รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย

ตอนนี้ ขณะที่กำลังเขียนสเปซอยู่ สิงสถิตย์ ณ จรัญสนิทวงศ์ 43

มาได้เกือบหนึ่งอาทิตย์แล้วพี่น้อง

การสอบทั้งหลายทั้งปวงก็เสร็จสิ้นเสียที โล๊ง โล่งงงง

*วันนี้อัพยาว ย้อนหลังหนึ่งอาทิตย์ อ่านให้จบ*

-อัพทับอันเก่า โดยมิได้ตั้งใจ เอิ้กกกกก-

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี (บางมด)

วันแรก ไปกับเพื่อนชายทั้งเจ็ดชีวิต ไปดูห้องสัมภาษณ์

คุณชายกอก้อและซาลาเปาเมารถคับพี่น้อง

หน้ากอก้อที่ขาวอยู่แล้ว(--) ซีด ซีดซะไม่มีสีเลือด ถึงขั้นต้องอาศัยยาดมกันเลยทีเดียว

หลังจากนั้นผองเราก็ไปลั๊นลากัน ณ เดอะมอลล์ บางแค

ได้แค่เดินดู ไม่มีเงินซื้อ ฮ่าๆๆ

วันสอบจริง เตรียมตัวกันแต่เช้า ศาสดาทำหน้าที่หัวหน้าที่ดี ตั้งนาฬิกาปลุกเพื่อน ตีสาม!!

งัวเงียงัวเงีย ชาบหนุ่มห้องสาม ตื่นมารีดชุดนักเรียนอีกรอบ สุดเนี๊ยบ เหอๆ

หลังจากนั้นก็เดินทางสู่สังเวียน

และเพื่อนกรุก็เมารถอีกรอบ

เพื่อนสอบเสร็จเช้า แต่ณัฐวดีเสร็จบ่าย

ชายหนุ่มทั้งหลายเลยต้องนั่งตูดบานรอสุภาพสตรีอย่างกรุคนเดียว เหอะๆ

ข้อสอบไอทีบางมด ง่ายอยู่นะเว้ ง่ายกว่ามิดเทอมรอวอ ล่ะกัน

สัมภาษณ์ก์หนุกหนานเกินจะบรรยาย

ระหว่างรอสัมภาษณ์ ก็เหล่หนุ่มสารสาสน์ไปพลางๆ น่ารักมากมาย มีแอบสบตา ฮ่าๆ ^^

แต่ทำไมสัมภาษณ์มดน๊านนานนนนน คนอื่นไม่ถึงสอบนาที กรุปาไปเกือบครึ่งชั่วโมง

แอบฮากับการสัมภาษณ์ของเพื่อนชายทั้งหลาย

เปา : "มีผลงานด้านคอมมั้ย" = "ไม่มีคับ เคยแต่โกงปังย่า"

บอมส์ : "ทำไมไม่เล่นเกมส์ออนไลน์" = "ผมว่ามันปัญญาอ่อนคับ"

ปอนด์ : "บอกชื่อเคมีโฟมสิ" = "เอ่อ.....บลา บลาฯลฯ"

ก้อ : "เล่าเรื่องการทำแสตนด์ให้ฟังหน่อย"

และอีกมากมาย บันระยายไม่หมด เหอๆๆ

ขอบคุณเพื่อนชายที่ไปด้วยกันในวันไหน โชคดีกันนะ พ่อหนุ่มบางมด ^^

สวนสยาม ทะเลกรุงเต๊บ

ได้ยินข่าวกันไหม ข่าวอุบัติเหตุ ณ อินเดียน่าล๊อค

ในวันนั้น ณัฐวดีก็ไปลั๊นลาที่นั่นเช่นกัน

เล่นน้ำเสร็จ กะจะไปเล่นอินเดียน่าล๊อคนั่นแหละ เป้าหมายแรก

พุ่งตรงไป เอิ้กกก ปิดปรับปรุง ณัฐวดีไม่คิดอะไรมากมาย ปรับปรุงก็ปรับปรุง

เมื่อรอคุณอาจนเบื่อเหลือประมาณ ก็เลยพุ่งไปเล่น ณ  รถไฟเหาะ

เล่นคนเดียว ย้ำคนเดียว โคตรปลดปล่อยเลยค้าบบบ

และก็มีคนส่งข่าว เกิดอุบัติเหตุที่ที่เมิงสถิตย์อยู่

แหม่มมมม ถ้ากรุพุ่งไปเล่นไอ้ที่เกิดอุบัติเหตุก่อนนะ

คนในข่าว อาจจะเป็นกรุแทน เหอๆๆ

แต่แม้จะรู้ทั้งรู้ บ้านของณัฐวดี ก็ยังลั๊นลากับเครื่องเล่น

จนกระทั่งสวนสยามปิดกันเลยทีเดียว

To sit-ทูซิท-โตสิต

วันเกิดคุณอา คืนก่อนสอบจุฬาฯ

นางสาวณัฐวดีไปแหล่นแล๊นอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

จนถึงตีหนึ่งตีสอง ก็ไม่ยอมกลับบ้าน

ขอบอก ร้านแอบหรูและบรรยายกาศโคตรดี โรแมนติคเกิ๊นนนนน

ถ้าได้มากับชายหนุ่มคนนั้น คงมีฟามสุข ฮ่าฮ่า (กรุเลี้ยงเอง เอิ้กๆ)

ไปนั่งดูมือกลอง โหยยยย หล่อว่ะคับพี่น้อง หล่อ

ดนตรีก็เพราะ อาหารก็อร่อย ราคาก็พอดี

สรุป ร้านนี้เวิร์คค้าบบบเวิร์ค เวิร์คมอร์ๆๆ

ว่างๆ แวะกันนะ จรัญสนิทวงศ์ ซอยเก้าสิบสอง สุดซอยยยย

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คงเพราะลงกลอน เลยเข้ายาก เหอๆๆ

สอบเสร็จแล้วววว อักษรศาสตร์ จุฬาฯ

ช่วงที่เป็นวิชาภาษาไทย ข้อเขียนล้วนนนๆๆ

สิริรวมทั้งสิ้น สามสิบสองหน้า

แม้จะเขียนทั้งหมด มดก็ลั๊นลา ทำได้พอควร

มีความหวังเล็กๆขึ้นมาทันใด

แต่พออังกฤษเปิดตัว ปรนัย ขนาดกานะกา เอ้ย ฝนนะฝน

แหม่ กรุเครียดเลย ความฝันท่าจะหลุดลอยแล้ว

ทำไม่ได้ ทิ้งดิ่งไปสามชุด เศร้า

กรุจะเรียนเอกไทยนะ ไม่ใช่อังกฤษษษษษษ

ขอให้เสด็จพ่อร.ห้า ช่วยนางสาวณัฐวดี สัตนันท์ ให้การสอบผ่านไปด้วยดี

ขอให้ได้ไปสัมภาษณ์ ได้เป็นนิสิตสมปรารถนา นะเจ้าคะ

แล้วลูกจะเอาวิสกี้กับดอกกุหลาบชมพูไปถวาย สาธุ!

สัปดาห์หนังสือแห่งชาติ

ได้หนังสือมาห้าเล่ม โอ้พระเจ้าจอร์ช เล่มละยี่สิบบาท

อย่างดีอ่า หนังสือดีมาก มากจิงๆๆ

เดินดูละลานตา อยากได้ทุกเล่ม

สะดุดที่บูธป้าวิลัย มาลัย อะไรสักอย่าง

เป็นบูธหนังสือเก่า แบบเหลืองๆ กรอบๆ อ่ะ

เราอยากได้มากมาย หยิบเล่มบางๆมาดูเล่มนึง

โอ้ ราคาสองร้อยบาท มีไม่ถึงห้าสิบหน้า

แต่มันก็คุ้มอ่ะ ของมันเก่าจิงๆ ยิ่งเก่ายิ่งเก๋า

สรุปได้หนังสือ กับบัตรภาพของบ้านพิพิธภัณฑ์มา

น่ารักดี เดี๋ยวหัวหน้าห้องเอาไปฝากนะจ๊ะ หกทับสาม

นักเรียนบังคับบัญชา

++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ  มลายลับละโลมดิน ++

++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน   ตนะก่อนิรันดร์กาล++

เฝ้าแต่รอรอรอรอรอ รอได้คะ มดรอได้

เง้อ ไร้การตอบรับ ติดต่ออะไรไป ไม่เคยรับ

ทำไมไม่รับสักที ทำไมไม่รักซ้ากกกกที๊ (เกี่ยวกันมั้ย)

คิดถึงเว้ย  อยากเจอหน้า ในฐานะ...

ฐานะเพื่อนก็ได้วะ ให้เป๋นแค่เพื่อน กรุก็ยอม

แต่ตอนนี้ คำว่าเพื่อน ก็อาจจะไม่เหลือให้แล้ว

-เค้าผิดเหรอวะ ที่ไปชอบแก-

ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นะเว้ มันเปลี่ยนยากด้วย

ถ้ามันลำบากใจมากนัก ก็ไม่ต้องบอก เหอๆๆ(เขียนเพื่อ...)

ไม่อยากรับรู้ กลัวผิดหวัง กลัวฟุ้งซ่านมากกว่าเดิม

คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมว่ะคับ....ตำรวจตาตี๋

คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย

ใกล้ถึงสังเวียนสนามสอบ ที่สำคัญที่สุดของเพื่อนๆหลายคน

"สอบตรง โควตามหาวิทยาลัยขอนแก่น"

สู้ๆ นะคะพี่น้องหกทับสาม

สัปดาห์แรกของการเปิดเทอม หกทับสาม

"โดดยกห้อง"

สามัคคีเภทคำฉันท์ สามัคคีดีเยี่ยม

รักกันแบบนี้นานๆ เราจะได้เจริญรุ่งเรือง ฮ่าๆ

สุดท้ายแล้ว...

"คิดฮอดพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"

พีกะเอส

-รักพ่อกะแม่นะคะ

-hi5 : http://i-nutt97.hi5.com เม้นให้นำเด้อ

-สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^

-เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง

-น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า

-รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่าๆ

-มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ

-ถ้าตรงนั้นมีใครใจดี ได้ยินเสียงนี้ดัง บอกเจ้าของเครื่องนี้ให้รับมัน สักครั้งได้มั้ย

-อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊

รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย

เมื่อวานไปสอบ "วัดแววความเป็นครู"

ออกจากห้องสอบ คิดว่ามันน่าจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ดับแววความเป็นครู" ซะมากกว่า

มันง่าย แต่ทำไม่ทัน

ประโยคยอดฮิตของคนที่ออกจากห้องสอบ

แหม่ มันง่ายจิงนะเว้ย แต่พอบอกเหลืออีกสิบห้านาที

ณัฐวดี ได้แค่เจ็ดสิบข้อ ฝนมั่วๆไปสิบกว่าข้ออ่ะ

ถึงจะสอบเล่นๆ  แต่แอบเซงสุดๆ ชิชะ

วันนี้ ซ้อมแต่งกลอนไปแข่ง

ตาลาย ปวดหัว มึนงง

สมองใช้มากกว่าการทำฟิสิกส์ซะอีก เฮ้ออออออ

แอบคิดหนักอยู่เหมือนกัน

รู้สึกว่า เรายังทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไรเลย เฮ้อ

แต่ก็ จะสู้ๆ นะจ๊ะ

อืม บางมด ก็ประกาศแล้ว

ผ่านสัมภาษณ์ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ (ภาษาไทย)

รร.เรา มีเรากะบอมส์ผ่าน

ส่วนวิศวะ เพื่อนๆในห้องก็ผ่านสัมภาษณ์กันเยอะ

ถึงจะดีใจนิดๆ แต่แอบเซง

ไม่อยากไปกรุงเทพฯ เร็วอ่ะ เรายังไม่แม่นหลักภาษาเท่าไหร่

ถ้าไปกรุงเทพฯ จะได้อ่านป่ะเนี่ย

ไงก็ "สู้ๆ" ทุกคนนะคะ

นักเรียนบังคับบัญชา

++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ  มลายลับละโลมดิน ++

++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน   ตนะก่อนิรันดร์กาล++

 ปีหน้าก็คงขึ้นเหล่า ชีวิตเราคงเฉากว่าเดิม ฮ่าฮ่า

แค่ตอนนี้ กรุก็ไร้ความหวังอยู่แล้ว

ขึ้นเหล่าไป ความหวังกรุคงริบหรี่สุดประมาณ

ตอนนี้ตัดขาด ตัดขาดได้จิงๆนะเว้ย

โคตรภูมิใจตัวเอง ไว้ณัฐวดีหาที่เรียนต่อได้เมื่อไหร่ ค่อยพบกันใหม่

ขออย่างเดียว ช่วงนั้น อย่าพึ่งมีแฟนนะ --"

เค้ารอแกได้ แกก็รอเค้าบ้างเหอะ(ทำไมต้องรอกรุวะเนี่ย??)

คิดถึงและรู้สึกเหมือนเดิมคะ....ตำรวจตาตี๋

คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย

ประกาศผลการคัดเลือกเป็นที่เรียบร้อย

"มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี"

ผู้เข้ารอบสองได้แก่ ตึ่ง ตึง ตึ๊ง

ซาลาเปา พี่ดาง คิงคอง องค์ด๊ำดำ และ องค์ดำ

สมชอบ พระศาสดา หมูโน้ต นิกสวย กระหมังหนุงหนิง เจ้อีฟ และข้าน้อยเอง ลั๊นลา

ดีใจนำ สำหรับผู้ที่สมหวังในรอบนี้

ตั้งใจทำแฟ้มกับคำพูดดีดี ไว้สัมภาษณ์กันนะจ๊ะ โชคดีหมู่ฮัก

มีสมหวัง ก็ต้องมีผิดหวัง

มีหลายคนทีพลาด ในครั้งนี้ สู้ๆ ต่อไปนะเว้ย

คำสั้งจากรองหัวหน้าห้อง พวกแกห้ามท้อเด็ดขาด

อนาคตยังอีกยาวไกล ที่อื่นยังรอพวกแกอยู่

สู้ๆๆ ทุกคน คณะห้องสามที่รัก

"คิดฮอดพวกเมิงที่สุดเลยว่ะ"

พีกะเอส

-รักพ่อกะแม่นะคะ

-สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^

-เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง

-น้ำหยดลงหิน ทุกวันหินมันยังกร่อน หัวใจคนไม่ใช่ก้อนหินนี่หว่า

-รอได้เว้ย มาสู้กันสักตั้งง ว่าคนรอกับคนที่ปล่อยให้รอ ใครจะชนะ ฮ่า

-มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ

-แต่งกลอน โชคดีนะมดนะ

-อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊

รถไฟ เรือเมล์ ลิเก ตำรวจ สายตรวจ ทนาย

เหนื่อย...

สถานะตอนนี้ คือ แบบอยากตะโกนให้โลกรู้ "กรุเหนื่อย"

ปราการด่านแรกของการสอบหาที่เรียนในอนาคต

"อักษรศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย"

ไม่เคยอ่านหนังสือมาราธอนขนาดนี้มาก่อน

ณัฐวดีไม่ชอบหลักภาษา แต่ก็ต้องมานั่งอ่านหลักภาษาไทย

ท่องไม่ได้ จำไม่ได้ ต้อง "เข้าใจ"  เท่านั้น

คือข้อสอบเป็นอัตนัย มันต้องเขียนมาจากความเข้าใจ

เง้อ ทำร้ายจิตใจกรุจิงๆ

นอกจากหลักภาษา เวลาที่เหลือทั้งหมด ก็ต้องมานั่งอ่านวรรณกรรมและวรรณคดีไทย

ที่ใครๆ ต่างเก็งๆกันไว้ให้ ว่ามันอาจจะถาม

ลิลิตตะเลงพ่าย /สามก๊ก / กาพย์เห่เรือ / อิเหนา / ขุนช้างขุนแผน ฯลฯ

สถานะตอนนี้ คือ นอน กิน อยู่ท่ามกลางตัวหนังสือ

แล้วหนังสือแต่ละเล่ม แฮร์รี่ พอตเตอร์ก็ยอมแพ้ แบบหนาโคตร

คืออ่านแล้วงง เอาไปปาหัวหมานี่ มีสิทธิ์ตายเลย หมาอ่ะ

ที่สำคัญ มันเป็นกลอนน่ะสิคะพี่น้อง กลอนทั้งน้านนน

นู๋ชอบกลอน แต่...

อันนี้มันมากมายเกินไป เหอๆๆ

แต่ถึงบ่นยังไง อีกอาทิตย์ครึ่ง ณัฐวดี ต้องอ่านให้จบ

แล้วเวลาที่เหลืออีกสองสามวัน จะได้เอาไปทำรีดดิ้ง อิงค์ บ้าง

คืออ มันเอกภาษาและวรรณคดีไทย

แต่ถ้าอังกฤษไม่ผ่านเกณฑ์ ก็ไม่ผ่านทั้งหมด

อุปสรรคกรุช่างมากมายมหาศาลจิงว่ะคับ

แต่อย่างไรก็ตาม "จะสู้ให้ถึงที่สุด...สัญญา"

ต้นเหตุความติ๊งต๊องส์ และ ฟุ้งซ่าน

ตอนนี้ ตัดขาด(จิงๆ)

คือ สามารถจับจุดอ่อนของตัวเองได้แล้ว

ว่าเพราะคุณท่านผู้นี้นี่เอง

ทำให้เราขยัน  ได้พอๆกับ ทำให้เราฟุ้งซ่านจนขี้เกียจทำอะไรๆ

เพราะฉะนั้น เพื่ออนาคตอันงดงามของเรา

ขอตัดขาดเรื่องนี้ แต่....

ไม่ตลอดไปหรอก มีที่เรียนเมื่อไหร่

"เจอกันใหม่นะคะ คุณนักเรียนบังคัญบัญชา"

++ ข้ารอและรอ ตราบชีวะดับ  มลายลับละโลมดิน ++

++ ความรักสถิต ณ จิต ณ จิน   ตนะก่อนิรันดร์กาล++

เพชรพระอุมา

ว่าจะอ่านเพลินๆ เอาไว้ไปสอบเฉยๆ

ไปๆมาๆ ณัฐวดีติดงอมแงม

แต่ดีที่สติอยู่กับเนื้อกับตัว ไม่เตลิดเปิดเปิงตามรพินทร์ ไพรวัลย์เข้าป่า

เลยสำเหนียกได้ว่า

"แกต้องอ่านหนังสืออีกหลายเล่มไปสอบอักษรนะเว้ ไม่ใช่แค่เล่มนี้"

ก็เลยตั้งปณิธาน

"กำหนดเวลาให้ตัวเอง สามวันนี้อ่านให้จบแค่ภาคแรกก่อน"

แล้วค่อยมาอ่านใหม่ เมื่อไร้พันธะ ฮ่าๆ

คาดว่าจะบรรลุเป้า เพราะอ่านมาได้เกินครึ่งละ

*!พระเอกเป็น(อดีต)ตำรวจ เง้อ ตำรวจอีกแล้ว!*

คณะหกทับสาม รุ่นที่เก้าสิบเจ็ด ร้อยเอ็ดวิทยาลัย

ขณะนี้...ผองเพื่อนส่วนนึง เตรียมตัวสอบวิชาเฉพาะ

อีกส่วนนึง ก็เตรียมสอบหมอ มข. ไงก็สู้ๆเน้อ

ยิ่งเวลาผ่านไป เรายิ่งเรียนรู้ว่า

"ความผิดหวังก็ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น"

แม้ว่า ขณะที่เพื่อนๆหลายคนพบกับความผิดหวัง

เราจะไม่ได้ยืนข้างๆกัน แต่เราก็รับรู้เสมอว่า

ภายในคำพูดที่ดูไร้สาระ มันแฝงไปด้วยความห่วงใยเสมอ

แหม่ พร่ำมาซะซึ้ง

สรุป "กรุคิดถึงพวกมึงจังว่ะคับเพื่อนๆ"

พีกะเอส

-รักพ่อกะแม่นะคะ

-สู้ๆนะจ๊ะ หมอน้ำหมอแจ๋ว ^^

-เบียร์ นุ่น แตง รักพวกเมิงเง้อออ โชคดีกับทุกอย่าง

-เฉยเมยจิงๆว่ะ คนอะไร แต่"ทนได้เว้ย"

-มอหก ร้อยเอ็ดวิทย์ โชคดีทุกคนนะคะ

-ดู "ผีชีวะ" แล้วค้างๆ สรุป "มันจบยังวะ"

-อ่านให้จบ แล้วก็เม้นด้วย โอเช๊