "ขอให้นู๋โชคดีด้วยนะคะ"
-สอบตรงอักษร จุฬา (ถ้าได้..ไม่ต้องถามต่อนะ)
-ไม่ได้ลังเล แค่ชอบทั้งสองอย่าง ฮ่าๆ
-คิดถึง...นักเรียนบังคับบัญชา
-อยากจะกรี๊ด มาออนแวบๆ เพื่อ...(รู้มั้ยว่ากรุคิดถึง)
-เพื่อนๆ โชคดีกับการสอบมหาวิทยาลัยขอนแก่นนะจ๊ะ
-คิงคอง ขอให้โชคดีกับศิลปากร
-ประกาศ นู๋ดิศ ลง"สถาปัตย์"
-ไฟนอลเสร็จม่ะไหร่ จะเลิกคิดเรื่องนั้นชั่วคราว(แค่ชั่วคราวนะ ฮ่าๆ) แล้วเอาเวลาไปอ่านหนังสือ
-รักหกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ทุกชีวิตเน้อ
-จะต้องรอเธอไปถึงวันไหน สักวันที่ว่าคือวันไหน วันที่เธอจะให้ทั้งใจ มันคงไกลเกินฝัน
-คงไม่รอให้มีสักวัน วันที่เธอรักฉัน เพราะมันไม่มี!!
-โชคดีทุกคนค้าบบบบบ August 27 ให้...เธอเธอรู้ไหมว่า... ดวงดาวที่เราเห็นอยู่บนท้องฟ้านั้น จะเปลี่ยนตำแหน่งไปทุกคืน แต่มีดาวอยู่หนึ่งดวงที่ไม่เคยเปลี่ยนตำแหน่งเลย ดาวดวงนี้มีความหมายถึง "ศรัทธาคงมั่น"เป็นดวงดาวที่คอยนำทางให้ผู้ที่มีความฝัน เดินทางไปสู่จุดมุ่งหมายด้วยแสงแห่งศรัทธา
“ดาวเพียงดวงเดียวบนท้องฟ้าที่ไม่เคยเปลี่ยนตำแหน่ง”คุณเคยมองเห็นดาวดวงนี้แล้วหรือยัง?
ฉันก็แค่จะบอกกับเธอว่า........ มันเหมือนกับฉัน ที่ยืนอยู่ตรงนี้เสมอมา ที่ที่ฉันสามารถมองเห็นเธอได้ ไม่ว่าเธอจะมองเห็นฉันหรือไม่ก็ตาม เพราะฉันจะเป็น “กำลังใจ” “รัก” และ “หวังดี” กับเธอยังไงล่ะ ทุกวัน เวลา ฉันจะอยู่ข้าง ๆ เธอในทุกที่... ไม่ว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม ทำมันให้เต็มที่นะ เพราะเธอไม่ได้กำลังทำมันอยู่คนเดียว เธอมีฉัน......... “กำลังใจ” จาก “คนที่รักเธอ”
กำลังใจจากคนที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กับเธอ
และคอยเอาใจช่วยในทุกๆ เรื่อง โดยฉัน หวังเพียงแค่เห็นเธอมีความสุขเท่านั้น
เธอเคยรับรู้ถึงกำลังใจ ความรัก และความปรารถนาดี ที่ฉันส่งมาให้บ้างไหม? ฉันหวังว่าเธอคงรับรู้ได้... - แม้ในหัวใจเธอไม่มีฉัน - พีกะเอส
-รักทุกคนนะคะ เหอๆๆ
-คว้าดาวให้ได้สมใจนะ...คุณนักเรียนบังคับบัญชา
-โชคดีกับการสอบน้าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน
-หกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย "ตราบใดที่ยังหายใจ ก็สู้ต่อไปนะ.."
-อาทิตย์หน้าไฟนอล ณ ปัจจุบัน: เล่นเนต --"
-สมัครสอบมหาวิทยาลัยขอนแก่น กรอกเพศผิด-> โง่ ไม่มีคำบรรยาย
-เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ โชคดีทุกคนนะเว้ยยย
-คิดถึง...จิงๆ เว้ (ท่องไว้ๆๆ อดทนๆ สอบตรงให้ได้)
-เราต่างกันเพียงแค่...ฉันเลือกที่จะจำ ส่วนคุณเลือกที่จะลืม
-วันเกิดเธอ คือ 9 มีนา ใช่ไหม?? ส่วนวันเกิดฉันคือ 23 เมษา..ฉันเองก็ยังไม่มีเลยซักวินาที นับแต่ลืมตาดูโลกที่ไม่มีเธออยู่ (ชอบโคตรๆ..ลอกมาเปลี่ยนจาก Crying out love in the center of the world ) August 24 สุดสัปดาห์โดดเรียนมาสองวันติดกันล่ะ
เอ๊ะ!! ไม่ได้โดดนี่นา
"ขออนุญาตออกนอกบริเวณโรงเรียน" จากผช.อย่างถูกต้อง
ก็เหนื่อยนี่หว่า ทำไงได้พี่น้อง
สัปดาห์นรกได้ผ่านพ้นไปแว้ววว
ดีใจเว้ยยยย "นิทรรศการวิทย์ได้ที่หนึ่ง"
แม้...ฝนจะตก จนต้องซ่อมใหม่หมด
แม้...เงินจะไม่พอ จนต้องยืม--
แม้...เพื่อนจะไม่ช่วยกันทำทุกคน
แม้...จะจัดซุ้มเรียบร้อยตอนสิบโมง แต่งานเปิดตอนสามโมงเช้า --"
แต่ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปด้วยดี
ได้คำชมเชย "ทั้งห้อง" อีกครั้ง
รู้สึกอะไรกันบ้างไหมคะ...
ระเบียบการมหาวิทยาลัยขอนแก่น มาแว้วว
ไม่กระตือรือร้นสักนิด
เพราะ..ไม่คิดสักนิดว่าจะได้
ไม่อยากบอกเลย ว่าสมัครคณะอะไร
อายว่ะ เอิ้กๆๆ --
ก็จุดหมายไม่ได้อยุ่ที่นี่นี่นา
ตอนนี้ ใจล๊อยลอยไปพ้นเขตปริมณฑลอีสานแล้ว ฮ่าๆๆ
ไม่ได้ตามใครไปนะคะ
เป็นความฝันแต่เล็กแต่น้อยของตัวเอง
แต่บังเอิ๊ญบังเอิญ มันไปใกล้ๆกับที่เรียนในอนาคตของคนคนนั้น
ช่วงนี้ โหมหนัก ร่างกายชักไม่ไหว
อ่าหนังสือถึงตีสอง "เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา"
อย่าคิดว่าจะเป็นหนังสือเรียน
พอวันไหนคิดจะอ่านหนังสือเรียน
ใจมันสู้เต็มที่ แต่ร่างกายไม่ไหว แหะๆ
อีกอาทิตย์ สอบไฟนอล
โชคดีทุกคนนะคะ
ว่าด้วย....แรงบันดาลใจ
หยุดการติดต่อได้เกือบอาทิตย์ล่ะ
เพื่อ "ตัวเอง" ทั้งนั้น
รู้ซึ้งถึงคำสอนของคุณครูสิริ ที่ว่า
"ถ้าเราอยากได้มากๆ มันจะได้น้อยๆ แต่ถ้าเราอยากได้น้อยๆ มันจะได้มากๆ"
พอเราจำศีล เลิกฟุ้งซ่านได้
ก้อเจอกันทุกวัน...ในเอ็มเอสเอ็น
และก้อเกิดเรื่องดีๆ ขึ้นมากมาย
"เธอเป็นแรงบันดาลที่สำคัญที่สุด"
ขอบคุณนะคะ คุณนักเรียนบังคับบัญชา
ที่เป็นตัวอย่างดีดี และทำให้เรามีแรงบันดาลใจดีดี
"รู้สึกกับคุณเหมือนเดิม....."
ว่าด้วย หกทับสามร้อยเอ็ดวิทยาลัย
ขอใหเพื่อนๆ โชคดีกับการสอบในทุกสนาม
ที่กำลังจะเข้ามา
ติดคณะ มหาวิทยาลัยตามที่วาดหวังกันเอาไว้
รักษาความรู้สึกดีดี ที่มันมี
ให้คงอยู่ตลอดไปนะ...
รักพวกแก ฉันเอง
เพื่อนเก่าเพื่อนแก่ทั้งหลาย
ก็ขอใหพวกเมิงโชคดีกันทุกๆคนนะ
ติดหมอ เภสัช มาให้กรุพึ่งพากันหน่อย
เหะๆๆ...กรุจะพยายาม
ในเส้นทางของกรุเหมือนกัน
รักพวกเมิงจิงๆ ว่ะ
(พิม ถ้าเข้ามาอ่าน กลับมาได้แล้วนะ สามสี่ปีแล้ว กรุคิดฮอดเมิง)
พีกะเอส
- รักทุกคนนะคะ
- คิดถึงนะคะ ความรู้สึกยังเหมือนเดิม คับป๋ม
- คงไม่รอให้มีสักวัน วันที่เธอรักฉัน...เพราะมันไม่มี
- โชคดีเน้อ หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด
- เม้นสิค้าบบบ อ่านแล้วเม้น
August 19 สามัญสำนึก กับ ความรับผิดชอบคนเราทุกคน ต้องมีหน้าที่ให้รับผิดชอบ
เราเป็น "นักเรียน"
จุดหมายของเราคือ "มหาวิทยาลัย"
แต่มีใครคิดบ้าง ว่า "ความรับผิดชอบ" กับ "สามัญสำนึก" มันคาบเกี่ยวกัน
สละเวลาแค่นิดเดียว ให้กับสามัญสำนึก
แล้วเราอาจจะได้เห็นอะไรดีขึ้น
วันนี้...วันอาทิตย์
เรากำหนด ว่ามันคือ "วันพักผ่อน" ของเรา
แต่...เพราะสามัญสำนึก เราเลยไม่ได้พักผ่อน
เราอาจจะคาดหวังอะไรสูงไป
แต่ภาพวันนี้ ทำให้เราเหนื่อยที่จะทำอะไรต่อ
ขณะที่คนกลุ่มหนึ่งทำเพื่อคนกลุ่มหนึ่ง
แต่คนกลุ่มนั้น กลับมัวแต่ทำเพื่อตัวเอง
โดยไม่สนใจอะไรเลย
เหนื่อยนะ....มันไม่ใช่เรื่องดีหรอก
เราอยากเห็นแก่ตัวบ้าง
แต่ สามัญสำนึก ก็ทำให้เราทำแบบนั้นไม่ได้
วันนี้ เราพูดเรื่องสามัญสำนึก กับ ความรับผิดชอบ
คนทุกคน มีสามัญสำนึก และ ความรับผิดชอบ
ในเรื่องที่เป็นประโยชน์ของตัวเองเสมอ
แต่ในเรื่องที่ "ตัวเองไม่ได้ประโยชน์"
กลับเหมือนมีอะไรมาบัง "สามัญสำนึกดีๆ" ไว้
เราไม่ได้โกรธหรอกนะ เพราะชิน!!
แต่เพื่อนบางคน อาจจะเหนื่อยและท้อ
เพราะคนที่ทำตลอด ก็ทำตลอด
คนที่ไม่ทำ ก็ไม่ทำเหมือนกัน
"ม.หก แล้วนะ ทำไมต้องหาอะไรให้เพื่อนทำมากมาย" บางคนบอก
ใครหาล่ะ เรารึใคร
ถ้าไม่ทำ ใครที่จะโดนว่า
ไม่ใช่ "พวกเรา" หรอกเหรอ
คิดกันดีๆ นะ..หวังว่าเราจะเจอกัน พรุ่งนี้
ถึง นักเรียนบังคับบัญชา....คนนั้น
แม้เธอจะไม่ได้รู้สึกอะไรเกินเพื่อน
แม้คำว่า "ไม่รำคาญ" อาจจะเป็นแค่ "การรักษาน้ำใจ" เท่านั้น
แต่มันก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ
ตอนนี้ เรากำลังพยายาม ไม่ใช่เพื่อเธอหรอกนะ
เพื่อตัวเราเองต่างหากล่ะ...
เพื่อสักวัน ที่เธอไม่มีใคร
เราจะได้ฉวยโอกาส เข้าไปยืนข้างๆเธอ --"
พอล่ะ...เลิกฟุ้งซ่าน ตั้งใจเรียนดีฟ่า ณัฐวดี
คิดถึง และ รู้สึก เหมือนเดิมนะคะ
ตัดสินใจแล้ว...สำหรับอนาคต
จะสอบตรง "นิติศาสตร์ " ธรรมศาสตร์
รัฐศาสตร์ที่รัก เอาไว้ตอนแอดละกัน
ไม่ใช่โลเล
แต่เลือกแล้ว คิดแล้ว ทบทวนดีแล้ว
ขอบคุณพี่หมิว สำหรับคำถามที่ว่า
"แล้วอยากเป็นอะไร จบมา"
คำถามนี้ ทำให้เราเข้าใจตัวเองมากที่สุด
ขอบคุณพ่อ ที่แนะนำเรา ด้วยเหตุผล
ขอบคุณนักเรียนบังคับบัญชาคนนั้น ที่บอกเราให้เชื่อพ่อ
(คำขอบคุณสุดท้าย ไม่ได้มีผลต่อการตัดสินใจใดๆ--")
เหลือเวลาอีกไม่นาน ก็จะสอบตรงแล้ว
ถ้าโชคดี เราก็คงได้เป็นหนึ่งในสามร้อย
ขอให้ "โชคดี" ด้วยเถอะ
พีกะเอส - วันนี้..ขอไม่รักสักวันเหอะ "หกทับสาม ร้อยเอ็ดวิทยาลัย" - ขอบคุณเพื่อนๆ15ชีวิต ที่มาช่วยกัน ณ วันนี้ - คิดถึง "เพื่อน" มอสามทับหนึ่ง สตรีศึกษา ปีสองห้าสี่เจ็ด ทุกคนคะ - จะจบแล้ว ความทรงจำดีๆ ที่ร่วมกันสร้างมา อย่าให้มันหายไปเลยนะ - รู้สึกเหมือนเก่านะคะ นักเรียนบังคัญบัญชา - ถ้าโชคดี จะไปเป็นรุ่นน้อง นะพี่หมิว August 17 เหนือยยยช่วงนี้ เบื่อ....จิงๆ
หงุดหงิดไปทุกเรื่อง ให้ตายเหอะ
อาการเก่า ท่าจะกำเริบ
รู้สึกไม่ดี หงุดหงิดกับคำพูดรึการแสดงออกของหลายๆคน
เป็นอะไรไปเนี่ย???
เฮ้อ...เราไม่ชอบการพูดลับหลังเลยว่ะ
คิดถึงเพื่อนสนิทเก่าๆ ตอนม.ต้นจัง
เรามั่นใจนิดๆ ว่าพวกมันไม่เคยพูดถึงเรา
ในเรื่องที่ไม่ดี...หรอก
รู้สึกงั้นจิงๆ --
ไม่ได้ถูกใครนินทามาหรอกนะ แค่ "เซง" ก็แค่นั้น
บางที ก็อยากจะอยู่คนเดียว
ดูท่าจะสบายใจกว่า....
วันนี้...รุ่นพี่มาแนะแนว
ก้อดี แต่มันเบื่อ --"
ช่วงนี้ ชีวิตวุ่นวาย วุ่นวายจริงๆ
งานอะไรมากมาย สุมหัวอยู่นั่น
เบื่อ ที่ต้องทำงกๆอยู่คนเดียว ในบางครั้ง
ทั้งๆที่คนอื่นไปเรียน แล้วเราทำอะไรอยู่??
เสียสละไปไหม แล้วได้อะไรคืนมาบ้างไหม
ไม่เคยถามตัวเองซักครั้ง
จนวันนี้....
เราเบื่อ แต่ถ้าไม่ทำ แล้วใครจะทำ
ไม่มีคนเริ่ม ก็ไม่มีคนตาม
เหนื่อย ที่ต้องจัดให้ทุกๆคนได้ทำอะไรด้วยกัน
เหนื่อย ที่บางที คนใกล้ตัว คือคนที่พูดยากที่สุด
เหนื่อย กับการที่ต้องทำให้เป็นที่พอใจ ของทุกคน
เราไม่ใช่คนอดทนอะไรได้นาน
แต่ไม่รู้ ทำไมเราต้องอดทน
เอาเหอะ ได้อดทนมาแล้ว ก้ออดทนต่อไป
+ณัฐวดี+
ว่าด้วยเรื่องของ "แรงบันดาลใจ"
คิดไปแล้ว...เราไม่น่าโทรไปอีกเลย
เฮ้อ นับวันยิ่งแย่ ยิ่งทำร้ายจิตใจตัวเอง
ทำไมชีวิตต้องคิดมาก เพียงเพราะคนๆเดียวด้วย
แต่ในที่สุด ก็ไม่เคยตอบคำถามนี้ได้สักครั้ง
รำคาญ เบื่อ รึ เกลียดไปเลย
แต่ไม่ใช่ความรู้สึก "รัก" รึ ความรู้สึกดีๆหรอก
ถึงตอนนี้...เรามั่นใจแล้วว่า
เค้าไม่เคยมีความรู้สึกแบบนั้นกับเรา
เราขอแค่ อย่าเกลียดกันเป็นพอ
จะตั้งใจเรียนแล้ว
แต่จะไม่หยุดหรอก..ความรู้สึกนั้น
พอแล้ว กับทุกอย่าง
ทุ่มเทมามากพอ แต่ไม่พอสำหรับเธอ
แต่ยืนยัน ว่ายังรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม....นักเรียนบังคับบัญชา
พีกะเอส
-เหนื่อย เบื่อ เซง รำคาญ หงุดหงิด
-คิดถึงน้ำ แป้ง แจ๋ว เบียร์ นุ่น ฮือๆ
-ชักอยากจบม.หก ขึ้นมาแล้ว --"
-รัฐศาสตร์ ปกครอง จะเป็นสิงห์ไหน...ก็ไม่ว่าล่ะ
-คิดมาก..กะแค่คนๆเดียว โรคจิตเอ้ยยย
-ความรู้สึกยังคงเดิม ที่เพิ่มคือ"ความเสียใจ"
-รัก เพื่อน ทุกคน แต่ตอนนี้ อยากอยู่คนเดียว
-นู๋อยากเอนท์ติดแล้วคะ เหนื่อย!!! August 14 ไมเกรน...กำเริบวันนี้ อัพยาวมากกก(ที่จิงก้อยาวทุกวัน--)
ไมเกรนกำเริบคะ..พี่น้อง
ปวดหัวแต่เช้า มาดีขึ้นก้อตอนไปขอพาราจากพี่พนักงานเดอะเบรน เหอๆๆๆ
วันนี้ ไม่ได้เรียนซักกะคาบ
คุณครูสิริให้จัดบอร์ด
ห้องเราก้อโคตรทุ่มเท....
ทำไปทำมา สวยกว่าบอร์ดห้องตัวเองอีกว่ะ
อีกอย่าง...ลูกชายคุณครู ในรูปน่ารักมากมาย ^^
ไม่ได้เรียน แต่นู๋เหนือยมากกกก
ฮือๆๆๆ อยู่ๆมันก้อปวดหัวขึ้นมาซะงั้น
ทั้งที่ไม่ได้คิดอะไรมากมายเลยน้า
จิงๆๆ
แต่จัดบอร์ดแอบมีความสุขนิดๆ เอิ้กๆๆ
เจอฝาแฝดคุณคนนั้น(แบบว่าหน้ามันเหมือน...เหะๆ)
อยากจะกรี๊ด เหมือนเจงๆนะเฟ้ย
อิพวกเพื่อนที่รัก มันว่า "หล่อกว่า....ตั้งเยอะ"
รับไม่ได้คะ หน้าเหมือนกัน ต้องหล่อเท่ากานนนน --"
เรียนพิเศษ ณ เดอะเบรน
เกาะตั๋ม แกมบังคับ ให้มาส่ง เหอๆ
แล้วก้อไปกินข้าวกะเขม จุ้ย โจ้ หิวว่ะ แต่กินไม่ลง
ช่วงนั้น ยังปวดหัวไม่หาย
พอได้ยาพารา + กาแฟปั่น เท่านั้น...
ตาสว่างจนบัดนี้
ณ ตอนนี้ นอนไม่หลับคะ เหอๆ
ชอบประโยคนี้โคตร...
I'm also just a girl, in front of a boy, asking him to love her!!
"ฉันเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ยืนอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนหนึ่ง อ้อนวอนให้เขารักเธอ"
จาก Nothing hill คะ
โคตรโดนอ่า.....^^
ดูเป็นผู้หญิงที่มันบ้าผู้ชายมากไปป่ะเนี่ย เหอๆๆ
แต่ณัฐวดีคงไม่อ้อนวอน เพราะมันไม่มีประโยชน์อันใด เหอะๆ
ขอบคุณที่รับโทรศัพท์น้าเฟ่ย กลัวรำคาญจังอ่า
แต่ก้อนะ....ก้อความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว
คิดถึงยังไง ก็ยังคงคิดถึงอยู่อย่างน้านนน
จากวันนี้เป็นต้นไป....นู๋จะตั้งใจอ่านหนังสือแล้วค้าบบ
อีกหนึ่งเดือน ก็ไฟนอล
อีกสองเดือน ก็โควตา มข.
ตอนนี้ อ่านจบแค่ไทย กะ สังคม --!
เจริญม่ะล่ะชีวิตกรุ
อ่านเพื่อ...
เพื่อพ่อแม่ ตัวเอง
และเพื่อ..เราจะได้วิ่งตามเธออย่างสูสีหน่อย --"
บางครั้ง "แรงบันดาลใจ" ก็เป็นสิ่งที่เข้าใกล้ได้ยากที่สุด
จริงๆ ด้วยนะ
ยากมาก จนคิดว่าคงไม่มีความหวัง
แต่ก็ขอบคุณนะ ที่เป็นแรงบันดาลใจ
แม้เจ้าตัวจะไม่เคยรับรู้อะไรก็ตาม
"ขอบคุณที่(ทำให้)รู้สึกดีด้วย"
คิดถึงจิงเว้...นักเรียนบังคับบัญชา
พีกะเอส
-รักพ่อ แม่ อาแมน และทุกๆคนในบ้าน นะคะ
-รักเพื่อนๆ หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย ทุกคนนะ
-ในเวลาและนาทีนี้ ฉันไม่เคยลืมว่าเราเดินร่วมทางงง ไขว่คว้าฝันครั้งนั้น เรากอดคอไปด้วยกันจำได้ไหม โว้ โว
-ที่ผ่านมาทำไมไม่บอก เธอไม่รักทำไมไม่บอกกกกก
-มันโดนใจบ้างไหม แล้วรักฉันบ้างไหม หัวใจของเธอก็เป็นแค่เนื้ออ่อนๆ ทำไมเธอใจแข็ง ทำไมช่างซับซ้อนนน
-ถึงคอมแมนด์คนนั้นอ่า....รู้สึกเหมือนเดิมนะ (อย่าหวังว่าช้านจะเปลี่ยนใจ) เหะๆ
-เจ้าเป็นสิงห์ เจ้าจงหยิ่งในสิงห์ศักดิ์ นู๋อยากเป็นสิงห์ค่า
-สู้ๆๆ นะทุกๆคน
-อัพยาว ขอขอบคุณที่อ่านถึงบรรทัดนี้
August 12 วันแม่...วันนี้..สิบสองสิงหาคม วันแม่นะ
รู้กันมั้ยยย..ไหว้แม่กันยัง
มดเหรอ.. เรียบร้อยแล้ว
กราบงามๆตรงเท้า ตอนแม่เดินเข้าบ้าน
วันแม่ วันหยุด แต่แม่ก็ต้องไปทำงาน
นี่แหละ ชีวิต "พยาบาล"
เราเลยไม่อยากเป็นพยาบาล และ แม่ก็ไม่อยากให้เราเป็น
แม่ว่า "เหนื่อย" เหนื่อยมากๆ
วันแม่ ขอเขียนเรื่องแม่ที....
แม่เราเป็นคนที่โคตรขยัน จิงๆ ซึ่งเราไม่ได้เลือดตรงนี้จากแม่ซักนิด --"
เพราะการเป็น พยาบาล
ทำให้แม่ไม่เคยมีเวลาหยุดเหมือนชาวบ้าน
แต่เราก็ภูมิใจนะ ที่มีแม่เป็น "พยาบาล"
ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างลูกเสมอ....
รักแม่มากกกกที่สุดในโลกเลย
รอ รอ และก้อรอ
ตอนนี้..เราได้แค่ "รอ"
แม้จิงๆ เราจะไม่มีสิทธิ์แม้กระทั้งจะรอด้วยซ้ำ
ทั้งๆที่จะเอนท์แล้วน้า....
ทำไมเธอมามัวหมกมุ่น อะไรแบบนี้เนี่ย
ณัฐวดี????
ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจดีๆหลายอย่าง
ขอบคุณ ที่ทำให้ฉันได้มีช่วงเวลาดีดี
ที่บางที...ฉันอาจจะคิดไปเองฝ่ายเดียว
ขอบคุณ สำหรับบางคำพูด
รู้ไหม ว่ามันคือกำลังใจที่ดีทีสุด
ขอบคุณ จิงๆนะ
นักเรียนบังคับบัญชา คนนั้น
"ฉันจะทำให้ตัว ให้เหมาะสมกับเธอให้ได้"
ณ เวลานี้ นับถอยหลังลงไป
อีกไม่กี่วันแล้วนะ ที่เราจะได้ใช้ชีวิตม.หก
คิดแล้ว อยากยืดเวลาออกไปนานนาน
มันยังไม่หนำใจเลยนะ
กับคำว่า
"นักเรียนชั้นมัธยมปลาย โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย"
โคตรรักโรงเรียนเลยว่ะ
พี และ เอส
- รักแม่มากมาย
- รักนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย ทุกคนนะคะ
- รัฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ -->เพราะข้ามีใจจริงเป็นสิงห์....(สิงห์ไรดีหนอ)
- ขี้เกียจอ่านหนังสือ แง้ๆ ทำไงดีเนี่ยกรุ
- คุณคอมแมนด์...เค้าว่า ความพยายามอยู่ทีไหน คุณก็อยู่ที่นั้น ฮ่าๆๆ ช้านแต่งเองนะอันหลัง รู้สึกกับคุณเหมือนเดิมนะ
- คิดถึงทุกคน ที่คิดถึงเรานะ
- ขอบคุณทุกคอมเมนต์คับ
August 11 ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหวเฮ้ออ สงสัยจะได้สิงทีสเปซจิงๆแน่
ไม่มีตังเติมเงิน ที่ได --"
เงินหายไปไหน????
นั่นดิ ไปแข่งตอบปัญหา ได้มา สองพัน
สมัครสอบพันห้า คืนแป้งเจ็ดร้อยยยย
อยากจะกรี๊ด....ติดลบซะด้วย
เฮ้อ ช่วงนี้เพื่อนๆ กระตือรือร้น
สมัครนู่นสมัครนี่
แต่เรา....โคตรเฉยชา
ไม่รู้จะทำไงกับชีวิต
เราไม่ได้อยากจะเป็นหมอ เภสัช วิศวะ นี่หว่า
ก้อสมัครๆ ไปเรื่อยๆ
รอ รอ แล้ว ก้อรอ
เมือไหร่ "สอบตรง รัฐศาสตร์ มธ." จะมาให้ชั้นสมัครบ้าง
"บริจาคโลหิต"
เมื่อวาน รร.จัดวันแม่
มีมารับบริจาคโลหิตด้วย
ต้องหนักสี่สิบห้า
แต่เรา...โรคจิต
ทำอะไรไม่ดูตัว
หนักสี่สิบสาม เลยโด๊ปนมกะข้าวเช้า
หวังว่ามันจะขึ้นอีกสองโล (ความคิดโง่ๆเหมือนคน)
สรุป พอไปชั่งหนักสี่สิบสี่
เอาน่า แค่โลเดียว
กรอกลงใบว่า "หนัก สี่สิบหก"
ช่วงบริจาค โคตรลั๊นลา
ไม่รู้สึกอารายซักนิด
พอถอดเข็มเท่านั้น
พยาบาลบอกให้หลับตา พักแปบนะคะ
เราก้อพัก มันรู้สึกวูบๆ
พอลืมตาอีกที เพื่อนว่า "เราเป็นลม"
เพื่อนรายล้อมเต็มไปหมด
มันว่า ความดันก้อต่ำ น้ำหนักก้อไม่ถึง
ยังไม่เจียม
แต่รู้สึกดี๊ดี เพื่อนๆเป็นห่วง ฮ่าๆ
รักพวกแกจิง
แม่ว่า ทีหลังทำอะไรอย่าคิดแค่ตัวเอง
ถ้าเราเป็นไรมากกว่านี้ ไม่ใช่แค่เราจะเดือดร้อน
พยาบาล หมอ ที่รับผิดชอบ
ก้อต้องเดือดร้อนที่ไม่ดูแลเรา
(เลือดพยาบาลแม่พุ่ง...ฮ่าๆๆ)
"ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว"
ห้ามไม่ไหวจิงๆ แหละ
ไม่ได้คุยกันมาเกือบเดือนแล้ว
เหอๆ ไม่กล้าโทรไป
กลัวไม่รับโทรศัพท์ --"
ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง
ฉันทำหน้าที่ของฉัน พยายามวิ่งไปให้ทันเธอ
แต่เธอก็ทำหน้าที่ของเธอ
โดยไม่ได้สนใจว่าใครกำลังวิ่งตามอยู่
เหนือยมั้ย....เหนื่อยสิ
ก็เธอไม่ต้องทำอะไรเลย เธอก็มีทุกอย่างพร้อม
แต่ฉัน ต้องพยายาม พยายาม และพยายาม
เพื่อที่จะมีอย่างเธอ....
แล้วทำไมต้องรักเธอล่ะ มันตอบไม่ได้หรอก
เหตุผลของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
เหมือนกับที่เธอก็ไม่สามารถรักฉันได้นั่นแหละ
ตอนนี้..ฉันกำลังพยายามอยู่
พยายามที่จะทัดเทียมเธอให้ได้
เธอก็เดินไปเรื่อยๆ ไม่ต้องสนใจหรอก
ฉันมั่นใจ...ว่าสักวัน
ฉันจะไปเดินข้างๆเธอ อย่างสง่างาม
หกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัยที่รัก
ขอยคุณที่คอยดูแลนะคะ....ขอบคุณมากๆ
ตอนชั้นบริจาคโลหิต มีมาแวะเวียนดูสองสามคน
บอกตรงๆ โคตรน้อยใจ
แต่พอลืมตา....หลังจากวูบ
พวกแกมารายล้อมเต็มไปหมด
หายเลย ไอ้ความน้อยใจอ่ะ
รักพวกแกเว้ย รักจิงๆ
รู้สึกดีที่สุด ที่ได้มาอยู่ห้องสาม
เพื่อนๆ....
รักพวกเมิงเด้อ น้ำ แจ๋ว แป้ง นุ่น เบียร์ ฯลฯ
อีกหลายๆ คนที่กรุไม่ได้พูดถึง
ไม่ค่อยได้คุยกันเลยว่ะ เดี๋ยวนี้
แต่ยังไงก็ รักพวกเมิงคือเก่าล่ะ
สุดท้าย ฝากกลอนนิดๆ แต่งเองค่า ฝากให้น้องๆ
แต่ตอนจบ แอบยืมกลอนพี่พันธ์มา แบบว่า....กรุปลื้มแกมากกก
น้องพี่...
พี่จำจากถิ่นนี้ที่ศึกษา
สามปีที่ตัวพี่ได้เรียนมา
"ร้อยเอ็ดวิทยาลัย" ค่ามากกว่าแค่สถาบัน
ฝากม.ห้า ดูแลน้องน้องด้วย
ภาระช่วยแบ่งเบาครูสู้อย่าหวั่น
ปีหน้าพี่นี้คงต้องไกลกัน
พี่วาดหวัง "ชงโคบาน" งามดังปอง
ฝากม.สี่ ตั้งใจมั่นหมั่นเรียนรูเ
เชื่อฟังครู เคารพพี่ ดูแลน้อง
พี่ที่เดินก้าวไปก่อนจะคอยมอง
ดูเจ้าคอยปกป้อง "เกียรติรว."
ฝากม.สาม เจ้ากำลังจะเติบใหญ่
หนทางใดเจ้าเลือกไว้อย่าได้ท้อ
แม้ฝันเจ้าไม่หยุดไว้ในรว.
พี่ก็ขอเจ้าโชคดีมีแต่ชัย
ฝากม.สองเจ้าผ่านการเป็นน้องเล้ก
แต่เจ้ายังเป็นเด็กรู้บ้างไหม
พี่หวังเจ้าค่อยศึกษาไปตามวัย
อย่าผลีผลามทำอะไรเกินพอดี
ฝากม.หนึ่ง เจ้ายังใหม่วัยน่ารัก
ทุกคนเฝ้าฟูมฟักทั้งครูพี่
พี่หวังเจ้ารัก "เขียวแสด" ยิ่งชีวี
เหมือนกับที่พี่รักดั่งดวงจินต์
น้องพี่...
ภาระหน้าที่ของพี่ยังไม่สิ้น
วันใดเหงื่อไหลหลั่งน้ำตาริน
ยังอยากยินเสียงน้องกู่สู้ต่อไป
|
|
|
